tag:blogger.com,1999:blog-42624929575273909652011-09-06T12:17:27.022+05:30မတရားတာကုိ လက္ခုပ္မတီးတတ္သူေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-62203346591626879512010-08-05T19:35:00.000+05:302010-08-05T19:38:21.716+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ရွင္လွ်က္ေသေနသူေတြ ေနတဲ႔ေနရာမွာ<br />ငါ႔ မိတ္ေဆြ ငါ႔လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဘက္ေတြ<br />ငါ႔ ေဆြမ်ိဳးေတြရွိတယ္။<br /><br />သူတုိ႔ရ ဲ႔ ဆာေလာင္မႈကုိ မေမ႔သင္႔ဘူး<br />အခ်ိန္အခါ မက်ေပမဲ႔ တလွမ္းၿခင္းေတာ႔<br />ေရြ႔ေနရမွာဘဲ...........<br /><br />မွန္တာကုိမွန္တယ္လုိ႔ ေၿပာသူေတြ<br />မွားတာကုိမွားတယ္လုိ႔ ေၿပာသူေတြ<br />သူတုိ႔ရ ဲ႔စိတ္ဓါတ္<br />သူတုိ႔ရ ဲ႔ရည္မွန္းခ်က္<br /><br />ဒါေတြအားလုံးကုိ မင္းတုိ႔ဖ်က္စီးမွာလား<br />သူတုိ႔မိသားစုရ ဲ႔ ပူေဆြးေသာက ကုိ<br />မ်က္ကြယ္ၿပဳႀကေတာ႔မွာလား.....<br />စိတ္ကူးယဥ္၀ါဒီေတြ နဲ႔ မင္းတုိ႔ေတြ<br />ႀကည္ႏူး ေပ်ာ္ရြင္ႀကေတာ႔မွာလား.......လုပ္ရပ္လုိက္ႀကတာကြာ...........။</span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-6220334659162687951?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-47380846394560679562010-07-14T23:05:00.000+05:302010-07-14T23:06:22.435+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ခါတရံ အိပ္ေမာက်ေနတဲ႔<br />ေတာင္ေပၚၿမိဳ ႔မွာ ငါ႔ကုိငါ ၿမဳပ္ႏွံမိတယ္<br />ဘ၀မွာ သူ႔အတြက္မ်က္ရည္က်ခဲ႔ရတယ္<br />ဟာသ တစ္ပုဒ္ၿဖစ္သြားလား ?<br /><br />အလြမ္းေန႔ရက္ေတြ နဲ႔ ငါကခုန္ရင္း<br />တစ္ခါတေလလဲ ငါ ငုိေနမိတယ္<br />အခ်စ္က လုပ္ယူလုိ႔မရေပမဲ႔<br />ဖ်က္ဆီးလုိ႔မရဘူးဆုိတာ ငါ႔ကုိငါ မသိခဲ႔ဘူးေလ !<br /><br />လမ္းမွားေရာက္တဲ႔ က်င္႔စဥ္လုိ<br />ငါ႔ အသိေတြက ေရွ႔တုိးရခက္ေနတယ္<br />အလြမ္းေတြ သယ္ပုိးရလုိ႔<br />ငါ႔ကုိငါေတာင္ မႏူိင္ေတာ႔ဘူး ။<br /><br />မင္းသိႏဴိင္ပါ႔မလား ငါ႔အလြမ္း စာမ်က္ႏွာေတြကုိ<br />တတ္ႏဴိင္ ရင္ မင္းကုိ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ရြတ္ၿပခ်င္မိတယ္။့့္</span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4738084639456067956?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-15470901548285916392010-07-14T22:59:00.000+05:302010-07-14T23:00:16.906+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာက္စရစ္လမ္းထဲ ငါ၀င္ခဲ႔တယ္<br />ငါ႔ေနာက္မွာငါ႔အရိပ္မပါဘူး<br />ေၿပးတမ္းလုိက္တမ္း ဘ၀ႀကီးမွာ<br />ငါ႔အေတြး ကုိ ငါၿပန္လုိက္မိတယ္<br /><br />တစ္ခါတရံလမ္းႀကဳံလုိ႔<br />ငါ႔အေတြးကုိ ငါ၀င္ႀကည္႔မိတယ္<br />ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ဖုိ႔<br />လက္ထဲမွာ ယုံႀကည္ခ်င္းသံမႈိ<br />ယုံႀကည္ၿခင္း အုတ္ၿမစ္ေတြခ်<br /><br />ငါ႔အနားမွာ ငါ႔အရိပ္မရွိခ်ိန္<br />အေ၀းက ခ်စ္သူဆီကုိ<br />ေန႔တုိင္းပုိ႔လြတ္တဲ႔ ငါ႔ခ်စ္ၿခင္းေတြကုိ<br />အေဖာ္ၿပဳေပးတဲ႔ ဖန္ခြက္ေလးလဲ<br />ခုဆုိ ရင္ကြဲပက္လက္ၿဖစ္ေနတယ္......့့္</span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-1547090154828591639?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-23628444309229878092010-03-22T14:22:00.000+05:302010-03-22T14:26:48.935+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ငါ႔ဦးေႏွာက္ကုိ ငါ ခြဲစိတ္ဖုိ႔ <br /> အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္<br /> လေရာင္ေပ်ာက္ေနတာ<br /> ေထာင္စုႏွစ္မနည္းေတာ႔ဘူး<br /> စြဲလန္းႀကီးတဲ႔ ငါ႔စိတ္ကုိ <br /> သၿဂၤဳ ိလ္ဖုိ႔ အင္အားမဲ႔ေနတယ္<br /><br /> မာနရြက္ေလွေတြ တစီတတန္းနဲ႔<br /> ငါ႔မာနကုိ ေရေလာင္းခဲ႔တယ္<br /> တကယ္ေတာ႔ မတူညီတာေတြ<br /> တူညီဖုိ႔အတြက္ သီအုိရီေတြ<br /> မီးရႈိ႔ခဲ႔ရတယ္..........<br /><br /> ခံစားခ်က္ၿခင္း မတူတဲ႔<br /> ေလာက မွာ ခံစားခ်က္မဲ႔တဲ႔ ငါ<br /> ငါ႔အတြက္ ၁၃ ဂဏန္းေတြ <br /> ေၿမၿမဳပ္ေပးပါေတာ႔.............<br /> (ဘာမွန္းေတာ႔ မသိဘူး ရင္ထဲရွိတာ ခ်ေရးလုိက္တာ)<br /> </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-2362844430922987809?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-45473085828065936922010-03-04T09:56:00.000+05:302010-03-04T10:15:59.089+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငယ္စဥ္က ခဏခဏေၿခေခ်ာ္က်တဲ႔ငါ<br /> ဒါေပမဲ႔ ေမေမ႔အနားမွာ ေလ<br /> ဇရာရလာ လဲ ေၿခေခ်ာ္ေနဆဲ ငါ<br /> ဘ၀ ပင္လယ္ထဲ ေၿခေခ်ာ္ေနဆဲ<br /> ဘယ္သူ႔လက္ကုိဆြဲ ထရမွာလဲ<br /> ကမ္းမဲ႔လက္ေတြ ေမွ်ာ္ေနမိတယ္<br /> ဘ၀ေပးမေကာင္းတဲ႔ ငါ႔ခ်စ္ၿခင္းလဲ<br /> ခဏခဏေၿခေခ်ာ္ေနေလရ ဲ႔<br /> ဘယ္အခ်ိန္ထိ ေၿခေခ်ာ္ေနမွာလဲ<br /> ငါ႔ကုိငါ လဲေၿခေခ်ာ္မိေနဆဲ<br /> ငါ႔......... ေၿခေခ်ာ္ေနဆဲ....။<br /> <br /> </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4547308582806593692?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-50912136415939129812010-02-25T21:03:00.000+05:302010-02-25T21:04:03.164+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါကမဆုံခ်င္တာမဟုတ္ဘူး <br /> ဆုံမွတ္ကေၿပးေနတာေလ<br /> မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ခုကုိ ဆုံဖုိ႔ ႀကိဳးစားရင္း<br /> ငါ လက္ပန္းက်ေနတယ္။<br /><br /> နားလည္မႈေတြကုိ ေရေလာင္းရင္း<br /> ခက္ခဲမႈေပါင္းေတြကုိ ငါထြင္းခဲ႔တယ္<br /> ဘ၀ဟာ မိနစ္ကုိးဆယ္မွ မဟုတ္တာ<br /> မၿပီးဆုံးတဲ႔ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ေလ.....<br /> <br /> အိပ္မက္ေတြကုိထုဆစ္ရင္း<br /> လက္ေတြ႔က်တဲ႔ ဘ၀ကုိရင္ဆုိင္ဖုိ႔<br /> စကားတစ္ခြန္း ငတ္ေနခ်ိန္မွာ<br /> နင္ အိပ္ေမာက်ေနတာလား။<br /><br /> တကယ္ေတာ႔ ဖူးစာ ဆုိတာ<br /> နတ္ေရးတာမဟုတ္ဘူး မိန္းကေလး<br /> လူေတြ ကုိယ္တုိင္ထုဆစ္ႀကတာပါ။<br /><br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-5091213641593912981?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-48109943223710998072010-02-20T11:24:00.000+05:302010-02-20T11:25:45.334+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">တဒဂၤမဟုတ္ ထာ၀ရပါ<br /> အမွတ္မထင္ေတာင္႔တေနတာ မဟုတ္ဘူး<br /> မင္းႀကည္႔လုိက္ပါေလ.......<br /> ဒါငါညီအစ္ကုိေတြရ ဲ႔ ေသြးနဲ႔ ေခၽြးနဲ႔ ထုဆစ္ခဲ႔တာ<br /> ေကာက္္ရုိးမီးလုိ ေလာင္ၿမိဳက္ခဲ႔တာမဟုတ္ဘူး။<br /> <br /> ၀င္ေလထြက္ေလ တစ္ခ်က္တုိင္းမွာ<br /> သူတုိ႔ရ ဲ႔ ဆာေလာင္မႈသံစဥ္ေတြရွိတယ္<br /> မင္း ဒါကုိ လ်စ္လ်ဴမရႈလုိက္ပါနဲ႔<br /> အခ်ိန္ကုိအခ်ိန္က သက္ေသၿပလုိက္ပါ႔မယ္။<br /><br /> တုိေတာင္းတဲ႔ ဒီဘ၀မွာ<br /> ေအးခ်မ္းမႈ နဲ႔ၿဖတ္သန္းဖုိ႔<br /> မင္း ငါတုိ႔နဲ႔ တစ္ေလွတည္းစီးလုိက္ပါ<br /> ဘယ္ေလာက္ ဒီေရလႈိင္းေတြႀကမ္းေနပါေစ<br /> ငါတုိ႔ ခရီးက မေ၀းေတာ႔ပါဘူး............<br /> လေရာင္ကုိၿမိဳေနတဲ႔ ဒီပင္လယ္က ငါတုိ႔ရ ဲ႔ေနာက္ဆုံး ပစ္မွတ္<br /> </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4810994322371099807?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-78944667873026994422009-12-16T20:38:00.000+05:302009-12-16T21:03:28.623+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">နာရီေတြ၀ါးၿမိဳတဲ႔ညက ငါ႔စိတ္ကူးေတြကုိ<br /> ေခြးကုိက္သြားတယ္ အနီေရာင္<br /> ႀကက္ေၿခခတ္ေတြ ၿပည္႔ေနတဲ႔ ဘ၀မွာ<br /> တစ္ေနရာစာေတာ႔ ေႀကာခင္းခြင္႔ၿပဳပါ....<br /><br /> ဗလာမဲ႔ဘ၀ကုိ ခင္းက်င္းရင္း<br /> ကံတရားက ငါ႔အတြက္ <br /> သူ႔ကုိ လမ္းၿပသူအၿဖစ္ <br /> ဖန္ဆင္းခဲ႔ၿပီေလ.....<br /><br /> အဆုံးစ မရွိတဲ႔လမ္းကုိေလွ်ာက္ရင္း<br /> ခဏခဏလဲၿပိဳခဲ႔ ေပမဲ႔......<br /> သူ႔စကားသံနဲ႔ စိတ္ကုိႀကိဳးဆြဲရင္း<br /> ငါဟာ ဆက္ၿပီး.............<br /> </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-7894466787302699442?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-82503216983554919982009-12-01T21:25:00.001+05:302009-12-03T21:50:09.810+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေဆာင္းရာသီရ ဲ႔ သကၤေတတ တစ္ခုနဲ႔<br /> ေတာင္ေနႀကာေတြ အလွၿပိဳင္ေနႀကတယ္။<br /> ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြႀကားထဲ ေခါပုတ္စားတဲ႔<br /> ငယ္ဘ၀ကုိၿပန္ လြမ္းမိတယ္။<br /> <br /> အပူအပင္မရွိ ဘ၀မွာ <br /> အေမ႔ရင္ခြင္ထဲေခါင္းလွ်ိဳၿပီး<br /> ေဆာငး္ရာသီ မီးလင္းဖုိေဘး<br /> တစ္ေထာင္႔တည ပုံၿပင္ေတြကုိ <br /> ေမွ်ာ္ေနမိတယ္။<br /><br /> ခုေတာ႔ ေဆာင္းရာသီက<br /> ငါ႔အတြက္ ဒဏ္ခတ္ေနေလရ ဲ႔<br /> ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြႀကား <br /> ခ်စ္သူၿပန္အလာကုိေစာင္႔ေနမိတယ္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8250321698355491998?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-32081544190020877212009-10-06T07:55:00.000+05:302009-10-06T08:17:30.019+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ညိဳမြဲေနတဲ႔ မ်က္ႏွာအုိတစ္ခုက<br /> ကုန္းေကာက္စရာ မရွိတဲ႔ေန႔စြဲ<br /> ဟန္ေဆာင္ၿပဳံး ေနရေသာ္လည္း<br /> အေဖ႔အေမြကုိ လက္လြဲလုပ္ခဲ႔ရတယ္။<br /><br /> လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ၿပဖုိ႔<br /> ငါ႔ေၿခေထာက္ေပၚရပ္ခဲ႔ေပမဲ႔<br /> နားလည္မႈတစ္ခုမွာ ငါရပ္ေစာင္႔ေနရတယ္<br /> <br /> ႀကီးေကာင္၀င္စ ေန၀င္ခ်ိန္မွာ<br /> အေမနဲ႔ေတာင္ေပၚကုိလြမ္းတယ္<br /> အထီးက်န္ညေတြ ကုန္ေၿမာက္ေစဖုိ႔<br /> ဆုေတာင္းရတာ ငါေမာလွၿပီ။<br /><br /> ကဒ္ၿပားတစ္ကဒ္ ပညာေရးနဲ႔<br /> လမ္းဆုံးမေရာက္ ခပ္ခပ္ညံ႔အေတြးက<br /> ေမတၱာေစတနာေတာ႔ ထားတတ္ပါရ ဲ႔<br /> <br /> အလြမ္းဓါတ္ခံ ယုိင္နဲ႔နဲ႔ကုိအေဖာ္ၿပဳရင္း<br /> အေဖနဲ႔အေမကုိ မ်က္ႏွာလြဲခဲ႔တယ္<br /> မနက္ခင္းတစ္ခု အဟာရၿပည္႔ဖုိ႔<br /> ငါဟာ လႈပ္ရွားေနရဦးမွာဘဲ ။။။။။။။။။။။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံ post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-3208154419002087721?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-74702684019479654302009-09-20T13:21:00.000+05:302009-09-20T13:43:12.874+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေအးခ်မ္းတဲ႔ေတာင္ေပၚေဒသ အေငြ႔အသက္ေတြကုိ ႀကိဳးေၿဖေလ်ာ႔ၿပီး အေမနဲ႔ ေတာင္ေပၚၿမိဳ ႔ေလးက သူငယ္ခ်င္း<br />ေတြကုိ ထားခဲ႔ၿပီး ေရာင္စုံလူေတြနဲ႔ ၿမစ္ေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ ၿမိဳ ႔ႀကီးကုိ အိပ္မက္ဆန္ဆန္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ခဲ႔တယ္.........<br />မထင္မိဘူး ၀ံပုေလြေယာင္ေဆာင္ထားတဲ႔ သုိးေတြေပါမွန္း ဒါေပမဲ႔ ခ်စ္စရာ ေကာင္းတဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီေလးေတြကုိလဲ ေတြ႔<br />ရတယ္.........<br /> ညညအိပ္မေပ်ာ္ရင္ အေမနဲ႔ ေတာင္ေပၚလြမ္းတဲ႔ ဒဏ္က အိပ္စက္ဖုိ႔ကုိ တားဆီးေနတယ္ ဘ၀ဆုိတာ ဘာလဲဆုိတဲ႔<br />အရာကို ခုမွ မ်က္၀ါးထင္ထင္ၿမင္ေနရတယ္...ဘတ္စ္ကား ေပၚမွာ ဘ၀ဆုိတာစတာလား ?ဆုိက္ကားေပၚမွာဘ၀ဆုိတာစတာ<br />လား ? ေတာင္ေပၚကလာတဲ႔ ေတာသားတစ္ေယာက္ရ ဲ႔ ဥာဏ္ထဲမွာ မီဒီယာက ေရးထားတဲ႔ သူတုိ႔စည္းကမ္းခ်က္ေတြကေတာ႔<br />ေ၀ေ၀ဆာဆာ ဒါေပမဲ႔ တကယ္႔လက္ေတြ႔က်ေတာ႔ ဗရမ္းဗတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဗရမ္းဗတာ ႏဴိင္တဲ႔ စာေစာင္ေတြ ....။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">မနက္လင္းလုိ႔ သူ႔အလုပ္ကုိ႔အလုပ္သြားႀကတဲ႔အခါ ဘီယာဘူးခြံထဲက အၿမဳပ္တစီစီထြက္က်လာသလုိ ေခါင္းေတြခ်ာ<br />ခ်ာလည္လည္သြားေလာက္ေအာင္ ေပါလွတဲ႔ လူေတြ......ေတာသားကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ အထူးအဆန္းၿပဇာတ္တစ္ပုဒ္ကုိေငး<br />ႀကည္႔ေနမိသလုိခံစားရတယ္.....အတၱေတြ မာနေတြ ၿပည္႔ေနတဲ႔ ဒီေနရာမွာ ဘ၀အတြက္ လႈပ္ရွားေနႀကရတဲ႔ လူေတြကုိ<br />ႀကည္႔ရင္း စိတ္ထဲမွာ သနားေနမိတယ္.......ဒီလူေတြ ဘာေႀကာင္႔ မလုိအပ္တာေတြၿပည္႔ေနရတာလဲ ?<br /> ဘ၀ အတြက္ရုန္းကန္ေနရတဲ႔ ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ခ်င္းစာနာစိတ္ေတြ ေမတၱာစိတ္ေတြ ကဘယ္နားမွာ ထားထားခဲ႔ႀက<br />လဲ ? အရင္ကအဆင္႔အတန္းၿမင္႔ခဲ႔တဲ႔ ဒီၿမိဳ ႔ႀကီးမွာ စာနာစိတ္ေတြ ကင္းၿပီး ရန္ၿငိဳးေတြ ဘဲ ၿပည္လွ်ံေနတာလား ?ငါ႔အတြက္ကုိ<br />ေရွ႔တန္းတင္ထားတဲ႔ အတၱေတြ ႀကားထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိေနသားက် ေအာင္ ေနထုိင္ရမလဲဆုိတာ ေခါင္းပူေအာင္ စဥ္း<br />စားလဲ အေၿဖက အန္ႀကမလာဘူး............။<br /> ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-7470268401947965430?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-63313761767087184612009-09-04T13:51:00.000+05:302009-09-04T13:55:58.735+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေရာင္စုံေတြမ်ားတဲ႔ ၿမိဳ ႔ မုိးရြာရင္ ေရႀကီးတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> ေတာင္ေပၚေဒသမဟုတ္ဘဲ ေရေတြႀကီးေနတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> ငါတုိ႔ႏဴိင္ငံရ ဲ႔ ၿမိဳ ႔ႀကီးတစ္ၿမိဳ ႔......<br /><br /> ပတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းမႈေတြနဲ႔ ၿပည္႔လွ်ံေနတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> တီဗြီစေလာင္းေတြ ပြင္႔လန္းေ၀ဆာေနတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> အုိင္တီပညာေတြ အေၿပးၿပိဳင္ေနတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ အျပည့္အစုံအလုပ္မရွိရင္ လူပုိတစ္ေယာက္ၿဖစ္သြားတဲ႔ၿမိဳ ႔<br /> ႀကီးေကာင္စ ေန၀င္ခ်ိန္မွာ တေရးႏူိးတတ္တ႔ဲၿမိဳ ႔<br /> ဒီၿမိဳ ႔ေလးက ေကာင္မေလးေရ....<br /> ငါ႔အတြက္ တစ္သက္စာ ၿပကၡဒိန္ေတြကုိ ယူခဲ႔ေပးပါ။ ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-6331376176708718461?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-55335791725271198872009-05-10T10:51:00.000+05:302009-05-10T10:52:20.257+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">အလင္းေရာင္မွိန္တဲ႔ ေန႔ကုိဆုပ္ကုိင္ရင္း<br /> ၀ုိးတ၀ါးလမ္းေလွ်ာက္ ရတဲ႔ရက္ေတြ<br /> လြယ္အိတ္တစ္လုံးအၿပည္႔နဲ႔ေပါ႔<br /> လြင္႔ခ်င္ရာလြင္႔ေနခဲ႔တဲ႔ ငါ႔စိတ္က<br /> ငါ႔ကုိေလွာင္ေၿပာင္ေနတယ္။<br /> <br /> ညီမွ်ၿခင္းမရွိတဲ႔ ဒီေနရာမွာ<br /> ဆုံးရႈံးမႈေတြက ပင္လယ္လုိေ၀ေနေလရ ဲ႔<br /> မေရရာမႈနဲ႔ ေရာင္စုံလူေတြထဲမွာ<br /> တိက်မႈတစ္ခုကုိ ေမွ်ာ္လင္႔မိခဲ႔တယ္။<br /> <br /> ဆုံးၿဖတ္ခ်က္ေတြ နည္းလမ္းေတြ<br /> ကုိ အိတ္တစ္ခု ထဲ အလုံပိတ္<br /> တံခါးပိတ္ထားတာလဲ ႀကာလွပါၿပီ<br /> ေဒါက္ ေဒါက္ အိမ္ရွင္ မရွိတာလား?<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"> ဟုိးေၿမပုံကုိႀကည္႔<br /> အဲ႔ဒါ ဘုိးဘြားေတြ ထာ၀ရ အိပ္စက္ေနေလရ ဲ႔<br /> နားစြင္႔လုိက္ပါ ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေရာင္ၿခည္ကုိ<br /> ဥပကၡာ မၿပဳလုိက္ပါႏွင္႔။<br /> <br /> <span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-5533579172527119887?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-36448253643418297092009-04-25T11:32:00.003+05:302009-09-04T14:23:31.318+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> အေတြးစေတြၿပန္႔ႀကဲေနတဲ႔ ဒီအခန္းထဲမွာ<br /> စိတ္ကုိစုစည္းဖုိ႔ ငါဟာေမာပန္းေနတယ္<br /> အလည္လြန္တဲ႔ အေတြးေတြနဲ႔<br /> ငါဟာမုိးလင္းညေတြ မနည္းေတာ႔ဘူး။<br /><br /> ကဗ်ာေရးဖုိ႔ ကေလာင္တံကုိင္လည္း<br /> တြန္႔ေႀကေနတဲ႔ အေတြးစ က ငါ႔ကုိလက္ယွက္ေခၚလုိ႔<br /> ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္ တစ္ပုဒ္ေလာက္ ဆြဲေပးပါတဲ႔<br /> သူ႔အတြက္ တစ္ပုဒ္ေလာက္ေရးခ်င္ေပမဲ႔</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> စကားလုံးေတြက အန္ထြက္မလာဘူး<br /> ေဆးလိပ္တုိကုိမီးညွိ ေတာ႔လဲ<br /> စကားလုံးေတြက ငါ႔ကုိပုန္းေနႀကတယ္<br /><br /> အေတြးေရယာဥ္မွာ ေမွ်ာေနရင္း<br /> ႏွစ္ခါမရႏူိင္တဲ႔ ပုံရိပ္တစ္ခုက ဆြဲေဆာင္မႈအၿပည္႔<br /> ဂီတာကုိင္ၿပီး ထုိင္မေနပါနဲ႔ မိန္းကေလးရယ္<br /> ငါ႔အတြက္ အခ်စ္သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ နဲ႔<br /> ငါ႔ကုိ အိပ္စက္ဖုိ႔ ဖန္တီးေပးပါလား။<br /></span>(ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းအတြက္ အမွတ္တရ)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-3644825364341829709?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-65714050052368784972009-04-15T13:19:00.002+05:302009-04-15T13:51:30.963+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SeWXsnmgr9I/AAAAAAAAAPI/Mjekp9AorVo/s1600-h/21845emo0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 300px; height: 274px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SeWXsnmgr9I/AAAAAAAAAPI/Mjekp9AorVo/s320/21845emo0.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5324828927236026322" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">စာရြက္ေဟာင္းတစ္ခုလုိ လုံးေခ်ၿပီး<br /> ငါ႔ဘ၀ ကုိလြင္႔ပစ္လုိက္ပါမိန္းကေလး<br /> တကယ္လုိ႔ နင္႔အတြက္ငါဟာ<br /> အသုံးမ၀င္ေတာ႔တဲ႔ လက္ႏွီး စုတ္တစ္ခုဆုိရင္<br /> အမိႈက္ပုံးထဲ လြင္႔ပစ္လုိက္ပါ။<br /><br /> ဒါေပမဲ႔ ဒီေကာင္ရင္ဘတ္ထဲမွာ<br /> ခ်စ္ၿခင္းဆုိတဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြကုိ<br /> ၿဖတ္ေတာက္ဖုိ႔အတြက္တဲ႔<br /> ႏႈံးခ်ိေနခဲ႔ရတယ္..........</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> အခ်စ္စစ္အတြက္ ေမြးဖြားလာခဲ႔သူကုိ<br /> ရက္စက္စြာ ဓါးနဲ႔ပုိင္းပုိင္းၿဖတ္သြားသူ<br /> ငါ႔ မ်က္ႏွာ မၿငိဳးသြားပါဘူး မိန္းကေလး...<br /> ေ၀းကြာၿခင္းရ ဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာ<br /> နင္တေန႔ ေတာ႔ င႔ါခ်စ္ၿခင္းေတြကုိ<br /> သိလာမွာပါ....မိန္းကေလး။<br /> </span><br />(ေ၀းကြာေနေသာ ခ်စ္သူဆီသုိ႔ အမွတ္တရ )<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-6571405005236878497?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-85510960506476388392009-04-09T20:23:00.003+05:302009-04-09T20:31:23.936+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/Sd4NdzRV-tI/AAAAAAAAAPA/2hUOh0g_Jkg/s1600-h/full_on_emo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 216px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/Sd4NdzRV-tI/AAAAAAAAAPA/2hUOh0g_Jkg/s320/full_on_emo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322706615228824274" border="0" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေ၀းကြာၿခင္းဆုိတဲ႔ အဓိပၸါယ္ထဲ<br /> ငါလက္ပစ္ကူးေနရတာ ေမာလွၿပီ<br /> တစ္ခါတစ္ခါ ေႀကကြဲၿခင္းဆုိတဲ႔<br /> ဒဏ္ရာက ငါ႔ကုိ လာၿပီးက်ီစယ္ေနတယ္။</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> အဆင္သင္႔မၿဖစ္ေသးဘူးဆုိတဲ႔<br /> စကားတစ္ခြန္းနဲ႔ ဘ၀ကုိ ေဖာင္ဖ်က္ခဲ႔တယ္<br /> လန္းဆန္းတဲ႔ အေတြးေခၚကုိ ငါေမာ႔ေသာက္ရင္း<br /> ဘ၀ ဟာ ေအးၿမခဲ႔တယ္....<br /><br /> ကမ္းေၿခမဲ႔ေနတဲ႔ ဘ၀ထဲမွာ<br /> ငါ လုိ လူမ်ိဳးအတြက္ ယုယႀကင္နာၿခင္းေတြ<br /> ေၿမၿမဳပ္ သၿဂိဳလ္ ခဲ႔ၿပီးပါၿပီ....<br /> က်ရႈံးၿခင္း ေတြကုိ ငါ ထြန္းညွိ<br /> ေႀကကြဲၿခင္းေတြနဲ႔ ငါ ရြက္လြင္႔ေတာ႔မယ္။<br /><br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8551096050647638839?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-52559171427439995442009-03-29T10:19:00.000+05:302009-03-29T10:23:55.453+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">အတာကူးမဲ႔ ႏွစ္ကူးတန္ခူးကုိ နီးလာေလ ကၽြန္ေတာ႔စိတ္ေတြဟာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေရာက္ယွက္ခပ္ေနမိတယ္...ေတာင္ေပၚေဒသမွာေတာ႔ ေႏြရာသီ<br />တာေၿပာတယ္ အေအးက လုံး၀ ကုိ မေလ်ာ႔ေသးဘူးေလ။ခုတေလာ အင္တာနက္ ကြန္နက္ရွင္က လဲ မေကာင္းေတာ႔ ဘာလုပ္လုိ႔ လုပ္ရမွန္းကုိမသိဘူး ဟုိလုိလုိ<br />ဒီလုိလုိနဲ႔ 109 110 ၿဖစ္ေနတယ္။ အေရးထဲ မီးကလဲ မုန္႔လုံးေရေပၚလုိၿဖစ္ေနေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိစိတ္ပ်က္မိတယ္....အရင္က တစ္ရက္ၿခား တစ္ခါလာတဲ႔ မီး<br />ခုေတာ႔ ႏွစ္ရက္ေပါင္း (၄) နာရီၿဖစ္ေနတယ္။ <br /> စိတ္ေလေလနဲ႔ ဘီးေတာင္ေလးမ်က္ႏွာဘုရားေပၚကေန မုိးကုတ္ၿမိဳ ႔ေလးရ ဲ႔ ရႈခင္းကုိေငွးေနမိတယ္ ေႏြရာသီရ ဲ႔ ၿမဴေတြေႀကာင္႔ ၿမိဳ ႔ေလးဟာ ေတာ္<br />ေတာ္ေလးကုိ ၿငီးေငြ႔ဖြယ္ေကာင္းေနတယ္။အလြမ္းဓါတ္ခံ ရွိတဲ႔လူဆုိရင္ေတာ႔ ဒီေနရာမွာတင္ လဲက်သြားႏူိင္ေလာက္ေအာင္ ၿမိဳ ႔ေလးရ ဲ႔ ေႏြရာသီ ၿမင္ကြင္းက<br />ဖမ္းစားထားတယ္..........ေတာင္ယာစုိက္ပ်ဳိးဖုိ႔အတြက္ ေတာင္ယာသမားေတြရ ဲ႔ ေတာမီးရိႈ ႔ မႈေႀကာင္႔ မုိးကုတ္စက္၀ုိင္းႀကီးဟာ လုံး၀ ကုိ အက်ဥ္းတန္ေနေလရ ဲ႔။<br /> ကၽြန္ေတာ္႔အေတြးစေတြဟာ ဟုိဟုိဒီဒီေလွ်ာက္ေတြးေနမိတယ္....ဒီၿမိဳ ႔ေလးမွာ ကမၻာက သိတဲ႔ သာသနာ႔အာဇာနည္ မုိးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး<br />ေပၚထြက္ခဲ႔ဘူးတယ္...ဒီၿမိဳ ႔ေလးကဘဲ ကမ ၻာကသိတဲ႔ န ၀ တ ပတၱၿမားႀကီးထြက္ခဲ႔ဘူးတယ္...ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိလဲ ကမၻာက သိတဲ႔ အမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္လာသြား<br />ဘူးတယ္.....ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိဘဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဘုိးဘြားေတြရဲ ႔ ေသြးေခၽြးနဲ႔ တည္ေဆာက္ခဲ႔တယ္။ ခုေတာ႔ ဒီၿမိဳ ႔ေလးဟာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လက္ထဲမွာ ရစရာ မရွိေအာင္<br />ၿပိဳလဲေနတာ ေတြက ကၽြန္ေတာ႔ရ ဲ႔ စိတ္ကုိ ၀မ္းနည္းမႈေတြၿဖစ္ေပၚေစတယ္ေလ.........</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီၿမိဳ ႔ ေလးကုိ ဘယ္သူေတြ အေရာင္ဆုိးေနတာလဲ ဆုိတဲ႔ ပုစၧာ တစ္ခုရ ဲ႔ အေၿဖကုိ ဘယ္ေတာ႔မွေၿဖရွင္းႏဴိင္မွာလဲ ?<br /> <br /> ဒီပုစၧာ ကုိ ေၿဖမဲ႔ လူေတြက ေကာဘာလုပ္ေနႀကတာလဲ ....အေရာင္ဆုိးတဲ႔ လူေတြက လဲ ထပ္ၿပီး အေရာင္ေတြဆုိးေနဦးမွာလား...ဆုိတဲ႔ အေတြးစကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ဖယ္ရွားၿပီး အင္းပတ္လမ္းအတုိင္း မုိးကုတ္ မုိတယ္ထဲကုိ၀င္ခဲ႔ မိတယ္။ ဘားခန္းထဲ ေရာက္ေတာ႔ စုတ္ၿပတ္ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အေတြးေတြကုိ<br />ၿမန္မာ ဘီယာ တစ္ခြက္နဲ႔ အတူ ေမွ်ာ ခ်လုိက္တယ္။။။။ဒါေပမဲ႔ ပုစၧာ ရဲ ႔အေၿဖကုိေတာ႔ လုံး၀ ကုိ ေၿဖခ်င္ေပမဲ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ ေၿဖရမယ္မွန္းမသိသလုိ ကၽြန္ေတာ႔<br />အေတြးစေတြက အနာဂတ္မဲ႔ ေနတယ္။<br /> ရင္ထဲမွာ ေအာင္႔တက္လာတဲ႔ လႈိင္းလုံးကုိ ၿပန္ေၿဖခ် ဖုိ႔အတြက္ ဘားခန္းထဲမွ ၀ိတ္တာ တစ္ေယာက္ကုိ ေနာ္ကတစ္ကပ္ေပးပါ လုိ႔ မွာလုိက္တယ္...<br />ေနာက္တစ္ခြက္ေရာက္လာေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အေ၀းႀကီးကုိထြက္သြားတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေနရေသာ ခ်စ္သူဆီကုိ အေတြးစေလးက ေရာက္သြားတယ္ ...<br />ဒီအခ်ိန္သူဘာလုပ္ေနလ ဲ ငါ႔ကုိေကာ သတိရ ရ ဲ႔လားဆုိတဲ႔ ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ႔ အေတြးေတြက တရပ္စပ္ ၀င္လာတယ္....ကၽြန္ေတာ္ေန႔တုိင္း မုိးကုတ္အင္းေလး<br />ကေနတစ္ဆင္႔ သူ႔ကုိစကားေၿပာေနတာ သူသိပါ႔မလား? လူမသိ က်ခဲ႔ရတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔မ်က္ရည္စေတြကုိ သူသိပါ႔မလား ဆုိတဲ႔ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာဟာ<br />ကၽြန္ေတာ႔ ဦးေႏွာက္ကုိ အလုပ္လုပ္ခုိင္းေနတယ္...............<br /> ကၽြန္ေတာ္ရ ဲ႔ အရင္းႏွီးဆုံး မိတ္ေဆြကေကာ ကၽြန္ေတာ႔အေပၚနားလည္မႈ ရွိရဲ ႔လား ?ကၽြန္ေတာ႔ မိဘေတြက ေကာကၽြန္ေတာ္႔အေပၚနားလည္မႈ ရွိရ ဲ႔လား?<br />အေရာင္ဆုိးေနတဲ ႔လူေတြက ေကာ နားလည္မႈ ရွိရ ဲ႔လား? ပုစၧာ ရ ဲ႔ အေၿဖကုိ ေၿဖမဲ႔ လူေတြကေကာ ကၽြန္ေတာ႔ အေပၚနားလည္မႈရွိရ ဲ႔လား ဆုိတဲ႔ အေတြးစေတြနဲ႔<br />အလုပ္လုပ္ရင္း ကၽြန္ေတာ႔ ညေနခင္းဟာ ရီေ၀စြာနဲ႔ အိမ္ၿပန္ခဲ႔ရတယ္ေလ..........။</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-5255917142743999544?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-45920188656828400502009-02-15T20:29:00.001+05:302009-02-15T20:56:10.207+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"> နာရီလက္တံေတြကုိ ႀကည္႔ၿပီး ငါမုန္းတယ္<br /> ငါႀကားေနရတာက ေလွာင္ေၿပာင္သံလား ?<br /> ဒီလုိ ေမွာင္မုိက္လြန္းတဲ႔ ညေတြ<br /> ၀ါးၿမဳိ ခံ ေနရတာ ရက္စက္လြန္းပါတယ္။<br /><br /> အပယ္ခံဘ၀မွာ ငါ ဇာတ္ၿမဳပ္ရမွာလား<br /> က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ကုိင္ထားတဲ႔<br /> ငါ႔လက္ေတြ ကုိ ငါၿဖန္႔ႀကည္႔မိတယ္..<br /> အဲ႔ဒါသူေပးတဲ႔ ရလဒ္လား ?<br /><br /> အရင္ က ရရွိဘူးတဲ႔ ငါ႔အလင္းေရာင္လဲ<br /> ဘယ္မွာ ေသာင္တင္ေနလဲ ငါမသိေတာ႔ဘူး <br /> ငါ႔ဘ၀ ကုိက ေဇာက္ထုိးဆန္လွပါတယ္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ငါ႔ေလွကားထစ္လဲ ခုဆုိ ယုိယြင္းေနၿပီ....<br /> ေဟ႔ သြားမနင္းမိေစနဲ႔....<br /> ဒါ ငါတုိ႔ႏွစ္ေယာက္ တည္ေဆာက္ထားတာေလ<br /><br /> အခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ လူမသိက်ခဲ႔ရတဲ႔<br /> ငါ႔ မ်က္ရည္ေတြ ဘယ္အခ်ိန္မွ ခန္းေၿခာက္မွာလဲ<br /> မုိးလင္းတဲ႔ ညေပါင္းလဲ မနည္းေတာ႔ပါဘူး<br /> ေၿပလည္မႈေတြ ဘယ္အခ်ိန္မွ ႏူိးထမွာလဲ<br /> ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ကုိ႔ဘ၀က အပယ္ခံပါ ခ်စ္သူ...........<br /> <br /> <br /> (PS. ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္ရေသာခ်စ္သူနဲ႔ အဆင္မေၿပလုိ႔ ခံစားရတာေလးေတြ ခ်ေရးလုိက္တာပါ 14.2.2009 )<br /> <br /> <br /> <br /></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4592018865682840050?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-34380291915631029222009-01-05T22:30:00.004+05:302009-01-05T22:41:13.374+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SWI-5zeBC7I/AAAAAAAAAO0/xl6ILCu1ve8/s1600-h/Emo-Franz.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 262px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SWI-5zeBC7I/AAAAAAAAAO0/xl6ILCu1ve8/s320/Emo-Franz.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287858075275955122" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေၿခာက္ကပ္ေနတဲ႔ ပင္လယ္ထဲ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဘယ္သူက စီးေမွ်ာခ်င္မွာလဲ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ လုိၿပန္ရစ္မေနနဲ႔ေတာ႔ </span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေလေပ ေနတဲ႔ ဘ၀ကုိ ခုိကပ္ေနရတာ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ပ်င္းလွၿပီ ေမခလာနတ္သမီးကုိေစာင္႔ရင္း</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဘ၀က အသံၿပဲ ႀကီးနဲ႔ေအာ္ေနရတယ္</span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> မွ်တမႈမရွိတဲ႔ ဒီအရိပ္ေအာက္မွာ</span><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဒုိ႔ ေတြ အသက္ရႈဖုိ႔ ဘုရားသခင္က ဖန္ဆင္းခဲ႔တာလား </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ဒါကုိ လူတစ္စုက လက္ခုပ္တီးေနတယ္</span><br /><br /><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေၿပာင္းလဲၿခင္းတရားကုိ ေဖာ္ထုတ္ဖုိ႔အတြက္</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေမာ႔ဆက္ အဖြဲ႔ကုိ ေခၚရမွာလား</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ႀကယ္ေတြေႀကြ တုိင္းလဲ ဆုေတာင္းမေနနဲ႔ေတာ႔</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> မုိးေၿမကုိလဲ တုိင္တည္မေနနဲ႔ေတာ႔</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေနာက္ဆုံးေတာ႔လည္း ငါတုိ႔လမ္းငါတုိ႔ေလွ်ာက္ရမွာဘဲ။</span></span><br /></div><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span><br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-3438029191563102922?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-68899954653112558152009-01-03T20:33:00.039+05:302009-01-03T23:45:46.833+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-AoCBCIuI/AAAAAAAAAJ8/ZLyaJGH5Fp0/s1600-h/S3700483.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-AoCBCIuI/AAAAAAAAAJ8/ZLyaJGH5Fp0/s320/S3700483.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287085912780579554" border="0" /></a> ကမၻာ႔အ႔ံဖြယ္ေတာင္ ရ ဲ႔ ေတာင္လယ္စခန္း (ပန္ထီလာစခန္း)<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ouRNK3nI/AAAAAAAAAOk/fw_zkCrLdpk/s1600-h/S3700321.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ouRNK3nI/AAAAAAAAAOk/fw_zkCrLdpk/s320/S3700321.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287130000402341490" border="0" /></a> မနက္ (၄)နာရီ ခြဲ လူစ စုႀကတယ္ေလ ဆရာမအိမ္ေရွ႔မွာ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-F7mhojDI/AAAAAAAAAKM/hzI7RSKeFfo/s1600-h/S3700327.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-F7mhojDI/AAAAAAAAAKM/hzI7RSKeFfo/s320/S3700327.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287091746556644402" border="0" /></a> ရြာသာယာ ေခၚ လြယ္ဆာ ရြာ သုိ႔ေရာက္ၿပီ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-Hd9GQf5I/AAAAAAAAAKU/LWzJ5mQ7I-o/s1600-h/S3700329.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-Hd9GQf5I/AAAAAAAAAKU/LWzJ5mQ7I-o/s320/S3700329.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287093436243017618" border="0" /></a> စစတက္ၿခင္းေတာ႔ တက္တက္ႀကြႀကြနဲ႔ေပါ႔<br /><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> “ဇန္န၀ါရီ (၂) ရက္ေန႔ ေတာင္တက္မယ္လုိက္မွလား” တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ကြန္ပ်ဴတာဆရာမ က...“ဟာလုိက္မွာေပါ႔လ ုိ႔ ”ေၿပာလုိက္တယ္ေလ...ခုတေလာ အထီးက်န္ၿခင္းေတြနဲ႔ၿပည္႔ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔ ကုိ<br />စစခ်င္း အေဖာ္လာၿပဳလုိက္တဲ႔ စကားသံေလ...ဘယ္ေတာင္တက္မွာလဲ...ကမၻာ႔ အံဖြယ္ေတာင္(လြယ္ဆာေတာင္)ထိပ္ကုိတက္မွာတဲ႔....ႏွစ္သစ္ကူးအေပ်ာ္ေလ ၿပီးေတာ႔ဆရာမ ေမြးေန႔တဲ႔ အင္းေကာင္းပါတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ အဲ႔ေတာင္ထိပ္ကုိ မတက္တာ ေတာ္ေတာ္ႀကာေနၿပီဗ် ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးခါစ 1998 ေလာက္မွာ တစ္ခါတက္ဖူးတယ္ ေနာက္ေတာ႔မတက္ေတာ႔ဘူးေလ....ဒီတစ္ခါေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔၀ါသနာအရ<br />ကင္မရာ နဲ႔ရႈခင္းေတြကုိ ေကာင္းေကာင္းရုိက္ရမယ္ ဆုိၿပီး စိတ္ထဲက ေန ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ က်ဳံ း၀ါးမိတယ္ေလ။<br />ယခုတက္မည္႔ ကမၻာ ႔ အံ႔ဖြယ္ ေတာင္ႀကီးသည္ မုိးကုတ္ၿမိဳ ႔ မွ (၁၅)မုိင္ မုိးမိတ္ၿမိဳ ႔ မွ (၁၅) မုိင္အကြာ နယ္ၿခား လြယ္ဆာ(ခ)ရြာသာယာ ကားလမ္းမႀကီးမွ စတက္ရလွ်င္ (၅)မုိင္ခန္႔အကြာတြင္တည္ရွိသည္။<br />ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာၿပင္အထက္ေပေပါင္း (၇၈၀၄) ေပ အၿမင္႔ရွိေသာ ေတာင္ထြဋ္ၿဖစ္သည္....ဤေတာင္ႀကီး၏ ရာဇ၀င္မွာလဲ ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၃၈၀ တြင္ မုိးမိတ္ၿမိဳ ႔ နယ္ပုိင္ ေစာ္ဘြားႀကီး ေဆတုိင္ဖ ဦးစီး၍ တရုတ္မင္း<br />ဥတည္ဘြား ႏွင္႔ တုိင္ပင္ကာ ေပ ၇၈၀၄-ေပ အၿမင္႔ရွိေသာ ထူးၿခားေသာ ေတာင္ထူးေတာင္ၿမတ္ ေတာင္ကလပ္ႀကီး၏ ေတာင္ထြဋ္ တြင္ ဌာပနာ ဓါတ္ေတာ္တုိက္တစ္ခု ၿပဳလုပ္၍တည္ထားပါသည္....ဤဓါတ္ေတာ္တုိက္ႀကီး<br />ကား ႏွစ္ေတြႀကာေညာင္း၍ခ်ဳံ ႏြယ္ပိတ္မ်ားပိတ္ဖုံးကာ သမုိင္းပင္ ေပ်ာက္ကြယ္လုမတက္ၿဖစ္ခဲ႔ပါသည္....။<br />ေကာဇာသကၠရာဇ္ ၁၃၅၉ ခုႏွစ္သုိ႔ ေရာက္ရွိေသာအခါ မုိးမိတ္ၿမိဳ ႔ ေရႊေက်ာင္း စာသင္တုိက္ ပဓါန နာယက ဘဒၵ ႏၱနာဂေသန(အဂၢမဟာပ႑ိတ) ဆရာေတာ္ႀကီးမွ ေတာင္ႀကီးအား ခ်ဳံႏြယ္ပိတ္ေပါင္းတုိ႔အား ရွင္းလင္း<br />ကာ ၿပန္လည္ေဖာ္ထုတ္ၿပီး အၿမင္႔ဥာဏ္ေတာ္ ၃၇ -ေတာင္ရွိေသာေစတီေတာ္ႀကီးကုိ တည္ထားကုိးကြယ္ခဲ႔ပါသည္။<br />ဤေတာင္ ၏ ထူးၿခားခ်က္မွာ ေက်ာက္တုံးတစ္တုံး တည္းကပင္လွ်င္ အၿမင္႔ေပ (၇၀၀၀)ေက်ာ္ထိ ၿမင္႔တက္ တည္ရွိေနပါသည္....။<br />ဒီေလာက္ၿမင္႔တဲ႔ေတာင္ကုိ တက္ႏဴိင္ပါ႔မလား...ၿပီးေတာ႔ ကုိတက္ရမဲ႔ အဖြဲ႔က ကုိကအႀကီးဆုံး ၿဖစ္ေနတယ္..မတက္ႏဴိင္ရင္ ေတာ႔ဒုကၡဆုိၿပီး ရင္ထဲမွာလဲေတာ္ေတာ္ေလးကုိ တင္းႀကပ္ေနမိတယ္ေလ....<br />ဇန္န၀ါရီ (၂) ရက္ ...မနက္ေလးနာရီႏူိးဆက္ေပးထားေတာ႔....ခ်စ္ညီေလး ေတဇာ ကုိႏဴိးၿပီး ထထ ေတာ္ေန ဟုိလုပ္ဒီလုပ္နဲ႔ေနာက္က်ေနမယ္ဆုိၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ကုန္းရုန္းထၿပီး....ပ်ာယိပ်ာယာနဲ႔ ထြက္ခဲ႔တယ္ေလ<br />ဆရာမ ရဲ ႔ သင္တန္းကုိ ေရာက္တဲ႔အထိ ကၽြန္ေတာ႔အေတြးက ၀င္လာတယ္...ငါၿဖစ္ပါ႔မလား ငါၿဖစ္ပါ႔မလား ဆုိၿပီး ဒါေပမဲ႔ လူစုေနတုန္းဆရာမ က ဟဲ႔ ကုိေအာင္ခ်မ္းသာ ထမင္းေႀကာ္သြားစားမယ္ဆုိၿပီး...ေခၚသြားတယ္..<br />တၿဖည္းတၿဖည္းနဲ႔...ကေလးေတြလည္းေရာက္လာႀကတယ္.....အားလုံးထမင္းစားၿပီးေတာ႔ ....နာရီႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ နံနက္ (၅)နာရီခြဲေနၿပီ ....မုိးကုတ္ေဆာင္းတြင္းမနက္ကေတာ႔ ေၿပာမေနပါနဲ႔ လူကုိ တစ္ကုိယ္လုံးက်င္<br />ေနတယ္ ေလ အေအးဓါတ္ေတြက ဖုံးလႊမ္းလြန္းအားႀကီးတယ္.....<br />ဆရာမ က ေတာ႔ သူ႔ထုံးစံအတို္င္းကေလးေတြနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတယ္ေလ....ကဲ စထြက္မယ္လုိ႔လဲ ေၿပာလုိက္ေရာ...ဟာ တစ္ေယာက္က်န္ေသးတယ္တဲ႔ သူ႔ကုိသြားေခၚရမွာတဲ႔......ဆယ္ေက်ာ္သက္ကေလးေလးေတြ<br />နဲ႔ေနရတာလဲ တစ္ခါတေလ ကုိ႔စိတ္ကုိႏုပ်ိဳေစတယ္ဆုိတဲ႔ စကားက ေတာ္ေတာ္မွန္တာဘဲ...မနက္အေစာႀကီးကုိ ဆူညံေနႀကၿပီ....ထမင္းေႀကာ္ၿပီးေကၽြးတဲ႔ အန္တီ တုိ႔လင္မယားကလဲ ခ်မ္းခ်မ္းေအးေအးနဲ႔ ေစတနာေတြပုိ<br />ကာ ဟဲ႔ကေလးေတြ စားႀကေနာ္ နင္တုိ႔ ေတာင္တက္ရင္ ဗုိက္ဆာမွာေနာ္..ခုထဲက စားထားက်တဲ႔...ကေလးေတြကလည္း အပီေလြးေနလုိက္တာ..ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အေဆာင္ေနတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ အမွတ္ရမိတယ္ေလ...<br />ဆရာမ က ကုိေအာင္ခ်မ္းသာ ေရ စိတ္ညစ္ေနၿပီလားတဲ႔ အာ ဆရာမကလဲ မညစ္ပါဘူး ကၽြန္ေတာင္ၿပန္ႏုသြားသလုိဘဲလုိ႔..ေၿပာလုိက္ေတာ႔ တစ္ဖြဲ ႔လုံးပြဲက်သြားတယ္....<br />ကဲစထြက္မယ္....ဒီတစ္ခါ တစ္ကယ္ထြက္မွာလားတဲ႔ ကေလးတစ္ေယာက္က ထပ္ၿပီးပြဲသြားက်သြားၿပန္ေရာ ......ကဲကဲ ဆုိင္ကယ္ေပၚတက္ထြက္မယ္...ဆုိၿပီ စထြက္ခဲ႔က်တယ္....တစ္လမ္းလုံး ေအးစိမ္႔ေနတာ...မနက္ (၆း၂၀) ေလာက္<br />မွာ လြယ္ဆာရြာ(ခ)ရြာသာယာကုိ ေရာက္တယ္ေလ....ဒီရြာေလးမွာ က ေစ်းဆုိင္ေလးေတြရွိေတာ႔ ခဏမီးလုံ အနားယူၿပီး စတက္ခဲ႔ႀကတယ္....တက္တက္ၿခင္းေတာ႔ အားက်ဳိးမာန္တက္နဲ႔ေပါ႔.........<br />တေၿဖးတေၿဖး...နဲ႔ လွ်ာထြက္လာၿပီ ကေလးမေလးေတြက အမေလး ဆုိၿပီးေအာ္သူေအာ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလး လဲ ေပ်ာ္ဖုိ႔ေကာင္းတယ္.....ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေၿဖးေၿဖးၿခင္းတက္ခဲ႔တယ္....ေတာင္ေပၚေရာက္ရင္ စားရမဲ႔ ထမင္းထုပ္ေတြ<br />ကုိ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ကၽြန္ေတာ႔ကုိ လာေပးထားတယ္ ကုိေအာင္ခ်မ္းသာ က လူႀကီးဆုိေတာ႔ ဒါေလးလြယ္ေပးပါတဲ႔ ရုပ္က စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ႔...ေအးရပါတယ္ကြာ ဆုိၿပီး အဲ႔ဒီ ေက်ာပုိးအိတ္ကုိ လြယ္ခဲ႔ တာ အေမေလး<br />လူကုိ မနည္းတက္ေနရတယ္........ကၽြန္ေတာ္အရင္တစ္ခါ တက္တုန္းက ေတာ႔ ကုိ က သူတုိ႔လုိအရြယ္ေလ..ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ တက္တက္ႀကြႀကြနဲ႔ ေပါ႔.....အဲ႔ဒီတုန္းက ခုလုိ ေတာင္ထိပ္ထိ ကားလမ္းမေဖာက္ရေသးဘူးေလ.......<br />ေတာလမ္းေလးထဲက ေန တက္ရတယ္....အခန္႔မတင္႔လုိ႔ လမ္းမွားရင္ေတာ႔ ရြာေတြလည္ၿပီ.....ခုေတာ႔ ကားလမ္းအတုိင္းေၿဖးေၿဖးၿခင္းတက္လုိ႔ရတယ္ေလ...လမ္းမွားစရာအေႀကာင္းလဲမရွိေတာ႔ဘူးေလ.......<br />ဟူး ေတာင္တက္ရင္း ေဘးက ရႈခင္းေတြကုိ ကင္မရာနဲ႔ ရုိက္လုိက္....အလုပ္ရႈပ္ေနတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔ခ်စ္ညီေလး ေတဇာက ေတာ႔ ေနာက္ဆုံးေပါ႔ဗ်ာ...တစ္လမ္းလုံး ရုိက္ေနလုိက္တာ အားလည္းမနာဘူးတဲ႔<br />ကေလးမေလးေတြက ေနာက္လုိက္နဲ႔ တက္လာခဲ႔ တာ ေတာင္လည္စခန္း(ပန္ထီလာစခန္း) ကုိေရာက္ေတာ႔ ခဏေလးအနားယူႀကတယ္ေလ...ေတာင္ကုိေတာ႔ၿမင္ေန၇ၿပီ....ကေလးမေလးေတြ ေကာင္ေလးေတြက ဟာ အဲ႔ေတာင္<br />ႀကီးကုိဆက္တက္ရဦးမွာ အမေလး....လုိ႔ေအာ္တဲ႔လူကေအာ္နဲ႔....ဆူညံပြက္ေလာကုိရုိက္ေနလုိက္က်တာ...နားကြဲမတက္ဘဲ။ကဲကဲ ဆက္တက္မယ္ေဟ႔ လုိ႔ကၽြန္ေတာ္က ေၿပာလုိက္ေတာ႔ ကေလးေတြမ်က္နွာက ေတာ္ေတာ္ေလး<br />ကုိ ရယ္ဖုိ႔ေကာင္းတဲ႔မ်က္နွာေလးေတြနဲ႔......ဒါေပမဲ႔ သူတုိ႔ေလးေတြက ေတာ႔ အနားယူၿပီးေတာ႔ ၿပန္လန္းဆန္းတက္ႀကြစြာနဲ႔ ကဲေဟ႔ လာမေ၀းေတာ႔ဘူးလုိ႔ေအာ္ၿပီး ဆက္တက္ခဲ႔ႀကတယ္.....................။<br />လႈပ္စိလႈပ္စိနဲ႔ တက္လာလုိက္ႀကတာ...ကဲ ေရာက္ေတာ႔မယ္ ေနာက္တစ္ေကြ႔ ဆုိၿပီး တစ္ေယာက္က ေနာက္လုိက္နဲ႔ တက္လာလုိက္ႀကတာ.... ဘုရားေတာင္ထိပ္ကုိ ေရာက္ခဲ႔တယ္....အနားယူသူက ယူ ေတာင္ထိပ္ေစတီေတာ္<br />ကုိသြား ဖူးတဲ႔လူက ဖူး....ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ေတာင္ထိပ္လဲေရာက္ေရာ လမ္းမွာခၽြတ္ထားတဲ႔ အကၤ်ီေတြၿပန္၀တ္ၿပီး ကင္မရာကုိ အိတ္ထဲက ထုတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္႔လုပ္ငန္းကုိစတင္ပါေလေရာ....ေလကလည္း တၿဖဴးၿဖဴးနဲ႔ တုိက္ေနလုိက္<br />တာ လူေတာင္ပါသြားမတက္ဘဲ......အံ႔မခန္းေစတီေတာ္ႀကီးကုိ ခုၿပန္လည္ၿပဳၿပင္မြမ္းေနတယ္ေလ...ေတာင္ထိပ္မွာ သြားၿပီး မုိးကုတ္-မုိးမိတ္ ရႈခင္းေတြကုိ အားရပါးရ ဓါတ္ပုံေတြ ရုိက္ရလြန္းလုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ပင္ပန္း ရက်ဳိး နပ္တယ္<br />ဒီလုိ အခ်ိန္ရႈခင္းေတြ ကုိရုိက္ရတာ ၿမဴေနဖုံးေနတဲ႔ ေတာင္တန္းေတြကုိ ရုိက္ရတာ..ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ပီတိၿဖစ္မိတယ္...ၿပီးေတာ႔ ဆရာေတာ္ကုိ သြားဖူးေတာ႔ ဆရာေတာ႔္ ဆုေပးသံကလဲ ပင္ပန္းသမွ်ကုိ ေၿပေပ်ာက္ေစတယ္။<br />ရင္ထဲမွာ ေတာ႔ ဆရာမ မခုိင္ကုိလည္း ေက်းဇူးးတင္ေနမိတယ္...သူလာမေခၚရင္ လည္း ကၽြန္ေတာ္ဒီေတာင္ကုိတက္ဖုိ႔ဆုိတာမၿဖစ္ႏဴိင္ဘူးေလ....သူ႔ေမြးေန႔မွာ ဒီအံ႔မခန္းေတာင္ႀကီးကုိတက္ဖုိ႔လာေခၚတဲ႔အတြက္...<br />ဆရာမ မခုိင္ရ ဲ႔ေမြးေန႔မွသည္ ေႏွာင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအထိ ေပ်ာ္ရႊင္ႏဴိင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္ပါသည္။<br /><br />(P.S) ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ ႏွစ္သစ္မွာ ေတာင္တက္ၿခင္းသည္ မုိးကုတ္ၿမိဳ ႔သူၿမိဳ ႔သားေတြရ ဲ႔ ထုံးတမ္းဓေလ႔ လုိၿဖစ္ေနပါသည္..ဤပုိ႔စ္ကုိေရးသားရၿခင္းမွာ အေ၀းေရာက္ ေသာမုိးကုတ္ၿမိဳ ႔သူၿမဳိ႔သားႏွင္႔ ကၽြန္ေတာ္႔ အခ်စ္ရဆုံးသူငယ္ခ်င္း<br />ေတြအတြက္ အမွတ္တရ ေရးလုိက္ရၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ႏွစ္သစ္မွာ အားလုံးေပ်ာ္ရြင္ႏဴိင္ႀကပါေစ။ ဗမာၿပည္သူအေပါင္းလဲဤႏွစ္သစ္မွာ ဆင္းရဲဒုကၡမွ အၿမန္ဆုံးလြတ္ေၿမာက္ႏူိင္ပါေစ။<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jnjzo2dI/AAAAAAAAAOc/hnfV1q8qaQg/s1600-h/S3700492.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jnjzo2dI/AAAAAAAAAOc/hnfV1q8qaQg/s320/S3700492.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287124387578304978" border="0" /></a> ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူေတာင္တက္ခဲ႔ ႀကေသာ ညီ၊ ညီမေလးမ်ားအား အမွတ္တရ<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jnOKQr1I/AAAAAAAAAOU/ZFqIRtMA6aI/s1600-h/S3700490.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jnOKQr1I/AAAAAAAAAOU/ZFqIRtMA6aI/s320/S3700490.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287124381767610194" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmpvdVnI/AAAAAAAAAOM/SC6tgFv6btQ/s1600-h/S3700480.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmpvdVnI/AAAAAAAAAOM/SC6tgFv6btQ/s320/S3700480.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287124371991516786" border="0" /></a> ေမာတယ္...နားဦးမယ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmRd3IRI/AAAAAAAAAOE/alv9klCz67U/s1600-h/S3700456.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmRd3IRI/AAAAAAAAAOE/alv9klCz67U/s320/S3700456.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287124365475258642" border="0" /></a> <br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmENpwDI/AAAAAAAAAN8/tWcfDCZS9o0/s1600-h/S3700445.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-jmENpwDI/AAAAAAAAAN8/tWcfDCZS9o0/s320/S3700445.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287124361917612082" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hI8GvctI/AAAAAAAAAN0/TigC2N16jFM/s1600-h/S3700466.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hI8GvctI/AAAAAAAAAN0/TigC2N16jFM/s320/S3700466.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287121662501679826" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hIXsed_I/AAAAAAAAANs/NK9Q5ytcF4o/s1600-h/S3700453.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hIXsed_I/AAAAAAAAANs/NK9Q5ytcF4o/s320/S3700453.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287121652727838706" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hIKxDXUI/AAAAAAAAANk/vYo5ITj-zuI/s1600-h/S3700452.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-hIKxDXUI/AAAAAAAAANk/vYo5ITj-zuI/s320/S3700452.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287121649257372994" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-fvw3GOeI/AAAAAAAAANc/d-bhuaNYmnQ/s1600-h/S3700424.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-fvw3GOeI/AAAAAAAAANc/d-bhuaNYmnQ/s320/S3700424.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287120130474916322" border="0" /></a> ကဲ ပါတာေလးေတြထုပ္ စားႀကမယ္ေဟ႔<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ebFBdFRI/AAAAAAAAANU/Fr_MLrscFCI/s1600-h/S3700429.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ebFBdFRI/AAAAAAAAANU/Fr_MLrscFCI/s320/S3700429.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287118675598185746" border="0" /></a> ေမာေမာနဲ႔စားေနလုိက္ႀကတာ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-dhLqcwiI/AAAAAAAAANM/9FMoRE4VPFY/s1600-h/S3700476.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-dhLqcwiI/AAAAAAAAANM/9FMoRE4VPFY/s320/S3700476.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287117680948331042" border="0" /></a> ရာသီ ဥတု အမ်ိဳးမ်ဳိးေၿပာင္းေနတဲ႔ ကမၻာ႔ အံ႔ဘြယ္ေတာင္ေတာ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-cazqY6zI/AAAAAAAAANE/jOB8Ktq8hAo/s1600-h/S3700434.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-cazqY6zI/AAAAAAAAANE/jOB8Ktq8hAo/s320/S3700434.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287116471914785586" border="0" /></a> ဆရာေတာ္ကုိ ၀င္ေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ ကန္ေတာ႔ႀကေနစဥ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-b2oQuPqI/AAAAAAAAAM8/IqxbNpEN_8c/s1600-h/S3700433.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-b2oQuPqI/AAAAAAAAAM8/IqxbNpEN_8c/s320/S3700433.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287115850379050658" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-bHvmoT7I/AAAAAAAAAM0/d8vifllgI4g/s1600-h/S3700418.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-bHvmoT7I/AAAAAAAAAM0/d8vifllgI4g/s320/S3700418.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287115044896133042" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-aWnDcG5I/AAAAAAAAAMs/pZatmITomTY/s1600-h/New+Image.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-aWnDcG5I/AAAAAAAAAMs/pZatmITomTY/s320/New+Image.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287114200787458962" border="0" /></a><br /> ေစတီေတာ္ႀကီးအား ၿပန္လည္မြမ္းမံေနပုံ<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ZqNDxqyI/AAAAAAAAAMk/vfBCcbeX33E/s1600-h/S3700411.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-ZqNDxqyI/AAAAAAAAAMk/vfBCcbeX33E/s320/S3700411.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287113437895306018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-YyFEUJ8I/AAAAAAAAAMc/PgkL3BPuLPM/s1600-h/S3700401.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-YyFEUJ8I/AAAAAAAAAMc/PgkL3BPuLPM/s320/S3700401.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287112473677408194" border="0" /></a> မုိးကုတ္ဘက္က ရႈခင္းပုံေလ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-YAM4s2RI/AAAAAAAAAMU/Mt7dOvFip0Y/s1600-h/S3700393.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-YAM4s2RI/AAAAAAAAAMU/Mt7dOvFip0Y/s320/S3700393.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287111616782719250" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-W_aH3G1I/AAAAAAAAAMM/n3jBE8U6U10/s1600-h/S3700383.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-W_aH3G1I/AAAAAAAAAMM/n3jBE8U6U10/s320/S3700383.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287110503644470098" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-WE47qexI/AAAAAAAAAME/wzzHyCMom84/s1600-h/S3700379.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-WE47qexI/AAAAAAAAAME/wzzHyCMom84/s320/S3700379.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287109498302528274" border="0" /></a> ဒါကေတာ႔ မုိးမိတ္ဘက္က ရႈခင္းပုံေလ<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-VKUW6EDI/AAAAAAAAAL8/djWIm7eNXUA/s1600-h/S3700378.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-VKUW6EDI/AAAAAAAAAL8/djWIm7eNXUA/s320/S3700378.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287108492052271154" border="0" /></a> ေက်ာက္သားအၿမင္႔ေပၚတြင္ တည္ထားေသာ အံ႔ဘြယ္ေတာင္ေစတီေတာ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-T7WyVTOI/AAAAAAAAAL0/EwrypEt-K7c/s1600-h/S3700372.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-T7WyVTOI/AAAAAAAAAL0/EwrypEt-K7c/s320/S3700372.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287107135494507746" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-TMtIAX5I/AAAAAAAAALs/oJdxWKgH0sY/s1600-h/S3700368.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-TMtIAX5I/AAAAAAAAALs/oJdxWKgH0sY/s320/S3700368.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287106334037139346" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-qlI-nghI/AAAAAAAAAOs/CPtITiZp8nQ/s1600-h/S3700365.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-qlI-nghI/AAAAAAAAAOs/CPtITiZp8nQ/s320/S3700365.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287132042598253074" border="0" /></a>ခ်စ္ညီေလး ေတဇာနဲ႔ အမွတ္တရ...ေမာလြန္းလုိ႔ ဗ်ာ...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-Ru0vQzhI/AAAAAAAAALk/QO09qCgSiAc/s1600-h/S3700369.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-Ru0vQzhI/AAAAAAAAALk/QO09qCgSiAc/s320/S3700369.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287104721173138962" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-QYit63gI/AAAAAAAAALc/DsieRvLOZGE/s1600-h/S3700359.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-QYit63gI/AAAAAAAAALc/DsieRvLOZGE/s320/S3700359.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287103238866918914" border="0" /></a> ေတာင္လယ္စခန္း က လီဆူ ကေလးကေလး<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-NCg9j0dI/AAAAAAAAALE/NzdDs8ul6cU/s1600-h/S3700351.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-NCg9j0dI/AAAAAAAAALE/NzdDs8ul6cU/s320/S3700351.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287099561903641042" border="0" /></a> ေတာင္လယ္စခန္း မေရာက္ခင္ခရီးတစ္ေထာက္နားမယ္- လူစု ဓါတ္ပုံရုိက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-L-3Pk6QI/AAAAAAAAAK0/0bJbkDPoHh4/s1600-h/S3700353.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-L-3Pk6QI/AAAAAAAAAK0/0bJbkDPoHh4/s320/S3700353.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287098399653685506" border="0" /></a> ေတာင္လယ္စခန္းကေန ေတာင္ထိပ္ကုိ လွမ္းၿမင္ေနရၿပီ ဆက္တက္ရမယ္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-KDofZ4aI/AAAAAAAAAKk/HlGzMxma2gM/s1600-h/S3700335.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SV-KDofZ4aI/AAAAAAAAAKk/HlGzMxma2gM/s320/S3700335.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287096282569630114" border="0" /></a> ခဏခဏနားေနလုိက္ႀကတာေနာ္.....<br />ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-6889995465311255815?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-8105824601463318942008-12-31T20:06:00.000+05:302008-12-31T20:22:32.617+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘာလုိလုိနဲ႔ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္က ကုန္ေတာ႔မွာပါလား....ေဟာင္းႏြမ္းသြားတဲ႔ ၂၀၀၈ ေရ ကၽြန္ေတာ္ႏႈတ္ဆက္ခဲ႔ပါတယ္<br />လြမ္းစရာေတြၿပည္႔ေနတဲ႔ ၂၀၀၈ ၊ ရင္နာစရာေတြၿပည္႔ေနတဲ႔ ၂၀၀၈ ေရ ယေန႔ည ၁၂း၀၀ နာရီ ဆုိခင္ဗ်ားကုိ ကၽြန္ေတာ္ ႏူတ္ဆက္ရေတာ႔<br />မယ္ေလ။ ၂၀၀၈ မွာၿဖစ္ပ်က္ခဲ႔တဲ႔ အမွတ္တရေတြ ကေတာ႔ ရင္ထဲမွာ ေတာင္လုိပုံေနတယ္ဗ်ာ...ကၽြန္ေတာ္႔ အခ်စ္ဆုံးအစ္ကုိ ႀကီး က<br />ဒီ ၂၀၀၈ ထဲမွာ မိသားစုနဲ႔ ၁၃ ႏွစ္ေ၀းကြာခဲ႔ရတယ္...သူေကာ ဒီ ၂၀၀၈ ကုိ အခန္းက်ဥ္းေလးထဲက ေန ႏူတ္ဆက္ေနမွာလား....<br /> ခ်စ္ရေသာ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ ၂၀၀၈ ထဲမွာ ဘဲ ႏူတ္ဆက္ခဲ႔တယ္.....ေနာက္ဆုံးေတာ႔လဲ ကၽြန္ေတာ္ တစ္<br />ကုိယ္တည္း ဒီေန႔ လဲ ကၽြန္ေတာ္႔ခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းၿဖစ္တဲ႔ ကုလားမ က ႏဴိင္ငံၿခားကုိ ထြက္ဖုိ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ကုိခြဲသြားခဲ႔တယ္......ကၽြန္ေတာ္သိပ္<br />ခ်စ္ရေသာ ကၽြန္ေတာ႔ခ်စ္သူကလဲ ဒီ ၂၀၀၈ မွာဘဲကၽြန္ေတာ႔ကုိထားသြားခဲ႔တယ္ေလ.....</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ထဲမွာ နာဂစ္ ဆုိတဲ႔ မုန္တုို္င္းႀကီးက ေတာ္ေတာ္ရက္စက္သြားခဲ႔တယ္ ၿမန္မာၿပည္သူေတြ မ်က္ရည္ က်ခဲ႔ရတယ္<br />အိပ္မက္ဆုိးႀကီးက ေတာ္ေတာ္ကုိ ေၿခာက္လန္႔ခဲ႔တယ္.....ပ်က္စီးဆုံးရႈံးမႈေတြၿဖစ္ခဲ႔ရတယ္......တစ္ကမၻာလုံးလဲ စီးပြားေရး ကပ္ႀကီၤးကုိ<br />ဒီ ၂၀၀၈ ထဲမွာဘဲ ယဥ္ဆုိင္ခဲ႔ရတယ္......<br /> ၿမန္မာၿပည္က လူေတြက ေကာ ဘာေတြဆက္လုပ္ႀကမလဲ....ဘာေတြယဥ္ဆုိင္ႀကဦးမွာလဲ....ဘာေတြေၿပာင္းလဲသြားဦးမွာလဲ။<br />ဒီလုိဘဲ အက်ပ္အတည္းေတြနဲ႔ ဘဲ ရွင္သန္ေနရဦးမွာလား။<br /> ကၽြန္ေတာ္သိပ္ခ်စ္ရေသာေလးစားရေသာ လူေတြက ေကာ ဘာေတြဆက္ၿဖစ္လာဦးမွာလဲ သူတုိ႔လုိလူမ်ိဳးေတြ ေကာ ၿမန္မာ<br />ၿပည္ မွာထပ္ေပၚလာပါ႔ဦးမွလား လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္စုိးရိမ္မိတယ္။ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လုိ လူငယ္မ်ိဳးဆက္သစ္ေလးေတြက ေကာ ဒီအေႀကာင္းအရာ<br />ေတြကုိ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ေရာက္ရင္ စိတ္၀င္စားႏဴိင္ပါ႔မလားဆုိတဲ႔ အေတြးေတြက ကၽြန္ေတာ႔ဦးေခါင္းထဲမွာ ရႈပ္ေထြးေနမိတယ္.....<br /> ၂၀၀၉ ခုႏွစ္ မွာ ဗမာ ၿပည္သူအေပါင္း ႏွင္႔တကြ လူသတၱ၀ါ အေပါင္းတုိ႔သည္ ကုိယ္၏က်န္းမာၿခင္း.....စိတ္၏ေအးၿငိမ္းၿခင္း<br />ႏွင္႔ၿပည္႔စုံႀကပါေစ လုိ႔ ကၽြန္ေတာ႔ ရင္ထဲမွ ခံစားခ်က္ေလးကုိ တင္ၿပလုိက္ပါတယ္။</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-810582460146331894?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-56692951267055035062008-12-24T15:52:00.000+05:302008-12-24T15:59:37.857+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီဇင္ဘာလ အေအးဒဏ္ကုိ အထီးက်န္ၿခင္းနဲ႔<br /> ငါ တစ္ေယာက္တည္း ေက်ာက္ခ်ေနရတယ္<br /> ေနရာသစ္မွာ မင္းရယ္ သံေတြကုိ<br /> ငါ ႀကားေနရတယ္.......<br /> <br /> ၿပကၡဒိန္ေတြေပၚက ဂဏန္းတုိင္းမွာ....<br /> ငါႀကားခဲ႔ ရတဲ႔ ခ်ိဳၿမ သံေလး ခုေတာ႔<br /> ငါႀကားေနရတာက ရင္ကြဲသံစဥ္<br /> အလြမ္းနာေတြ က်လြန္းလုိ႔<br /> လမင္းက ငါ႔ကုိ သနားေနတယ္<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">အလြမ္းေတြပုံ ေဖာ္ရင္း <br /> ငါ ဟာ ေန႔တုိင္း သုိင္းကြက္တစ္ရာ<br /> နင္း ခဲ႔ရတယ္.....<br /> လမ္းေဘး ဓါတ္မီးတုိင္ေတြေတာင္<br /> ေလွာင္ၿပံဳးၿပဳံး ေနႀကတယ္ မိန္းကေလး...........<br /> <br /> ငါ႔ အတြက္ အသာယာဆုံးလုိ႔ထင္ခဲ႔ တဲ႔<br /> ေဟာဒီ စိမ္းလန္းတဲ႔ ကြင္းၿပင္ႀကီးက<br /> ခုဆုိ ကႏၱာရ လုိ ေၿခာက္ကပ္ေနၿပီေလ....<br /> </span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-5669295126705503506?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-9893169879689331822008-12-16T21:33:00.007+05:302008-12-16T22:06:02.251+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီဇင္ဘာလ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိေအးေနတယ္ ၿမိဳ ႔ေလးထဲမွာလဲ ႏွင္းၿမဴေတြဆုိင္းေနတယ္...ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ဓါတ္ပုံ<br />လုိက္ရုိက္ဖုိ႔ ခ်ိန္းထားတာနဲ႔ ေစာေစာစီးစီး လုိက္ရုိက္မယ္ဆုိၿပီးေလညင္းသာလက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ေစာင္႔ေနတယ္....ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း<br />ေတြ တစ္ေယာက္ၿပီးတစ္ေယာက္ေရာက္လာဖုိ႔အတြက္ ေစာင္႔ေနရတာ စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္ေလးႀကာတယ္လုိ႔ထင္မိတယ္။<br />ကၽြန္ေတာ္႔စိတ္က ငယ္စဥ္က ကေလးဘ၀ကုိ ၿပန္သတိရမိတယ္..ခ်မ္းေအးလွတဲ႔ ဒီၿမဳိ ႔ေလးထဲမွာ ငယ္စဥ္ကေက်ာင္းတက္<br />ခဲ႔တာေတြကုိၿပန္သတိရမိတယ္..မနက္ေစာေစာ ထရမွာကုိ ငယ္စဥ္က အရမ္းေႀကာက္မိတယ္...“သားေရ ထေတာ႔ က်ဴရွင္သြားရဦးမယ္<br />ထေတာ႔ ထေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ လာေခၚမွ ထရင္အားနာဖုိ႔ ေကာင္းတယ္” ေဆာင္းတြင္း မွာလာႏူိးတဲ႔ ေမေမ႔ အသံကုိၿပန္ႀကားမိတယ္။<br />ေဆာင္းတြင္းကာလ ရဲ ႔ မနက္ေစာေစာ အေႏြးထည္အကၤ် ီ အထူေတြ လက္အိတ္အထူေတြ ၀တ္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ က်ဴ<br />ရွင္သြားတဲ႔ အခ်ိန္ေလးေတြကုိ ၿပန္သတိရမိတယ္....မုိးကုတ္ေဆာင္းတြင္းရ ဲ႔ အေအးဒဏ္ကုိ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ခံႏူိင္ရည္ ရွိဖုိ႔<br />မုိးကုတ္ၿမိဳ ႔ေနလူထုေတြ ေတာ္ေတာ္ရုန္းကန္ေနရတယ္..ၿမိဳ ႔ေလးမွာရွိတဲ႔ သစ္ေတာေတြက လဲ ေတာ္ေတာ္ကုိၿပဳန္းေနတယ္ေလ...<br />ဘယ္နားႀကည္႔ႀကည္႔ ေတာင္ကတုံးေလးေတြ ၿဖစ္ကုန္တယ္ေလ...ငယ္စဥ္ကေတာ႔ လက္ညိဳးညြန္ရာ ေတာင္တန္းစိမ္းစိမ္းေလးေတြ<br />ခုေတာ႔ ဘယ္နားႀကည္႔ႀကည္႔ အက်ိဳးတူေတြေလ..ေခတ္ကုိက ေၿပာင္းသြားတယ္....။<br />ရာသီဥတု ေတာ္ေတာ္ေဖာက္ၿပန္ေနတယ္ေလ..ေအးရင္လဲ ေရခဲမတတ္ေအး ပူရင္လဲ အရည္ေပ်ာ္ေအာင္ပူဆုိေတာ႔ ေတာင္<br />ေပၚၿမဳိ ႔ေလးရဲ ႔ဆုတ္ယုတ္ၿခင္းကုိၿပေနတယ္...အင္း ေတြးရင္းနဲ႔ေဒါကန္လာတယ္...ခုေတာင္ အေ၀းေရာက္သူငယ္ခ်င္းေတြက လုပ္ပါဦး<br />ေဆာင္းတြင္းဓါတ္ပုံေလးေတြ ဆုိလုိ႔ ....ရုိက္ရမွာေတာင္ အားနာတယ္...ဘာၿဖစ္လို႔လဲဆုိေတာ႔ စိမ္းလန္းတဲ႔ ေတာင္တန္းေတြကုိ ေတာ္<br />ေတာ္ရွာရုိက္မယ္ေလ.....ဒါနဲ႔မထူးပါဘူး ေတာင္တန္းေတြကုိ မရုိက္ေတာ႔ဘဲ ၿမိဳ ႔လယ္အင္းေလးနဲ႔ ဘီးေတာင္ဘုရားတုိ႔ကုိဘဲ ရုိက္ၿဖစ္ခဲ႔<br />တယ္....<br />သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္စိမ္းလန္းဆုိေၿပေရး ဆုိတဲ႔ဆုိင္းဘုတ္ကုိေတာင္ အားနာမိတယ္ဗ်ာ။<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါကေတာ့ <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfXjSmenBI/AAAAAAAAAJ0/ziVGrsLWgsI/s1600-h/SNV30350.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfXjSmenBI/AAAAAAAAAJ0/ziVGrsLWgsI/s320/SNV30350.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280426089403816978" border="0" /></a> ရွားရွားပါးပါး စိမ္းစိမ္းလန္းလန္း<br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfVjeDyPsI/AAAAAAAAAJs/L7wvZb3eb80/s1600-h/S3700329.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfVjeDyPsI/AAAAAAAAAJs/L7wvZb3eb80/s320/S3700329.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280423893456273090" border="0" /></a> ေဆာင္းရာသီႏွင္႔မုိးကုတ္ၿမိဳ ႔<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfU99MLxiI/AAAAAAAAAJk/NCTNGVROY64/s1600-h/S3700328.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfU99MLxiI/AAAAAAAAAJk/NCTNGVROY64/s320/S3700328.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280423248977970722" border="0" /></a> <br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfT_a-mqhI/AAAAAAAAAJc/spuQ6LlCaDs/s1600-h/Copy+of+S3700296.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfT_a-mqhI/AAAAAAAAAJc/spuQ6LlCaDs/s320/Copy+of+S3700296.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280422174642317842" border="0" /></a> ဒီဇင္ဘာ မနက္ခင္း<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfTTJB6hoI/AAAAAAAAAJU/6xyJRxEMU0Q/s1600-h/Copy+of+S3700295.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/SUfTTJB6hoI/AAAAAAAAAJU/6xyJRxEMU0Q/s320/Copy+of+S3700295.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5280421413910120066" border="0" /></a> post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-989316987968933182?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-49816596394025191352008-12-09T12:20:00.002+05:302008-12-09T12:26:36.638+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/ST4Vv9mneWI/AAAAAAAAAJM/CaWAaw6WGHk/s1600-h/gse_multipart27358.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_Fnm1QmB0Dos/ST4Vv9mneWI/AAAAAAAAAJM/CaWAaw6WGHk/s320/gse_multipart27358.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5277679727059368290" border="0" /></a><br />မုိးကုတ္စီးပြားေရး ဒီလုိမ်ိဳး ၿပန္စည္ႏူိင္ပါ႔ မလားကြယ္<br /><div style="text-align: justify;"><br /></div><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၀၉/၁၁၀ လုပ္ေနတာခုဆုိ ဘာလုိလုိနဲ႔ သုံးလၿပည္႔ေတာ႔မယ္...ဘယ္မွာလဲ အလုပ္<br />ဘယ္မွာလဲ အခ်ိန္ ဟုိလုိဒီလုိ လက္ညိဳးညြန္ရင္း နဲ႔ ေလေပေနတဲ႔ ဘ၀ ကုိ ေက်ာက္ခ်ထားတာ<br />ရက္ေပါင္း ၉၀ ရွိခဲ႔ၿပီေလ။ေတာင္ေပၚေဒသ ၿဖစ္တဲ႔ မုိးကုတ္မွာက စီးပြားေရးဆုိလုိ႔ တစ္လမ္းဘဲ<br />ရွိတယ္ ေက်ာက္လုပ္ငန္းေလ ခုေက်ာက္ေစ်းကေအးေတာ႔ တစ္ၿမိဳ ႔လုံးကလူေတြ အားလုံး<br />၁၀၉/၁၁၀ ၿဖစ္ေနက်တယ္ေလ....<br /> ၿမိဳ ႔ ေလးရဲ ႔ စီးပြားအခ်က္အခ်ာၿဖစ္တဲ႔ ဌာပြဲ ဆုိတာလဲ ကႏၱာရဆန္ဆန္ၿဖစ္ေနတာႀကာ<br />ၿပီ...တကြင္းလုံးလဲ ထီးဘဲက်န္ေတာ႔တယ္...ဘယ္သူမွ ဌာပြဲကုိ မလာႀကေတာ႔ဘူးေလ ခုေတာင္<br />ပန္းၿခံထာပြဲ ကုိ ကန္ထရုိက္ဆြဲထားတဲ႔ ပုိင္ရွင္ႀကီးက ခုလ ကုန္ရင္ ဆက္လက္ၿပီး ကန္ထရုိက္မယူ<br />ေတာ႔ဘူးတဲ႔ ....ဟုတ္ေတာ႔လဲ ဟုတ္ပါတယ္ေလ...အရင္ကဆုိ ထာပြဲ ေက်ာက္၀ုိင္းထဲ မွာ လူတစ္<br />ေယာက္ကုိရွာဖုိ႔ဆုိတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ခက္ခဲတယ္ ခုေတာ႔ ေဘာလုံးကြင္းေလာက္ရွိတဲ႔ ကြင္း<br />ႀကီးထဲမွာ မ်က္စိမွိတ္လမ္းေလွ်ာက္ရင္ေတာင္ ခလုတ္တုိက္မိဖုိ႔ဆုိတာ မၿဖစ္ႏူိင္ဘူးေလ။<br /> ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား စီးပြားေရးေကာင္းလဲဆုိ ဒါကုိဘဲစဥ္းစားႀကည္႔ေပါ႔....။<br /> ခုပုိဆုိးတာက တစ္ကမၻာလုံး စီးပြားေရးကပ္က ဆုိဒ္ေနေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေတာင္ေပၚ<br />ၿမိဳ ႔ေလး လဲအဲ႔ဒီဒဏ္ကုိ ႀကံ ႔ ႀကံ ႔ မခံႏူိင္ေတာ႔ဘူးေလ ရွိတာမွ စီးပြားေရးက တစ္လမ္းတည္းပါဆုိမွ ခုေတာ႔<br />ပုိးဆုိးပက္စက္ ပက္လက္ကုိလန္ပါေလေရာ........</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္ဟုိတေလာက အလုပ္လုိက္ရွာတယ္ ဒါေပမဲ႔ ရတာနဲ႔ မကာမိဘူး စားစရိတ္ဆုိ<br />တဲ႔ ကုန္ေစ်းႏႈန္းကလဲ ဒီေရလုိတက္လာေတာ႔ မကုိက္ဘူးၿဖစ္ေနၿပန္ေရာ ႀကာေတာ႔ အိမ္ကထမင္း<br />ေကၽြးထားတဲ႔ မိဘ ႏွစ္ပါးကုိေတာင္ အားနာလာတယ္....<br /> မနက္မုိးလင္း ရင္ လက္ဖက္ရည္ေတာင္ႏွပ္မမွန္ေတာ႔ဘူးေလ...ခုေတာင္ သူငယ္ခ်င္းေတြ<br />တုိက္တဲ႔ လက္ဖက္ရည္ေလးနဲ႔ ၿပည္႔စုံေနရတယ္...ဒီလုိတုိင္းတာ ဘ၀ႀကီးကုိၿဖတ္သန္းေနရ ရင္ေတာ႔<br />ဘယ္မွာလဲ တုိးတက္မႈ ဘယ္မွာလဲ ေအာင္ၿမင္မႈ ဆုိတာ ပုံၿပင္တစ္ပုဒ္လုိ ၿဖစ္သြားတယ္...ကၽြန္ေတာ႔<br />စိတ္ေတြဟာ ပင္လယ္မ်က္ႏွာၿပင္ ေအာက္ေရာက္ေနတာ ရက္စြဲေပါင္းမနည္းေတာ႔ ဘူး။<br /> ကၽြန္ေတာ္တကယ္ ဒီ ၁၀၉/၁၁၀ ဘ၀ ကုိ ေတာ္ေတာ္ ရြံမုန္းေနၿပီ ဒါေပမဲ႔ ဘယ္သူမွ မတက္<br />ႏဴိင္ဘူးေလ....လူငယ္တစ္ေယာက္ ရဲ ႔ ဘ၀ အခ်ိန္ေတြကုိ ဒီလုိဘဲ ဆက္ေလွ်ာက္ေနမယ္ဆုိရင္<br />ေအာင္ၿမင္ၿခင္းဆုိ တဲ႔ ဘ၀ပန္းတုိင္ဟာ ဒဏၰရီ ၿဖစ္သြားတယ္။<br /> ဒီေန႔လည္း ၁၀၉/၁၁၀ စိတ္ကုိ သယ္ေဆာင္ရင္း ခ်မ္းေအးလြန္းတဲ႔ မုိးကုတ္ေဆာင္းရာသီ<br />မွာ စိတ္ဓါတ္ေတြ အရည္မေပ်ာ္သြား ေအာင္ အံကုိႀကိတ္ရင္း လူငယ္တစ္ေယာက္ ရ ဲ႔ အနာဂတ္ကုိ<br />ဖန္တီးဖုိ ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခုထိ ဆက္ေလွ်ာက္ေနရတယ္။</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4981659639402519135?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-45748243367037289132008-11-08T23:56:00.000+05:302008-11-09T00:26:53.771+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေသခါနီး ဒသမေန႔အလုိ ..ဒီရဲ ႔ tag ကုိ ေရးမယ္လုိ႔မထင္ခဲ႔မိဘူး ခ်စ္ရေသာ ညီေလး ဂီတာနဲ႔ လြယ္အိတ္ေလး က ကၽြန္ေတာ႔ကုိ တုိက္တြန္းလုိက္တာနဲ႔ ေရးၿဖစ္ခဲ႔တယ္<br />ရင္ထဲမွာ လဲတင္းက်ပ္ေနတာေတြေၿပေလွ်ာ႔မယ္လုိ႔ထင္မိတယ္...လူတစ္ေယာက္ဟာ ေသဆုံးခါနီး အခ်ိန္မွာ ဘာေတြလုပ္သြားသလဲ ဘာေတြၿဖစ္သြားသလဲဆုိတဲ႔ စဥ္းစားခ်က္<br />နဲ႔ ဒီ tag ေလးကုိ ေရးၿဖစ္သြားတာပါ။ <br /> ကုိးရက္အလုိ.... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လုိက္လည္မယ္ အေနာက္ပုိင္း (က်ပ္ၿပင္ ) က သမုိင္း၀င္ မယ္နန္းႀကည္႔ ေတာင္ထိပ္မွာ သြားထုိင္ၿပီး ကဗ်ာ နဲ႔ ဂီတ အေႀကာင္း<br />ေၿပာမယ္ အဓိက ကေတာ႔ modern အေႀကာင္းေတြေဆြးေႏြးမယ္ မုိးကုတ္အေရွ႔ပုိင္းၿပန္ရင္ အေနာက္ပုိင္းက ေဒါင္႔ဆုိင္မွာ ၀က္စတူးသုတ္တစ္ပြဲနဲ႔ ရမ္ ၂ပတ္ေလာက္ ကုိင္<br />လုိက္မယ္......<br /> ရွစ္ရက္အလုိ.... ဘ၀မွာ ၿဖစ္ခ်င္တုိင္းမၿဖစ္လာတဲ႔ အခ်ိန္ကုိတုိက္ပြဲ၀င္ ဖုိ႔ လူငယ္ေလးေတြနဲ႔ေဆြးေႏြးမယ္....ၿပီးရင္ သူတုိ႔နဲ႔ အနာဂတ္အတြက္ေကာင္းစြာ ၿငင္းဆုိႀက<br />မယ္..ပုိေနတဲ႔အခ်ိန္ကုိ ေရာင္းစားဖုိ႔ ကုမၸဏီတစ္ခုေထာင္ဖုိ႔ တုိင္ပင္ႀကမယ္...<br /> ခုႏွစ္ရက္အလုိ .....ၿမိဳ႔ေလးရဲ႔ စီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာၿဖစ္တဲ႔ ဌာပြဲ (ေက်ာက္၀ုိင္း) ကုိ သြားလည္မယ္ ဌာပြဲမွာရွိတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြနဲ႔ စကားေၿပာၿပီး ခုေခတ္ေက်ာက္<br />ေစ်းအေႀကာင္းေဆြးေႏြးႀကမယ္....စုတ္ၿပတ္ေနတဲ႔ ေက်ာက္ေလာက အေႀကာင္းကုိ အသံကုန္ဟစ္ႀကရင္း ဦးပုိင္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္က ထပ္တရာ ပဲလိပ္ကုိ အမုန္းဆြဲ မယ္...<br /> ေၿခာက္ရက္အလုိ....ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္တဲ႔ မပြင္႔တုိ႔ မၿဖိဳးတုိ႔ သူရ တုိ႔နဲ႔ ၿမိဳ ႔ေလးကုိ ဆုိင္ကယ္နဲ႔အ၀ ပတ္လုိက္မယ္...သူတို႔နဲ႔ သစၥာမွာ ကဲလုိက္မယ္...ရီေ၀ေ၀<br />နဲ႔ ညတစ္ညကုိ ကုန္ဆုံးသြားခ်င္တယ္...</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါးရက္အလုိ ....ေရာဂါက ထလာၿပီေလ...မတတ္ႏူိင္ဘူး ဒါေပမဲ႔ ေဖေဖ နဲ႔ ေမေမ ကုိေတာ႔အသိမေပးဘူး...သူငယ္ခ်င္းေတြက မ်က္ႏွာပ်က္ေနႀကတယ္..ဒါေပမဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ႔ တူ တူမေလး ေတြ ညီမေတြ အစ္မေတြ နဲ႔ သြားၿပီး မုန္ညင္းေပါင္းသြားစားမယ္ ညေစ်းတန္းေလးမွာေပါ႔...အၿပဳံးမပ်က္တဲ႔မ်က္ႏွာေတြ နဲ႔ေလ သူတုိ႔ဟန္ေဆာင္ေန<br />မွန္းသိပါရက္နဲ႔ .....<br /> ေလးရက္အလုိ ...ကၽြန္ေတာ႔ကုိ ထားသြားတဲ႔ခ်စ္သူဆီကုိ စာတစ္ေစာင္ေရးခ်င္တယ္....“မင္းကုိ ငါ သိပ္ခ်စ္တယ္လုိ႔”....သူမ ကၽြန္ေတာ႔ဆီကုိၿပန္မလာႏူိင္ေတာ႔တာ<br />ၿပီးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္လတ္တေလာ ခ်စ္ရေသာ မၿမင္ဘူးေသးေပမဲ႔ တစ္ဖတ္သက္ ရင္ခုန္ေနရတဲ႔ ခ်စ္ရေသာ ေဆြေဆြ ဆီကုိ ဖုန္းနဲ႔ (သုိ႔မဟုတ္) စာနဲ႔ ၿဖစ္ၿဖစ္ စကားေၿပာခ်င္တယ္<br />ၿပီးရင္ သူ႔အတြက္ ကၽြန္ေတာ႔ဒုိင္ယာရီ စာအုပ္ေလးကုိ လက္ေဆာင္ေပးခ်င္တယ္....<br /> သုံးရက္အလုိ ...ေရာဂါက ကၽြမ္းေလာင္ေနၿပီ မိဘႏွစ္ပါးလုံး ကၽြန္ေတာ႔အတြက္ မ်က္ရည္က်ေနရတယ္...နားထဲမွာ ေမေမ႔ အသံႀကားေနရတယ္ ..သားေလး<br />သားေလး လုိ႔ေအာ္ေခၚေနတဲ႔အသံေလ သားနင္ ဘာေႀကာင္႔မုိက္ရတာလဲကြယ္...ေမေမ႔စကားနားေထာင္ေနာ္တဲ႔ ဒီတစ္ခါ သားသက္သာရင္ လုံး၀ ေဆးလိပ္မေသာက္ရေတာ႔<br />ဘူးေနာ္....သားေလး။ေဖေဖကေတာ႔ ၀မ္းနည္းတဲ႔ မ်က္ႏွာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ႔ကုိ စုိက္ႀကည္႔ေနတယ္...ေဘးမွာ အမ်ဳိးေတြကလဲ အၿပည္႔နဲ႔ေပါ႔....ငုိသူကငုိလုိ႔ေလ...<br />ကၽြန္ေတာ္သိပ္၀မ္းနည္းတယ္ဗ်ာ....လူတစ္ေယာက္ေသခါနီးမွာ ေဘးကေန အားေပးမယ္မရွိဘူး လာငုိၿပေနတယ္....အဲ႔ဒါ ဟန္ေဆာင္မ်က္ရည္ေတြလုိ႔ေတာင္ ေအာ္ေၿပာခ်င္တယ္<br />ဒါေပမဲ႔ စကားက မထြက္လာေတာ႔ဘူး.......<br /> ႏွစ္ရက္အလုိ ....နားထဲမွာ ေမေမ႔ ေခၚသံေလးႀကားေနရတယ္ မ်က္စိကုိအားယူၿပီးဖြင္႔ႀကည္႔တယ္...ပိန္လွီေနတဲ႔ေမေမ႔ ခႏၶာကုိယ္ေလးကုိ ကၽြန္ေတာ္ၿမင္ရတယ္...ဒါေပမဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္ေမေမ႔ကုိစကားတစ္ခြန္းေၿပာခ်င္တယ္....ေမေမ သား လူမုိက္ကုိ ခြင္႔လြတ္ေပးပါ.....လုိ႔<br /> တစ္ရက္ မွာ ခ်ဳပ္ၿငိမ္းၿပီ......ကၽြန္ေတာ႔ ကုိ ေမေမနဲ႔ေဖေဖ က သားလူေလး မင္းမုိက္ပါေပ႔တဲ႔.....အဲ႔ဒီအသံကုိေတာ႔ႀကားရတယ္...ၿပီးေတာ႔ကၽြန္ေတာ႔မ်က္စိထဲၿမင္ေနတာက<br />ကၽြန္ေတာတစ္ဖက္သတ္စြဲလမ္းေနရတဲ႔....ေဆြေဆြ(ခ) ငယ္ သူ႔မ်က္ႏွာကုိၿမင္ေနမိတယ္ ...ဒါေပမဲ႔ သိပ္မႀကာဘူး ကၽြန္ေတာ္ဟာ အေမွာင္တုိက္ထဲကုိ တေၿဖးေၿဖးနဲ႔...............<br />ကၽြန္ေတာ႔ ခႏၶာကုိယ္ဟာလဲ ေပါ႔ပါးစြာနဲ႔...........ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္ေသာၿမိဳ႔ေလးကလဲ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ မ်က္ကြယ္ၿပဳလုိက္တယ္ေလ.........................<br /><br /></span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4574824336703728913?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-81850331491176286892008-10-05T23:38:00.001+05:302008-10-05T23:43:49.380+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းကင္က လွ်ပ္စီးေတြက ကၽြန္ေတာ႔အခန္းရဲ ႔ မွန္တံခါးကုိ လာရုိက္ေနတယ္....မုိးၿခိမ္းသံက လည္းကမၻာႀကီးၿပိဳကြဲေတာ႔မလုိ အားရပါးရထစ္ခ်ဳန္းေနလုိက္တာ ..<br />စက္တင္ဘာလမွာရြာတဲ႔ မုိးက မုိးရာသီကုန္ေတာ႔မယ္ဆုိတဲ႔ အတုိင္းအၿငဳိးနဲ႔ ကုိရြာခ်ေနလုိက္တာ..ဒီအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ႔ေခါင္းထဲမွာ ၀င္လာတဲ႔အေတြးက မနက္ၿဖန္လုပ္ရမဲ႔ အလုပ္ကိစၥ<br />အတြက္ စဥ္းစားေနရင္း ယခုေခတ္စီးပြားေရး အေႀကာင္းကုိ ေရာက္သြားတယ္..အရင္က ဆုိၿမဳိ႔ေလးရဲ ႔ စီးပြားေရးက တအားကုိေတာက္ေၿပာင္ခဲ႔တယ္ ခုေတာ႔ ကႏၱာရ တစ္ခုလုိေၿခာက္<br />ကပ္ကပ္ ႏူိင္လြန္းတယ္..ဒီၿမိဳ ႔မွာ က အလုပ္ဆုိလုိ႔ တစ္မ်ဳိးဘဲရွိတယ္ေလ။။<br /> ေက်ာက္ေစ်းေတြက အရမ္းေအးေနေတာ႔ ကုန္သည္ေရာ ပြဲစားပါ ၿငီးေနလုိက္တာ ၿမဳိ ႔ ေလးမွာ ခုိေတြေတာင္မက်န္ေတာ႔ဘူး ...ဟုတ္လဲဟုတ္ပါတယ္ေလ..ဒီၿမိဳ ႔ မွာက<br />အလုပ္တစ္ခု မၿဖစ္ရင္ က်န္တဲ႔ စီးပြားေရးေတြကပါ လုိက္ၿပီး ေအးသြားတယ္..ဥပမာ....ေစ်းဆုိင္တုိ႔ပါတုိ႔ ဆုိေရာင္းမေကာင္းေတာ႔ဘူးေလ...</span><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေအာ္...`ေငြ ´ ေငြ ရွာရတာခက္တာ သုံးရတာက်ေတာ႔ အလြယ္ေလး...ဒီေန႔လဲ ေငြေလးနည္းနည္းရတာနဲ႔ ဟုိဟာ၀ယ္ဒီဟာ၀ယ္နဲ႔ လက္ထဲမွာ အရြက္အနည္းငယ္ဘဲ</span></span><br /></div><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;">က်န္ခဲ႔တယ္...ေနာက္လဆုိ ပုိဆုိးၿပီ သီတင္းကၽြတ္ဆုိေတာ႔ လူမႈေရးေတြမ်ားၿပီ ပုိက္ဆံ ကုန္ဖုိ႔မ်ားတဲ႔ရာသီေပါ႔ ၿမဳိ ႔ေလးကလဲ ဆယ္႔ႏွစ္ရာသီရွိလုိ႔တာေတာ္ေတာ႔တယ္ ပြဲလမ္းသဘင္<br />ကလည္းေတာ္မ်ားတာကုိး.....လူေတြညီးဆုိညီးေလာက္တယ္...ဗ်ာ...<br /> ဟုိတေလာကလဲ ၿမိဳ ႔ထဲမွာ ေငြေတြေတာ္ေတာ္ထြက္သြားႀကတယ္..လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ရႈပ္သြားႀကတယ္ေလ...ဘာေႀကာင္႔ဆုိေတာ႔ ဆုိင္ကယ္လုိင္စင္ေပးတာတဲ႔<br />ညအိပ္ေစာင္႔တဲ႔လူနဲ႔ ၿပီးေတာ႔ ေနရာဦးၿပီးေတာ႔ ေရာင္းစားတဲ႔သူနဲ႔ ....ပုိင္ရာဆုိင္ရာေတြလူေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိရႈပ္ရွက္ခက္ေနတာဘဲ! ေနရာေရာင္းတဲ႔သူဆုိတာက ေနရာကုိ ဇာတ္ပြဲ<br />မွာဖ်ာခင္းဖုိ႔ေနရာ ဦးသလုိခဲလုံးေတြ ခ် တစ္ခ်ဳိ ႔ ကလဲ ႀကိဳးတန္းၿပီး ဦးႀကတယ္ ၿပီးရင္ အရင္ရခ်င္တဲ႔ လူေတြကုိ ေနရာေရာင္း...သူ႔ဟာနဲ႔သူေတာ႔ အလုပ္ၿဖစ္ေနႀကတာဘဲ ပြဲေတာ္ႀကီး<br />ကုိၿဖစ္လုိ႔.....<br /> ဒီၿမိဳ ႔ ေလးရဲ ႔ ထုံးစံက သူ႔ထက္ငါ အရင္ရခ်င္တဲ႔ စိတ္ကအင္မတန္မ်ားတယ္..ဥပမာ..ဆုိင္တစ္ဆုိင္အသစ္ဖြင္႔ တယ္ဆုိရင္ အဲ႔ဒီဆုိင္မွာ ပြဲေတာ္အလားဘဲ...၀ုန္းကနဲ႔ဆုိပြဲကုိ<br />က်ေနတာဘဲ..ၿပီးရင္ေတာ႔ အဲဒီဆုိင္လူကုိမရွိေတာ႔ဘူး ..အင္း..သူတို႔ေတြအၿပစ္လဲမဟုတ္ဘူးေလ ၿမိဳ ႔ေလးကက်ဥ္းတာကုိး ....ႀကာေတာ႔ ရုိးအီသြားတာေပါ႔။<br /> ဒီၿမဳိ ႔လူထုရဲ ႔ စိတ္ေတြက အရမ္းရုိးႀကတယ္...ဘုရား တရားလဲ ကုိင္းရႈိင္းတယ္ ရုိးလြန္းတဲ႔ ဒီၿမဳိ ႔ ေလးမွာ ခဏခဏ လိမ္လည္မႈေတြကုိ ႀကားေနရတယ္..လိမ္ခံရတဲ႔ လူကလဲ<br />စိတ္ထဲမွာ အင္း...၀ဋ္ရွိလုိ႔ ခံရတာဘဲဆုိၿပီးေတာ႔ ေၿဖသိမ္႔ႀကတယ္...တခါကလဲ ၿမိဳ ႔ေလးထဲက ေငြေပါင္းသိန္းေထာင္ခ်ီ ကုိ လူတစ္ေယာက္က လိမ္လည္သြားဘူးတယ္..<br />ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ႔ Show Money ဆုိၿပီး နာမည္ကုိ ႀကီးသြားတယ္..လိမ္ခံရတဲ႔ သူေတြက ေတာ္ေတာ္ကုိ စီးပြားေရးက်ဆင္းသြားခဲ႔တယ္...ၿပီးေတာ႔ ၿမိဳ ႔ေလးရဲ ႔ စီးပြားေရး<br />ပါထိခုိက္ခဲ႔တယ္....ဒီခုခ်ိန္ထိ နလန္ကုိမထူႏူိင္ေတာ႔ဘူး။။။။<br /> ခုဆုိ ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိ နည္းေပါင္းစုံနဲ႔ ေငြ ေတြထုတ္ေနႀကတယ္...အက်ဳိးတူတုိ႔ ဘာတုိ႔ ဆုိၿပီး ထုတ္ေနႀကတယ္......<br /> ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိ ေနာက္ထပ္ ဘယ္နည္းေတြနဲ႔ မ်ား ေငြေတြထုတ္ႀကဦးမလဲ မသိဘူးေနာ္.....<br /></span></span><div style="text-align: justify;"><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ၿမိဳ ႔လယ္ေခါင္က ေရအင္းနဲ႔ ေရနီေခ်ာင္းေလး ဘဲက်န္ခဲ႔ေတာ႔မယ္...။</span></span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8185033149117628689?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-5165325992032490262008-09-16T22:03:00.001+05:302008-09-16T22:30:22.413+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ခင္ဗ်ား ဘယ္သြားေနလဲ....ေနေကာေကာင္းလား<br /> ခင္ဗ်ား နဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ထုိင္ခဲ႔တဲ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ<br /> ခင္ဗ်ား ကုိ ကၽြန္ေတာ္ ေန႔တုိင္းေစာင္႔ ခဲ႔တယ္....<br /> ခင္ဗ်ား ရဲ ႔ ပုိ႔စ္ေမာ္ဒန္ထဲမွာ မေမွ်ာရတာႀကာၿပီ<br /> ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၿပကၡဒိန္ေဟာင္းတစ္ခုရဲ႔<br /> ရက္စြဲ တစ္ခ်ိဳ ႔ တစ္ခု မွာ အတူ တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ႔တယ္<br /> ခင္ဗ်ား ဇနီးနဲ႔ သားသမီးေတြ .....<br /> ခင္ဗ်ားကုိ ေမွ်ာ္ေနတယ္....<br /> သူတုိ႔ရဲ ႔ ဆုေတာင္းသံ ကုိ......</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခင္ဗ်ား ႀကားရဲ ႔လား..?<br /> ခင္ဗ်ား အခန္းက်ဥ္းေလးထဲ မွာအဆင္ေၿပလား.<br /> သူတုိ႔ေတြ ခင္ဗ်ားကုိ ေကာင္းမြန္စြာထားလား<br /> ခင္ဗ်ား နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၀ါဒတစ္ခု အတြက္တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ႔တယ္<br /> ခင္ဗ်ား နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔တဲ႔ညေနက တုိေတာင္းတယ္ေနာ္<br /> ခင္ဗ်ားေၿပာတဲ႔ လြတ္လပ္မႈေတြ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေနၿပီ<br /> ခင္ဗ်ားေၿပာတဲ႔ လူ႔အရင္းအၿမစ္ေတြ ကၽြန္ေတာ္နားလည္ေနၿပီ<br /> ခင္ဗ်ား အတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ဆုေတာင္းေပးေနတယ္..<br /> ခင္ဗ်ား အၿမန္ၿပန္လာႏူိင္ပါေစ။<br /> ခင္ဗ်ား နဲ႔ အတူ ခရီးသြားဖုိ႔ ေစာင္႔ေနမယ္.......<br /> </span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-516532599203249026?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-85978771207507827252008-03-14T19:00:00.004+05:302008-03-27T15:13:40.472+05:30<div align="center"><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R-tgONXPSZI/AAAAAAAAAGY/0SYpAYILM9s/s1600-h/IMAG0096.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182341593441454482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R-tgONXPSZI/AAAAAAAAAGY/0SYpAYILM9s/s320/IMAG0096.JPG" border="0" /></a>ေႀကာက္စရာေခ်ာက္ႀကီးေတြ<br /><div align="center"><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9yZUks0TAI/AAAAAAAAAGE/C3QNfx_bTU0/s1600-h/IMAG0048.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178182250297314306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9yZUks0TAI/AAAAAAAAAGE/C3QNfx_bTU0/s320/IMAG0048.JPG" border="0" /></a> ဒါကစစခ်င္းၿမင္ေနရတဲ႔ ရႈခင္း<br /><br /><div align="center"><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9ubc0s0S_I/AAAAAAAAAF8/aWKjO3-nO6Y/s1600-h/IMAG0055.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177903116077779954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9ubc0s0S_I/AAAAAAAAAF8/aWKjO3-nO6Y/s320/IMAG0055.JPG" border="0" /></a> ၿမဳိ႔ ၿမင္ေတာင္လမ္းခြဲ ကၿမင္ေနရတဲ႔ ဒုိ႔ရဲ႔ ၿမိဳ႔<br /><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9qBXEs0S9I/AAAAAAAAAFs/Cfe3AgO1bXA/s1600-h/IMAG0047.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177592955014499282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9qBXEs0S9I/AAAAAAAAAFs/Cfe3AgO1bXA/s320/IMAG0047.JPG" border="0" /></a>လမ္းအစမွ ၿမင္ေနရတဲ႔ မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ေလး<br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a href="http://bp1.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9uaIEs0S-I/AAAAAAAAAF0/o5TAffkUdi0/s1600-h/IMAG0051.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177901660083866594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R9uaIEs0S-I/AAAAAAAAAF0/o5TAffkUdi0/s320/IMAG0051.JPG" border="0" /></a> ဒီေတာင္တန္းေတြကုိ ငါေလွ်ာက္ႏူိင္ပါ႔မလား<br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><a href="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R96Mjks0TCI/AAAAAAAAAGQ/d9d_7YCq8AE/s1600-h/IMAG0065.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178731164297612322" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R96Mjks0TCI/AAAAAAAAAGQ/d9d_7YCq8AE/s320/IMAG0065.JPG" border="0" /></a>တပင္တည္းအထီးက်န္ေနလုိက္တာ </span><br /><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8597877120750782725?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-80183277341970797872008-03-14T17:17:00.003+05:302008-03-14T19:09:29.843+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁၄.၃.၀၈) မနက္ (၆)နာရီခြဲ ႏူိးစက္ကငါ႔ ကုိ ႏူိးလုိက္တယ္..မနက္ခင္းရဲ႔ သန္႔ရွင္းလတ္ဆတ္တဲ႔ ေလႏူေအးက ကၽြန္ေတာ္႔ကုိ စိတ္အားထက္တန္ေစတယ္..မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး ေမ႔ေမ႔ <br />ရဲ႔ မနက္ခင္း ထမင္းေႀကာ္ကုိ အရင္ ဆြဲလုိက္တယ္...ထမင္းစားရင္း အင္းငါ႔ လူေတာ႔ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္မွာ ေစာင္႔ေနေလာက္ၿပီ ဆုိၿပီး ထမင္းေႀကာ္ကုိ ၿပာယီးၿပာယာ ဆြဲလုိက္တယ္..<br />ေမေမ က နင္႔ထမင္းစားတာကလဲ က်ားလုိက္တာႀကေနတာဘဲတဲ႔..မဟုတ္ဘူးဗ်ဳိ႔ သူငယ္ခ်င္းေစာင္႔ေနလုိ႔ လုိ႔ ေၿပာၿပီး ေႏြစံအိမ္ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ကုိ တစ္ခ်ဳိးထဲ ေၿပးပါေလေရာ။<br />ဟုိလည္းေရာက္ ေရာ သူငယ္ခ်င္းက လက္ဖက္ရည္နဲ႔ မုန္႔တီ သုတ္ဆြဲ ေနတယ္..ဟာ ခင္ဗ်ားေရာက္တာႀကာၿပီလားလုိ႔ေမးေတာ႔ ေအး (၆)နာရီကတည္းက မင္းကုိေစာင္႔ေနတာတဲ႔....<br />အာ ေဆာရီး လုိ႔ ေၿပာ ၿပီးလက္ဖက္ရည္တစ္ခြက္၀င္ဆြဲ လုိက္တယ္..စားေသာက္ၿပီးေတာ႔ ခဏေလာက္ စကားေလးေၿပာၿပီး။<br /> (၇း၀၀)ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ သူက.. ကဲ ေတာင္ေပၚကုိစတက္ ရေအာင္လုိ႔ ေၿပာတယ္...ဒီလုိနဲ႔ ေအာင္ခ်မ္းသာ ေစ်းလမ္းက ေန ပတ္ထြက္ရေအာင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္က ေၿပာလုိက္တယ္ ..<br />ဘာေႀကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ ေရသန္႔ဗူး ၀ယ္ရေအာင္ေလလုိ႔..သူက ေကာင္းသားဘဲဗ်ာတဲ႔<br />ဒီလုိနဲ႔ ေအာင္ခ်မ္းသာ ေစ်းလမ္းက ေန ပတ္ထြက္ရေအာင္လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္က ေၿပာလုိက္တယ္ ..ဘာေႀကာင္႔လဲဆုိေတာ႔ ေရသန္႔ဗူး ၀ယ္ရေအာင္ေလလုိ႔..သူက ေကာင္းသားဘဲဗ်ာတဲ႔<br /> မနက္ခင္းရဲ႔ ေလႏူေအးေလးနဲ႔ လမ္း မ ေလွ်ာက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ႀကာၿပီ...လူက လန္းဆန္းတက္ႀကြေနတာ..သူကေတာ႔ ေက်ာပုိးအိ္တ္ကုိ ဟုိစမ္းဒီစမ္းနဲ႔ေပါ႔...ႏွစ္ေယာက္သား<br />စကားတေၿပာေၿပာနဲ႔ ကန္ေတာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကုိ ေက်ာ္ၿပီးေတာ႔ မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ရဲ႔ ဒုတိယ ေတာင္တန္းၿဖစ္တဲ႔ ဇလပ္နီေတာင္ကုိ တက္ဖုိ႔ရာလမ္းတစ္လမ္းၿဖစ္တဲ႔ ကန္ေတာ္ ရွမ္းဘုန္းေတာ္<br />ႀကီးေက်ာင္းလမ္းကုိ စတင္ၿဖတ္ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္.....ကဲၿမင္ေနၿပီ ေတာင္တက္မဲ႔ လမ္းစကုိ ..သူငယ္ခ်င္းက ဘယ္လုိတက္မလဲ တဲ႔ ခုၿမင္ေနရတဲ႔ ၿမဳိ႔ၿမင္ေတာင္ လမ္းခြဲကေနတက္ရမယ္အစ္ကုိလုိ႔<br />ကၽြန္ေတာ္က လမ္းညြန္လုိက္တယ္...</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ႏွစ္ေယာက္သား တက္ခဲ႔တာ ၿမဳိ႔ၿမင္ေတာင္ လမ္းတစ္၀က္ မွာ ခဏနားၿပီးေတာ႔ မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ ရဲ႔ ရႈခင္းေလးကုိ ခဏေလး ေငွးေမာေနမိတယ္...ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အက်င္႔တုိင္း ကင္မရာ<br />တစ္လုံးနဲ႔ အလုပ္ေတြရႈပ္ေနမိတယ္...ေႏြရာသီ ရဲ႔ အစပုိင္းကာလ ဆုိေတာ႔ ၿမဴေတြက အုံ႔ဆုိင္းေနၿပီေလ..ၿမဴေတြက ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ အုပ္မုိးထားတယ္...ဓါတ္ပုံကုိမနည္း ရုိက္ယူရတယ္ဗ်ာ။<br />ေၿဖးေၿဖးၿခင္းတက္ပါကြာ တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းက မင္းေမာေနၿပီမဟုတ္လား...ခုမွ စတက္ေနတာ အႀကာႀကီးတက္ရအုံးမွာ ေနာ္တဲ႔။<br /> ဟား လမ္းခြဲ ေတြ႔ၿပီ ဟုိမွာ ေတြ႔လားလုိ႔ အားရ၀မ္းသာစြာနဲ႔ ေအာ္မိလုိက္တယ္...ညာလမ္းကုိတက္ရမွာ ဘယ္လမ္းဆုိ ၿမဳိ႔ၿမင္ေတာင္ကုိတက္ရမွာ ဒါနဲ႔ ညာလမ္းကုိ ေရြးၿပီးတက္လာခဲ႔တယ္<br />ေတာင္က ေတာ္ေတာ္မတ္တယ္...ဘာေႀကာင္႔ငါ ဒီေတာင္ေပၚကုိ ေရာက္ခ်င္ရတာလဲ...လုိ႔ ကုိ႔ကုိ ကုိ ေမးခြန္းေတြတစ္ပုံႀကီးနဲ႔ လြန္ဆြဲေနခဲ႔တယ္...ဘာေႀကာင္႔တက္ ရလဲဆုိေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ ရဲ႔<br />ဘေလာ႔ ေလးမွာ မုိးကုတ္ပုံ ေလးေတြတင္ ခ်င္တာရယ္ ၿပီးေတာ႔ မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ ရဲ႔ အေရွ႔ ေတာင္ရုိးကုိဘဲ တက္လုိ႔ရတယ္ေလ အေနာက္ေတာင္ရုိးကုိ မွ တက္လုိ႔မရတာ။<br /> အရင္တစ္ေခါက္က ဒီဇင္ဘာမွာ ကၽြန္ေတာ႔အေဖနဲ႔ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြတက္ တုန္းက လူႀကီးေတြက မုိးကုတ္ရႈခင္းဘယ္လုိလွေႀကာင္း ဘယ္လုိစြန္႔စား ရေႀကာင္းေၿပာ ေတာ႔ အဲဒီမွာတင္<br />ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စား မိသြားတယ္။အဲဒီထဲမွာ စာေရးဆရာ ကုိမ်ဳိးသန္႔က အေၿပာေကာင္းေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ စိတ္၀င္စားသြားတယ္ သူေၿပာတာ ေတာင္က လမ္းတစ္၀က္မွာ ေတာ္ေတာ္<br />မတ္တယ္ ေဘးမွာေခ်ာက္ ေတြနဲ႔ လူသြားလမ္းေလးက က်ဥ္းက်ဥ္းေလး ေတာ္ေတာ္လန္႔စရာေကာင္းတယ္ မင္းတု႔ိတက္ရင္ ေတြ႔လိမ္႔မယ္တဲ႔...အင္း ငါလည္း အဲဒီအရာကုိ ခံစားခ်င္လုိ႔ တက္လာတာ<br />ဘဲ...လုိ႔ စိတ္ကုိ တင္းၿပီး ေၿဖးေၿဖးၿခင္းတက္ခဲ႔တယ္။<br /> ေတာင္ရုိးေလးေပၚ ေရာက္ၿပီ နာရီ ႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ (၉း၂၀) ဟာေတာ္ေတာ္ေစာေသးတာဘဲ ဒီလုိနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ ေလးကုိ အေပၚကေန အားရပါးရ ႀကည္႔ေနမိတယ္<br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ ဓါတ္ပုံေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ အားရပါးရ ရုိက္လုိက္တယ္ သူငယ္ခ်င္းကေတာ႔ သူ႔ရဲ႔ မွန္ဘီလူး ေလးနဲ႔ အလုပ္ေတာ္ေတာ္ရႈတ္ေနတယ္...အားပါးပါး ေတာ္ေတာ္လွတဲ႔ ရႈခင္းကြာ ၿမဴေတြ<br />တာ အေပၚကေန မအုပ္ထားရင္း ေတာ္ေတာ္လွမွာေနာ္တဲ႔..<br /> ကဲ...ကုိဦးေရ ဆက္ေလွ်ာက္ရေအာင္ဗ်ာ..ဟုိဘက္ ဘယ္ေလာက္ေလွ်ာက္ရမယ္မသိေသး ဘူးဗ်ာ..ဒီလုိနဲ႔ ေလွ်ာက္လာလုိက္တာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ဇလပ္နီေတာင္ေလးကုိ အစအန ေတာင္<br />မၿမင္ရေသးဘူး...ဒါေပမဲ႔ ေတာင္ကေတာ႔ မတ္မတ္ႀကီးမဟုတ္ေတာ႔ဘူး...ေၿပေၿပေလး ေလွ်ာက္ေနရတယ္....ဒီလုိနဲ႔ လမ္းမွာ လီဆူတုိင္းရင္း ကေလးေလးေတြကုိ ေမးၿပီး ေလွ်ာက္လာခဲ႔တယ္<br />သူတုိ႔က ဦးေလး လမ္းမွားေနၿပီ ဇလပ္ေတာင္ကုိ ဒီလမ္းအတုိင္းတည္႔တည္႔ သြားရမွာ ေနာက္ၿပီး ခုလမ္းက မက္ေကာ္လုိ႔ ေခၚတဲ႔ ရွမ္းရြာကုိ ေရာက္သြားမွာတဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား ၿပန္လွည္႔ ထြက္<br />ၿပီး ကေလးေလးေတြကုိ ၀ယ္လာတဲ႔ ကိတ္မုန္႔တစ္ခ်ဳိ႔ကုိ ေပးကမ္းၿပီး ဆက္တက္ခဲ႔တယ္....တစ္လမ္းလုံး သစ္ခုတ္တဲ႔ သူေတြ က မနည္းဘူးဗ်...ၿပီးေတာ႔ တစ္လမ္းလုံးလည္း ေတာင္ယာေတြ<br />မီးရႈိ႔ထားႀကတာေတာ္ေတာ္ကုိ ဆုိးတယ္ဗ်ာ။<br /> သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ထိန္းေရးတာ တဖြတဖြ ေၿပာေနတာ ခုႀကေတာ႔လည္း ဘာမွမရွိေတာ႔ဘူး သစ္ပင္ေတြက ေၿမႀသဇာ ၿဖစ္ေနေလာက္ၿပီ။ေတာ္ေတာ္ဆုိး တဲ႔ ေတာင္ယာမီးရႈိ႔မႈဘဲ။<br />သူငယ္ခ်င္းကေတာ႔ သူ႔စိတ္ကူးနဲ႔ သူ ႏွစ္ေယာက္သား စကားမေၿပာဘဲ တက္လာလုိက္ႀကတာ ဇလပ္နီေတာင္ရဲ႔ အေၿခကုိ ေရာက္ခဲ႔ၿပီ...ကၽြန္ေတာ္က ကုိဦးေရ ...ထမင္းဆြဲရမယ္ထင္တယ္<br />ဗုိက္ဆာၿပီလုိ႔ေၿပာေတာ႔ သူက ရႈခင္းေကာင္းတဲ႔ေနရာ မွာ ထုိင္စားစမ္းပါတဲ႔ ဒီလုိနဲ႔ ေနရာရွာ ၿပီးတက္လာခဲ႔တယ္ နာရီ၀က္ေလာက္ႀကာလုိက္တယ္ထင္တယ္...ေတြ႔ၿပီ ေတြ႔ၿပီ ေနရာ...<br />ကၽြန္ေတာ႔ဗုိက္ကုိ ၿဖည္႔ေပးမဲ႔ ေနရာ..အားပါးပါး လွလုိက္တဲ႔ ေနရာ ေဘးက ေခ်ာက္ကလည္း ေတာ္ေတာ္နက္တယ္ ....ဒါေပမဲ႔ ေက်ာက္ဖ်ာႀကီးေဘးမွာ ေလ။<br />ေတာ္ေတာ္ဟန္က်တယ္ ဒါေပမဲ႔ မတ္တတ္မရပ္ ရဲဘူးဗ် ေဘးက ေခ်ာက္ က ေပ(၂၀၀၀)ေလာက္၇ွိမယ္ထင္တယ္...နက္လားမနက္လား သစ္ပင္ေတြေတာင္ တည္႔တည္႔မေပါက္ေတာ႔ဘူး<br />ေပကေတာ္ေတာ္ ၿမင္႔ေနတယ္... လတ္ဆတ္တဲ႔ ေလႏူေအးက လည္း တရႀကမ္းကုိ တုိက္ခတ္ေနတယ္...ရႈခင္းလည္းႀကည္႔ထမင္း လည္းစား ေတာ္ေတာ္ကုိ စိမ္က်ေနမိတယ္..အဲဒီမွာ ကုိဦးက<br />ေအး အၿမင္႔ေရာက္ရင္ ၿပန္မဆင္းခ်င္တာ ဒါေႀကာင္႔ကုိးတဲ႔..ေတာ္ေတာ္ကုိ ေနလုိ႔ေကာင္းတာကုိးတဲ႔။<br /> ထမင္းစားၿပီး လုိ႔ တေအာင္႔ေလာက္ႀကာေတာ႔ ခရီးဆက္ခဲ႔ ႀကတယ္ ဒီတခါေတာ႔ ေတာင္ပတ္လမ္းကုိ ေလွ်ာက္ရမွာ လမ္းက (၂)ေပ ေလာက္ဘဲ ေဘးက ေတာ႔ ေခ်ာက္နက္ႀကီးေပါ႔<br />လူက အဲဒီလမ္းကုိ စေလွ်ာက္ေတာ႔ ဒူးေတြဘာေတြတုန္ေနတယ္ ရင္ထဲမွာ လည္းဘယ္လုိႀကီးမွန္းမသိ ေႀကာက္ေနမိတယ္ ႏွစ္ေယာက္သား ေၿဖးေၿဖးၿခင္း ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္...တစ္ဖက္က ေခ်ာက္<br />အလြန္မွာ ရွမ္း၊ပေလာင္ တုိ႔ရဲ႔ ေလွကားထစ္ စုိက္ခင္းေလးေတြကုိ အေပၚက ေန ေသးေသးေလး ၿမင္ေနရတယ္။ေလွကားထစ္ စုိက္ခင္း က ကြန္တုိ ေၿမပုံလုိေလး ေတာ္ေတာ္ကုိလွတယ္ဗ်ာ။<br /> လမ္းက်ဥ္းေလးကုိ ေက်ာ္လြန္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ေရာက္ခ်င္တဲ႔ ဇလပ္နီေတာင္ႀကီးကုိေတာ႔ၿမင္ေနရၿပီ ဒါေပမဲ႔ သူ႔ေအာက္က ေတာင္ႀကီးက ေတာ႔ ေတာမီးရႈိ႔ ဒဏ္ကုိ အလူးအလဲခံထားရလုိ႔<br />တစ္ေတာင္လုံးမဲ ေနတယ္။ေတာ္ေတာ္ကုိ ေႀကာက္စရာ ေကာင္းတဲ႔ ေတာင္ႀကီးဗ်ာ..မဲတူးေနတာဘဲ။ ေရာက္ခါနီးမွ လမ္းသြယ္ေလးေတြက ေပါလုိက္တာ ဘယ္လမ္းကုိ ေရြးရမလဲကုိ မသိတာ..နဲ႔<br />လမ္းတစ္ခုကုိ ေရြးၿပီး ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္ ဒါေပမဲ႔ လမ္းကမွားေနလုိ႔ ေတာ္ေတာ္ ၿပန္တက္ခဲ႔ရတယ္ လမ္းမွားတဲ႔ လမ္းမွာ ေတြ႔ ရတဲ႔ ရႈခင္းကလည္း ေတာ္ေတာ္ကုိလွတယ္ ဗ်ာ ...ခ်ဳံႏြယ္ေလးနဲ႔ ပိန္းေနတာ<br />ကုိက ပန္းခ်ီကား တစ္ခ်ပ္ကုိ ႀကည္႔ေနရသလုိဘဲ။<br /> လမ္းမွားတဲ႔ အေၿခအေနကုိ ေတာ္ေတာ္ေလး ခံလုိက္ရတယ္ သစ္ပင္ေတြ ထူေနေတာ႔ ေတာင္ေတြကုိေတာင္မၿမင္ရေတာ႔ဘူး...လာလမ္းအတုိင္းလည္း ၿပန္တက္ခဲ႔တယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ<br />ဘြားကနဲဆုိ ဇလပ္နီေတာင္ႀကီးကုိ ၿမင္လုိက္ရ ေတာ႔ေတာ္ေတာ္ ေလး ပီတိၿဖစ္မိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေၿပာလုိက္တာကေတာ႔ ေတာင္ႀကီးဖ၀ါးေအာက္ပါ ကြာတဲ႔.....<br />မၿဖစ္ႏူိင္ဘူးဆုိတာ မရွိဘူးလုိ႔ ေအာ္ေနတယ္......ကၽြန္ေတာ္လည္း ၀မး္သာလြန္းလုိ႔ ဓါတ္ပုံေတြ အၿပတ္ရုိက္ခဲ႔လုိက္တယ္။<br /> ဇလပ္နီေတာင္ ေပၚမွာက မုိးကုတ္တစ္ၿမဳိ ႔ လုံးရဲ႔ တယ္လီဖုန္းဆက္သြယ္ေရး တာ၀ါတုိင္ႀကီး ရွိတယ္ေလ။ေတာင္ေပၚကေန ၿမဳိ႔ေလးကုိ လွမ္းႀကည္႔လုိက္ေတာ႔ ေသးေသးမႈန္မႈန္ေလးဘဲၿမင္<br />ရတယ္ ရႈခင္းကေတာ႔ ဗ်ာ ေၿပာစရာမရွိ ေအာင္ကုိ ဘဲဗ်ာ...ႏွစ္ခါမရနူိင္ တဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကုိ ႀကည္႔ရသလုိဘဲ....ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေမွာ္ဆန္တယ္လုိ႔ ေၿပာလုိက္ခ်င္တယ္ဗ်ာ။<br />ဒါေပမဲ႔ ေတာင္တက္ရတာ ေတာ႔ ဟုတ္ပါၿပီ ရင္ထဲမွာ မေက်နပ္တာကေတာ႔ သဘာ၀ပတ္၀န္းက်င္ ကုိဆက္လက္ထိန္းသိမ္းႏူိင္မလားဆုိတာပါဘဲ........<br /> <br /> <br /><br /> <br /></span><br /><br /></span><blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8018327734197079787?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-65150781227524839702008-03-02T18:11:00.001+05:302008-03-02T21:08:59.904+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">အင္း ..ဒီေန႔လည္းပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အင္တာနက္ဆုိင္ကုိ မနက္ကတည္းက ေရာက္ေနတာ ဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိရမွန္းကုိမသိတာ.....ဟုိတေန႔က ေတာ႔ ထာပြဲသြားေတာ႔ လည္းအစဥ္မေၿပ ဒီလုိနဲ႔ အစဥ္မေၿပတဲ႔ေန႔ ေတြ ကုိေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ပုိက္ဆံကလည္း..ရွာေတာ႔တာ ခက္တာ သုံးရတာကေတာ႔အလြယ္ေလး ေခတ္ကုိက မေကာင္းတာ..ဟြန္း..တကဲပဲ ဗ်ာ။</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> တလရွာလုိ႔မွ ေငြ တစ္သိန္းေတာင္မ၀င္ဘူး....တစ္သိန္းမေၿပာနဲ႔ တစ္ေသာင္းေတာင္အႏူိင္ႏူိင္<br />တကယ္ဗ်ာ..ေတာ္ေတာ္ကုိ ႀကပ္တယ္..ဟုိတေန႔ ကလဲ မီတာေပါက္ က်တယ္ဆုိၿပီး လွ်ပ္စစ္ရုံးက အေႀကာင္းလာႀကားေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္မွလဲလုိ႔ ေမးႀကည္႔ေတာ႔ (၂သိ္န္းခြဲ)ေလာက္ကုန္မယ္တဲ႔<br />အင္း ..ေတာ္ေတာ္ၿဖဳံသြားတယ္ ရွိစုမဲ႔စုလည္း ကုန္ေရာဗ်ာ။<br /> အဲ..လွ်ပ္စစ္ရုံးသြားေတာ႔ မီတာေပါက္သြားထုတ္ တာ ကုိ႔ကုိ ေတာင္သူေဌး ႀကေနတာဘဲ<br />ဟုိနားသြားလဲ တစ္ရြက္ ႏွစ္ရြက္ ဘာလုပ္ပါဦးဆုိလဲ ထုတ္ ညာဆုိလဲထုတ္နဲ႔ ေထာ္လာဂ်ီက်ေနတာဘဲ<br />တထုတ္ထုတ္နဲ႔ ေပါ႔...ေရးထားတဲ႔ ဆုိင္းဘုတ္က ေတာ႔ (၅ေသာင္း၅ေထာင္တဲ႔) ေတာ္ေသးေပါ႔ ဆုိင္းဘုတ္<br />ခ်ိတ္ထားတာ..(၇)ေသာင္းခြဲေလာက္က်လုိ႔ မခ်ိတ္တာထားလုိ႔ကေတာ႔ ဆရာေရ ဟင္းဟင္း...<br /> ၿပီးေတာ႔ လုိင္းခ်ိတ္တဲ႔ အလုိင္းမန္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္းတယ္ထင္လဲ( ၂၇၀၀၀)က်ပ္တဲ႔<br />လြန္တယ္ဗ်ာ တကယ္ကုိလြန္တာဗ်။ဘယ္၀ဋ္္ေကၽြး မ်ား ပါလဲမသိဘူးေနာ္..ေပးဘဲေပးေနရတယ္..<br />အင္း ဒါလဲမၿမဲပါဘူးဗ်ာ...အနိစၥေပါ႔။<br /> အဲဒါနဲ႔ ရွိစုမဲ႔စု ေငြေလ (သုံးသိန္း)ေလာက္ အိပ္ထဲက ထြက္က်သြားပါေလေရာ ဗ်ာ။အင္း ...ၿပန္ၿပီးႀကက္ေကာက္ေကာက္ရဦးမွာေပါ႔...ဗ်ာ။ ေခတ္ႀကီးကလဲေနာ္ ရွိတဲ႔လူနဲ႔ မရွိတဲ႔ လူက အရမ္း<br />ကုိကြာေနၿပီေနာ္...ဒါကုိဘယ္လုိေၿဖရွင္းႀကမလဲ။ေက်ာင္းေနတင္႔ တဲ႔ အရြယ္မွာ မသင္ႏူိင္ဘဲ<br />၀မ္းေရးတုိက္ပြဲကုိ ၀င္ေနရတယ္ ၿမင္လုိ႔မေကာင္းဘူးဗ်ာ...ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး။ကၽြန္ေတာ္<br />ကေတာ႔ မ်က္ၿမင္ကုိယ္ေတြ႔မုိ႔ ပါ....ကၽြန္ေတာ္ ဖက္စပ္တစ္ခုမွာ သြားတုန္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္<br />ကုိေခၚၿပီး ညီေလး မင္းအသက္ဘယ္ေလာက္လဲ လုိ႔ ေမးေတာ႔ (၁၃) ႏွစ္ဆုိ ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္အံ႔ႀသ သြား<br />တယ္ဗ်ာ...မင္းေက်ာင္းမတက္ဘူးလားေမးေတာ႔ အိမ္ကမထားႏူိင္ေတာ႔လုိ႔ ပါတဲ႔....အင္းေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္စရာဘဲေနာ္.<br /> တစ္ခါကလည္း ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကုိ ေမးဘူးတယ္ ..သူတုိ႔ေနတာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတာင္ေပၚ ေဒသနဲ႔ ဆိုနည္းနည္း ေ၀းတယ္..သူက ၿမဳိ႔ထဲကုိ မ်စ္လာေရာင္းရတာေလ...<br />အသက္ကမွ (၁၀)နွစ္ေက်ာ္ေလးဘဲ ရွိေသးတယ္..ဟာ မင္းေက်ာင္းမေနဘူးလားေမးေတာ႔<br />အစ္ကုိ ရာ ေနခ်င္တာေပါ႔ ဒါေပမဲ႔ အိမ္မွာ က စားဖုိ႔ ကၽြန္ေတာက ရွာရတယ္ မိသားစုက ႀကီးေတာ႔ <br />ဒီလုိဘဲ ေက်ာင္းမေနရဘူး ညီမေလးေတြ ကုိဘဲထားတယ္ အိမ္က တဲ႔.......ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းစရာေလးဘဲ။ဒီလုိ မ်ဳိး ပညာမဲ႔ ကေလးေလး ေတြကုိ ဘယ္လုိကူညီႀကမလဲ ဆုိတာကုိေတာ႔ <br />ေခါင္းထဲမွာ နည္းနည္း ေလး ေတာင္မထည္႔ထားဘူးထင္တယ္ေနာ္။ဒီလုိ ဆက္သြားေနမယ္ဆုိ ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ကုိ ေအာက္ဆင္းသြားမယ္လုိ႔ အႀကံၿပဳ ခ်င္တယ္ဗ်ာ။<br /> …</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-6515078122752483970?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-90357332141164251212008-02-13T19:19:00.000+05:302008-02-13T20:31:05.576+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R7MF4nePciI/AAAAAAAAAFk/kCCfanP3xeE/s1600-h/Resize+of+as2.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R7MF4nePciI/AAAAAAAAAFk/kCCfanP3xeE/s320/Resize+of+as2.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166479667750728226" /></a><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"> ယေန႔လူငယ္ေတြ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ဆုိတဲ႔ အထိမ္းမွတ္ေန႔ေနာက္ကုိလုိက္ရင္းေပ်ာ္ေနႀကတယ္<br /> ဒါေပမဲ႔ ငါတုိ႔ တုိင္းၿပည္ရဲ႔ လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၿဖစ္တဲ႔ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းရဲ႔ ေမြးေန႔ကုိေတာ႔ ေမ႔ေနလုိက္ႀကတာလြန္ပါေရာ...<br />ခုလည္းၿမဳိ႔ထဲကဆုိင္ေတြမွာ သူ႔ထက္ငါအလုအရက္၀ယ္ေနလုိက္ႀကတာ ...ပ်ာယာခက္ေနတာဘဲ...တကယ္႔ပုဂၢဳိလ္ကုိက်ေတာ႔ေမ႔ေနလုိက္ႀကတာ........<br />တကယ္ဆုိ လူငယ္ဆုိတာ တုိင္းၿပည္ရဲ႔အနာဂတ္ပါ...ခ်စ္သူမ်ားေန႔ကုိ မေပ်ာ္ရဘူး လုိ႔မဆုိလုိပါဘူး....ေပ်ာ္ပါရပါတယ္..ဒါေပမဲ႔ ကုိ႔တုိင္းၿပည္ရဲ႔ ဖခင္ ေမြးေန႔ကုိေတာ႔<br />မေမ႔သင္႔ပါဘူး...</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တုိ႔တုိင္းၿပည္က လူငယ္ေတြက သူမ်ားဒါဆုိ သူတုိ႔လည္းလုိက္ဒါလုိက္တာဘဲ...ေကာက္ရုိးမီးလုိၿဖစ္ေနႀကတယ္...<br />တစ္ၿခားတုိင္းၿပည္ကေတာ႔ အကန္႔နဲ႔ ခြဲထားတယ္ ..ေပ်ာ္သင္႔တဲ႔ေနရာမွာ ေပ်ာ္တယ္ သတိရသင္႔တဲ႔ေနရာမွာ သတိရတယ္....ဒီေန႔ဟာ အခါႀကီးရက္ႀကီးလုိ႔ေတာင္ေၿပာသင္႔တယ္...<br />ခင္ဗ်ားတုိ႔စဥ္းစားႀကည္႔ေလ ဒါဟာမွန္လားလုိ႔...တုိင္းတစ္ပါးကၽြန္ဘ၀ေအာက္ကေန ..လႊတ္ေၿမာက္ဖုိ႔အတြက္သူ႔အသက္ကုိစေတးၿပီးတုိက္ပြဲ၀င္ခဲ႔တယ္...ၿမန္မာၿပည္အတြက္<br />ဒီေန႔ဟာ သူရဲေခါင္းတစ္ေယာက္ဖြားၿမင္ခဲ႔တဲ႔ ေန႔လုိ႔ ေၿပာရင္မလြန္ဘူးလုိ႔ထင္ပါတယ္..ဂ်ပန္ၿပည္မွာ အပင္ပန္းဆင္းရဲဒဏ္ခံၿပီး စစ္ပညာကုိသင္ယူရင္း..ၿမန္မာၿပည္အတြက္<br />တုိက္ပြဲ၀င္ခဲ႔တဲ႔ ပုဂၢဳိလ္တစ္ေယာက္ကုိခင္ဗ်ားတုိ႔ ေမ႔မထားသင္႔ပါဘူးဗ်ာ...ကုိ႔အက်ဳိးကုိမႀကည္႔ဘဲ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေပးခဲ႔တဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ထူးကုိ အထူးသတိရသင္႔ပါတယ္<br />ယခင္က အာရွတြင္မက ကမာၻကပါ ေလးစားရတဲ႔ ပုဂၢဳိလ္ထူးအား အစဥ္းေလးစားလွ်က္....................<br /> ယေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြကုိ ကၽြန္ေတာေၿပာခ်င္တာက ေတာ႔ ေပ်ာ္တင္႔ေနရာမွာေပ်ာ္ၿပီး သတိရတင္႔ေနရာမွာ သတိရႀကပါလုိ႔ ေၿပာခ်င္ပါတယ္....<br /> (မည္သည္႔ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင္႔ မွ်ေရးၿခင္းမဟုတ္)post ေလးေပါ့…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-9035733214116425121?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-85737553350796830552008-02-13T13:59:00.001+05:302008-02-14T22:03:23.656+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွာ ငါ႔ကုိ ဒီကမာၻေၿမႀကီးေပၚေရာက္ေအာင္ ေမြးဖြားေပးလုိက္တာကေတာ႔ ငါ႔အေမေပါ႔...ဒီလိုနဲ႔ ေန႔ရက္ေတြအစားထုိးၿပန္၀င္လာရင္း ငါဟာအေတာင္စုံခဲ႔ၿပီေလ။<br />အထက္တန္းပညာေရးကုိ ေအာင္ၿမင္တဲ႔ေန႔က အေမ႔ရဲ႔ အၿပဳံးဟာ ႏွစ္ခါမရႏုိင္တဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လုိပါဘဲဗ်ာ..သကၠရာဇ္ေတြေၿပာင္းၿပီး စီးပြားေရးေလာကကုိ၀င္လာေတာ႔လည္းအေမဘဲသြန္သင္ဆုံးမလမ္းညႊန္ေပးခဲ႔တယ္။<br /> ၿပကၡဒိန္တစ္ခုရဲ႔ ရက္စြဲတစ္ခ်ဳိ႔ မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘုရင္ေခတ္ ရဲ႔ ေနာက္ဆုံးၿမဳိ႔ ကုိသြားၿပီး ပညာေတာ္သင္သြားခဲ႔တယ္ ဒါေပမဲ႔ အဲဒီအခ်ိန္ လူငယ္သဘာ၀အတုိင္းေပ်ာ္ရြင္မႈကုိ အတုိင္းအတာတစ္ခုထိေတာ႔ ရခဲ႔တယ္ေလ။<br />ေရႊၿမဳိ႔ေတာ္ကၿပန္လာေတာ႔ ေမေမ႔ရဲ႔ အၿပဳံးဟာ သန္းေခါင္ယံလမင္းလုိ ေအးခ်မ္းမႈအၿပည္႔နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေၿပာသမွ်ကုိ နားေထာင္ေပးခဲ႔တယ္...ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ေရႊၿမဳိ႔ေတာ္မွာ အေပ်ာ္ႀကဴးၿပီး လမ္းမွားေရာက္ခဲ႔တာကုိ အေမ မသိခဲ႔ဘူး ...<br />လူငယ္သဘာ၀အတုိင္းမူးယစ္ေဆးကုိ လက္တည္႔စမ္းမိခဲ႔တယ္...ကၽြန္ေတာ္မူးယစ္ေဆးရဲ႕ သားေကာင္ေတာ႔မၿဖစ္ခဲ႔ပါဘူး...ဘာေႀကာင္႔ ငါဒီအရာကို သုံးစြဲလဲလုိ႔ ကုိ႔ကုိ ကုိ အရင္ေမးႀကည္႔ေတာ႔ အေၿဖရွာမရဘူး။။ အက်ဳိးမရွိတဲ႔ ဒီမူးယစ္ေဆးကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ ကန္႔လန္႔ကာခ်ဖုိ႔ ႀကဳိးစားခဲ႔တယ္..ေအာင္ၿမင္စြာနဲ႔ ကန္႔လန္႕ ကာခ်ႏူိင္ခဲ႔တယ္...ကၽြန္ေတာ္မိသားစုက လူကုန္ထံအတုိင္းအ၀ုိင္းထဲက မဟုတ္ဘူး အလတ္တန္းစားထဲကပါ...ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတက္ေတာ႔ ေမေမ႔ ရဲ႕ စုေငြေလးနဲ႔ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔ရတယ္..<br />ဒါေတာင္ကၽြန္ေတာ္က မုိက္လုိက္ေသးတယ္..ကၽြန္ေတာ္ဘာေကာင္ၿဖစ္သြားလဲဆုိစဥ္းစားတာ ႀကည္႔ေပါ႔ဗ်ာ...</span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာေရးကံမပါလုိ႔ဘဲလား.. မသိဘူး...ေရႊၿမဳိ႕ေတာ္ရဲ႕ ပညာေရးကုိ ဒုတိယႏွစ္မွာ ဘဲ ကၽြန္ေတာ္ဆုံးခန္းေရာက္ခဲ႔တယ္..အဲဒီအတြက္ အေမစိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနလားဆုိတာ ေဖာ္ၿပမႈမရွိခဲ႔ဘူးေလ..<br />(၂၀၀၃)ခုႏွစ္မွာ ကံႀကမၼာၿဂဳိလ္ဆုိးကဘယ္လုိအၿငဳိးနဲ႔ ၀င္လာလဲမသိဘူး ေမေမ႕ ရဲ႕ က်န္းမာေရးကေတာ္ေတာ္ ကုိ ဆုိးရြားခဲ႔တယ္..ဒါကုိကၽြန္ေတာ္ေလာေလာလတ္လတ္သိခြင္႔မရခဲ႔ဘူးေလ...ခရီးကၿပန္လာေတာ႔သူူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာ္က.."ေဟ႔ ေကာင္..မင္းအေမ..<br />က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းဘူးတဲ႔" ကၽြန္ေတာ္႔ရင္ထဲကုိၿမားတစ္စင္း မွန္လုိက္သလုိ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ ဖ်ားသြားတယ္..အိမ္ထဲ၀င္သြားေတာ႔ ေမေမ က ဟန္ေဆာင္ၿပဳံးနဲ႔ ဆီးႀကဳိတယ္ေလ..သူ႔မွာေရာဂါမရွိသလုိပုံစံနဲ႔ေပါ႔...<br />"သား...ခရီးပန္းရင္ ေမေမ အေအးေဖ်ာ္လုိက္မယ္ေလတဲ႔.." ကဲ ဘယ္ေလာက္ထိ ရင္ထဲမွာ ေႀကြကြဲ၀မ္းနည္းရလဲဗ်ာ..."<br /> ေနာက္ေန႔မနက္ ထမင္းစားႀကေတာ႔ 'အေမ....အေမ႔ ေရာဂါဘာတဲ႔လဲ' လုိ႔ေမးေတာ႔တခါမွ မၿမင္ဘူးတဲ႔ အေမ႔ရဲ႔ မ်က္ႏွာက စီးဆင္လာတဲ႔ မ်က္ရည္ကုိ<br />ကၽြန္ေတာ္ၿမင္ေတြ႔လုိက္ရတယ္..' ဆရာ၀န္ကေၿပာတယ္ အဆုပ္ပြၿပီး ႏွလုံးအေပါက္က်ယ္တာတဲ႔' သားရယ္...ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္တုန္လႈပ္သြားတယ္...ေႏြ၊ မုိး၊ ေဆာင္း<br />ဆုိတဲ႔ ရာသီ ရဟတ္ႀကီးကုိစီးၿပီး ေမေမရဲ႔ ေရာဂါ ကုိေပ်ာက္ကင္းေအာင္ကုသခဲ႔ရတယ္..ေမေမ ဟာအရင္ကလုိ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး ပိန္ပိန္ေသးေသးေလးနဲ႔ အဘြားႀကီးအုိေပါက္စေလး<br />ၿဖစ္သြားခဲ႔တယ္...ဒါေပမဲ႔ ေမေမ ဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ စိတ္ဓါတ္မက်ဘူး....<br /> ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေက်ာက္ေလာကမွာ ေက်ာက္ပြဲစားလုပ္လုိက္...ေစ်းေပါေပါ ေလးေတြ ေတြ႔ ရင္၀ယ္လုိက္ ေရာင္းလုိက္နဲ႔ ကုန္သည္တစ္ပုိင္း ပြဲစားတစ္ပုိင္းကုိေရာက္ခဲ႔တယ္<br />..ေငြေလး ရတာကုိအားမရဘဲ ၿဖစ္ေနတယ္..' သား တဲ႔ ဥစၥာဆုိတာ ကုိယ္နဲ႔ တန္မွ ရမွာတဲ႔ ' " ကုိကရခ်င္တဲ႔ ေလာဘႀကီးေလ ..သူကေၿပးေလဘဲတဲ႔ " <br />" အာ.. အေမကလည္း ဒါေတြ အေမ မသိပါဘူး " လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္ ရုိင္းပ်စြာ ေၿပာခဲ႔ဘူးတယ္.. " ေအး..ငါ႔သား မင္းလမ္းမွား ေရာက္မွာဆုိးလုိ႔ ပူပန္ၿပီး အေမ ေၿပာတာ"<br />"အေမ..ကလည္း ေငြရွာတာ ဘဲ မပူပါနဲ႔ဗ်ာ" <br />"အင္း...မင္းမိဘ ၿဖစ္မွ သိမယ္ ငါ႔သား" တဲ႔ .......<br /> ခုေခတ္စားေနတဲ႔ (၁)လုံး (၂) လုံး (၃)လုံး ေလာကထဲကုိ ကၽြန္ေတာ္ ရမၼက္အၿပည္႔နဲ႔ ေၿခစုံ ပစ္၀င္ခဲ႔တယ္..ပထမ (၁)ႏွစ္ (၂) ႏွစ္မွာေတာ႔ အၿပဳံးေတြေတာင္လုိပုံလုိ႔ေပါ႔....<br />ဒီေလာကထဲ ၀င္တာကုိ အေမ က ဘာတစ္ခုမွ ၀င္မကန္႔ကြက္ခဲ႔ဘူး..'ေငြ'ေလးကေဖာေဖာ သီသီနဲ႔ဆုိေတာ႔ အရာရာကုိ ေက်ာခုိင္းၿပီး အတၱက ငယ္ထပ္ေရာက္ေနခ်ိန္ေလ..မ်က္စိလည္တာလား?<br />လမ္းမွားလာတာလား? တည္႔တည္႔ ဘဲလား? မသိတဲ႔ ..ကံႀကမၼာ ၿဂဳိလ္ဆုိးက ေတာ္ေတာ္ကုိ ရုိက္ခတ္သြားတယ္..ရွိတာေလးလဲ ကုန္စင္ေအာင္ စားေသာက္သြားတယ္...ဗလာမဲ႔ ဘ၀ ကုိေရာက္<br />သြားတယ္....<br /> စိတ္ညစ္ၿပီး အရက္ေတြေသာက္ေတာ႔ ေမေမ က 'ငါ႔သား မင္းဒီလုိဘဲ ေနေတာ႔မွာလားတဲ႔? "မင္းကုိ အေမ ေၿပာတယ္ေနာ္ ! ဘယ္အရာမွ လြယ္လြယ္နဲ႔ အလကားမရဘူး..သူမ်ားဟာ<br />လုိခ်င္ရင္ ကုိ႔ဟာလည္းေပးဆပ္ရမယ္တဲ႔" ဒါမွ သဘာ၀က်မွာတဲ႔ ! ခုဟာ မင္းက ဒီေငြေတြကုိ လြယ္လြယ္နဲ႔ ရေတာ႔ မင္းမကုန္ဘူးထင္တာ ကုိး...ဒီခုကုန္ေတာ႔ မင္းဘာလုပ္မလဲ မင္းစဥ္းစားေပါ႔"<br />တစ္ေလာ ကလုံးမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘယ္သူ႔ကုိမွ မေတြ႔ခ်င္ ေလာက္ေအာင္ၿဖစ္ေနခ်ိန္ေလ..ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေပးဆပ္ရမဲ႔ အေႀကြးေတြကုိ ေမေမဟာ သူ႔အတြင္းပစၥည္းေလးေတြကုိ ထုခြဲေရာင္း<br />ခ်ၿပီး...သားလူမုိက္အတြက္ ေပးဆပ္ေပးခဲ႔တယ္..' ငါ႔သား..မင္းစိတ္ဓါတ္က်ေနတာလား...စိတ္ဓါတ္က်တယ္ဆုိတာ လူေပ်ာ႔လူညံ႔ေတြရဲ႔ အလုပ္ပါ ငါ႔သားရယ္ " စိတ္ကုိ တင္းထားစမ္းပါ "<br />အလုပ္တစ္ခု မလုပ္ရေသးဘူး မၿဖစ္ႏုိင္ဘူးထင္တယ္ လုိ႔ မင္းစိတ္က ထင္ရင္ အဲဒီအလုပ္က ၿဖစ္လာႏူိင္ဦးမွာလား ? <br /> "ေလာကမွာ မၿဖစ္ႏူိင္ဘူးဆုိတာ မရွိဘူး မၿဖစ္ေသးတာဘဲ ရွိတယ္ ငါ႔သားရယ္" <br /> "မင္းေငြေတြကုိ မကုန္ဘူးလုိ႔ထင္ခဲ႔တာကုိး ....အားလုံးက အနိစၥေတြပါ " တဲ႔ "ခုခ်ိန္မွ စၿပီး မင္းရွာလုိ႔ရတဲ႔ "ေငြ" ကုိ မိဘအတြက္ ေဆြမ်ဳိးေတြအတြက္ လူအမ်ားအတြက္ၿဖစ္ေအာင္<br />ရွာပါငါ႔သားရယ္"<br /> ေႀသာ္...အေမ..သား ဒီေလာက္ထိ မုိက္မဲခဲ႔ေပမဲ႔လည္း အေမဟာ ဘယ္ေတာ႔မွ မပစ္ပယ္ခဲ႔ဘူး သားေရွ႔က မားမားမတ္မတ္ ေၿဖရွင္းေပးခဲ႔တယ္....ဗုဒၶၿမတ္စြာေတာင္ မိဘေက်းဇူး<br />ကုိႏုိ႔ တစ္လုံးဖုိး ဘဲ ေက်ေအာင္ဆပ္ႏူိင္ခဲ႔တယ္... သားကေတာ႔ ေမ႔ေမ႔ ကုိ လက္သည္းခြံ ေလးေလာက္ေတာင္ဆပ္ႏူိင္ ပါ႔ဦးမလား အေမရယ္! အသက္အရြယ္အုိမင္းေလ ..အေမ႔ရဲ႔ ေက်းဇူးပုိႀကီးေလပါလား..<br /> " ေမေမရယ္"…</span><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8573755335079683055?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-81329416284811209792008-01-13T16:16:00.000+05:302008-01-16T19:03:43.197+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီေန႔ ေတာင္တန္းေတြေပၚကုိ ငါထပ္သြားရၿပန္ၿပီကြာ॥ရင္ထဲမွာေတာ႔ မသြားခ်င္ဘူး ဒါေပမဲ႔ အလုပ္ကအေရးႀကီးေတာ႔ သြားကုိသြားရမယ္လုိ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြက၀ုိင္းေၿပာႀကတယ္॥ ဘာေႀကာင္႔သြားရမွာ လဲလုိ႔ခင္ဗ်ားတုိ႔သိခ်င္မွာဘဲ ॥အေဖပုိင္ခဲ႔တဲ႔ လက္ဖက္ၿခံနဲ႔ လယ္ယာေၿမေတြအတြက္ေပါ႔ ॥ဒီေနရာကုိ ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ဖ်က္ဆီးထားတာ (၁၀)ႏွစ္ေက်ာ္ရွိခဲ႔ ၿပီေလ။ ဒီလုိနဲ႔ မနက္(၄း၃၀)မွာ စတင္ထြက္ခဲ႔တယ္ ..သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔ေပါ႔ ..ၿပီးေတာ႔ ေၿမတုိင္းရုံး က အစ္ကုိႀကီးတစ္ေယာက္ရယ္ေလ..ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတာင္ေပၚၿမဳိ႔ေလးကုိေက်ာ္ၿဖတ္ခ်ိန္ ေကာင္းကင္က ႀကယ္ေလးေတြမထေလာက္ေသးဘူး....ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သုံးေယာက္က ကုိ႔စိတ္ကူးနဲ႔ကုိ အေတြးမ်ားစြာနဲ႔ေလွ်ာက္ေနမိတယ္.. ေႀကးနီးေတာင္ထိပ္လည္းေရာက္ေရာသတိၿပန္၀င္လာၿပီး ေၿမတုိင္းရုံးကအစ္ကုိႀကီးကုိ စကားစမိတယ္ ...'အစ္ကုိဒီခုကိစၥကမသြားလုိ႔မရဘူးလားလုိ႔ 'ေမးမိေတာ႔ သူက ဒါကေတာ႔ခင္ဗ်ားသေဘာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႔အတြက္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနတယ္...မင္းကလည္းကြာ သြားလုိက္ပါကြာ မင္းအတြက္ငါတုိ႔ေၿပာေနတာပါကြာတဲ႔...ဒါေပမဲ႔ဒီေနရာကုိကၽြန္ေတာ္သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္အရမ္းခ်စ္ခင္ေလးစားရတဲ႔ အေဖကုိသတိရ မိတယ္..ဒါေႀကာင္႔ဒီေနရာကို ဦးေႏွာက္ထဲမွာ ဖ်က္ဆီးထားတာေပါ႔.. ကဲ...ေဟ႔ေကာင္ အေရွ႔ကေတာင္ေလးကုိေက်ာ္တက္ၿပီးရင္ငါတုိ႔ေရာက္ၿပီေဟ႔...လုိ႔သူငယ္ခ်င္းက ေအာ္ေၿပာလုိက္တယ္... ေ၀ါ..ကနဲတုိက္သြားတဲ႔ ေလႏုေအးကုိရႈရႈိက္ေနမိတယ္ ဒီေလေအး ေလးကုိ အေမရိကန္သမၼတ ေဂ်ာ႔ဘု ရွ္ လည္းမရႈဘူး ဘူး ...ပီကာဆုိလည္းမရဴရႈိက္ဖူး ဘူး ဒါေပမဲ႔ကၽြန္ေတာ႔ေဖေဖကေတာ႔ ရုိးအီေနေလာက္ၿပီထင္တယ္...ဟုိးတခ်ိန္ကေတာ႔ ဤေနရာေလးက ေဖ႔ေဖ႔ ရဲ့ အင္ပါယာေနရာေလးေတြေပါ႔.... ဒီလုိနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေရာက္ခ်င္ေနတဲ႔ ခရီးကုိေရာက္ၿပီ ....ေတာေတာင္ေလးေတြကုိ စြန္႔ခြာထားတာ ရာစုတခုရွိခဲ႔ တဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ေတာင္တန္းေလးေတြရဲ႔ဖမ္းစားၿခင္းကုိ ေခတၱခံလုိက္ရတယ္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္တဲ႔အခ်ိန္မွာ ေနေရာင္ၿခည္က ေတာင္ထိပ္ကေန ထုိးထြက္ေနလုိက္တာ မ်က္စိထဲမွာ ဘယ္လုိမွေမ႔လုိ႔မရတဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္လုိပါဘဲ ႏွင္းၿမဴေတြကလည္း ေတာင္ခါးပန္းကုိပတ္ထားတာ နဂါးတစ္ေကာင္ ရစ္ပတ္ထားသလုိ....ေတာငွက္ေလးေတြ ရဲ႔ မနက္ခင္းသီခ်င္းကလည္းေတာ္ေတာ္ကုိ ဟဲေနလုိက္ႀကတာ...... ဒီအခ်ိ္န္မွာ ေၿမတုိင္းရုံးကအစ္ကုိႀကီးက ကဲရြာသူႀကီးကုိသြားေခၚတဲ႔ အဲရြာသူႀကီးေရာက္လာခ်ိန္မွာေတာ႔(ေကာ႔တလက္) စက္တစ္လုံးကုိခါးမွာ ခ်ိတ္ထားၿပီးေကာ႔ေတာ႔ေကာ႔ေတာ႔နဲ႔ေပါ႔ ဘယ္သူမွလူမထင္တဲ႔ပုံစံနဲ႔ေပါ႔ </span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ္တုိ႔လည္းအလုပ္အေႀကာင္းေဆြးေႏြးၿပီးေတာ႔ လုပ္ငန္းစမယ္ ၿမန္ၿမန္လုပ္ရင္ ေစာေစာအိမ္ေရာက္တာေပါ႔ဆုိၿပီးလုပ္ငန္းကုိစလုိက္ႀကတယ္. ေၿမတုိင္းရုံးက လူႀကီးက ေပႀကဳိးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႔စၿပီးအလုပ္ရႈပ္ပါေလေရာ...ရြာသူႀကီးကလည္း ႀကဳိးစက ကုိင္ေပးရင္း ကၽြန္ေတာ္ က အေဖပုိင္ဆုိင္ခဲ႔ တဲ႔ ေနရာေတြကုိလုိက္ၿပတယ္ ဒီလုိနဲ႔ လက္ဖက္ၿခံေတြကုိစတုိင္းေတာ႔ ညီေလးမင္းရဲ ႔ ဧရိယာကေတာ္ေတာ္က်ယ္လွပါလားတဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ကၿပန္ေၿပာလုိက္တယ္အစ္ကုိ လုိ႔ ဒါဟာအေဖပုိင္တဲ႔ေၿမေတြပါလုိ႔ခင္ဗ်ားမယုံရင္ ဒီသူႀကီးကုိေမးႀကည္႔လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္နည္းနည္းေအာ္မိသြားတယ္ထင္တယ္....ရြာသူႀကီးကလညး္ဟုတ္တယ္ဒါေတြဟာသူ႔အေဖပုိင္ဆုိင္တဲ႔ေၿမေတြၿခံေတြပါ.... ရြာသူႀကီးကလည္းအူေႀကာင္ေႀကာင္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ္႔ကုိလာေမးတယ္..ငါ႔တူ မင္းဘာလုပ္ေနတာလဲ ဒါေတြအားလုံးဟာမင္းအေဖပုိင္ဆုိင္တဲ႔ ဟာေတြတဲ႔...ဘာေႀကာင္႔ၿပန္လာတုိင္းေနရတာလဲတဲ႔ နားမလည္တဲ႔ပုံစံနဲ႔ေပါ႔။ စဥ္းစာတာႀကည္႔ပါ မိတ္ေဆြတုိ႔ေရ အရင္ကအေဖ ပုိင္ဆုိင္တဲ႔ ၿခံ၊လယ္ေၿမက ဧက ၂၀ ေက်ာ္ရွိတယ္ အေဖမေသခင္က အိမ္ေဘးမွာ မီးေလာင္ေတာ႔ ဂရမ္စာအုပ္ကုိဘယ္မွာသိမ္းထားမိသလဲ မႀကာခင္ကဆုံးသြားတဲ႔ မိခင္ေတာင္မသိလုိက္ရဘူး..သူငယ္ခ်င္းေတြက ေဟ႔ေကာင္မင္းအေဖပုိင္တဲ႔ ၿခံနားမွာ တရုတ္ေတြၿခံလာလုပ္ေနတယ္ မင္းသြားၿပီးမွ ၿခံကုိ စည္းရုိးေလးဘာေလးခပ္အုန္းဟ ေတာ္ႀကာမင္းဟာ ပါသြားဦးမယ္....ဆုိလုိ႔ သြားႀကည္႔ေတာ႔ ေဘးၿခံကသူေဌးက ေဖေဖပုိင္တဲ႔ ဧရိယာ တစ္ခ်ုဳိးေလာက္ကုိသိမ္းပုိက္သြားတယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္း သက္ဆုိင္ရာကုိ ေၿပာေတာ႔ လည္းသိပ္ၿပီးမထူးၿခားပါဘူး...ပါသြားသာပါဘဲ..ဒါေႀကာင္႔ထပ္မပါသြားရေအာင္ဒီေန႔ ဤေနရာကုိ ေရာက္လာခဲ႔ရတာေပါ႔...ေဖေဖပုိင္ဆုိင္ေႀကာင္းစာရြက္စာတမ္းေတြ ရုံးမွာရွိပါလွ်က္နဲ႔ဘာေႀကာင္႔ၿပန္ ၿပီးတုိင္းေနရလဲဆုိတာေတာ႔သေဘာမေပါက္မိပါဘူး... ေၿမတုိင္းရုံးက အစ္ကုိႀကီးကုိေမးႀကည္႔ေတာ႔ အစ္ကုိ စာအုပ္ၿပန္လုပ္ရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲလုိ႔...သူ က အစ္ကုိမင္းကုိ ၅ အုပ္ေလာက္ေတာ႔လုပ္ေပးႏုိင္တယ္တဲ႔ မင္းရဲ႔ ဧရိယာက ေတာ္ေတာ္ကုိႀကီး တယ္တဲ႔ ...ကၽြန္ေတာ္ကတစ္အုပ္ထဲလုပ္လုိ႔မရဘူးလားဆုိေတာ႔ ေအးညီေလးတဲ႔ မင္းတစ္အုပ္လုပ္ထားရင္ေတာ႔ က်န္တဲ႔ ဟာကုိေၿမလြတ္ရုိင္းဆုိၿပီးေတာ႔ သိမ္းႏုိင္တယ္တဲ႔...အင္း.... ခင္လုိ႔အားကုိမိတာမွားၿပီထင္တယ္......ဘယ္ေလာက္က်မလဲ ၅ အုပ္ဆုိ ေမးမိေတာ႔ အင္း.....(၅)သိန္းေလာက္ေတာ႔က်မယ္တဲ႔... ေအာင္မယ္ေလးဗ်ာ .....ဒီေငြ(၅)သိ္န္းဘယ္မွာသြားရွာရမွာလဲ....အင္းေတာ္ေတာ္ခက္တာဘဲ.....ဒီလက္ဖက္ၿခံေတြ ၊လယ္ယာေၿမေတြကုိ အေဖပုိင္ဆုိင္ေႀကာင္းကုိ တစ္ၿမဳိ႔လုံး..တစ္ရြာလုံး...ေၿမတုိင္းတစ္ရုံးလုံး သိတယ္ သိတာေတာင္မဟုတ္ဘူး ...စာရြက္စာတမ္းေကာအကုန္ရွိပါရက္နဲ႔ ဘာေႀကာင္႔ ၿပန္ၿပီးတုိင္းေနရတာလဲဆုိတာကုိေတာ႔ ဒီအခ်ိန္ထိ စဥ္းစားလုိ႔မရဘူး ...အင္းရွာရအုံးမွာေပါ႔ ေငြ(၅)သိ္န္း.....ရယ္...စဥ္းစားလုိ႔ရမိတာကေတာ႔ ္စိတ္ခ်မႈ လုံၿခဳံမႈဆုိတာဘာလဲ..!<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8132941628481120979?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-58593156811209278712008-01-06T16:20:00.000+05:302008-01-06T16:37:01.427+05:30<div align="justify"><span style="font-family:Zawgyi-One;">တစ္ရက္မွာ ကၽြန္ေတာ႔ဆယ္တန္းတပည္႔ေတြက သူတုိ႔ကုိရုိက္ၿပီးဆုံးမဖုိ႔ တုိက္တြန္သည္။ဒါမွ ဆရာ႔ကုိေလးစားၿပီးအတန္းမွန္မွန္တက္မည္॥စာမွန္မွန္က်က္မည္ဟုေၿပာသည္။ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ ဥပမာေလးေတြႏွင္႔ၿပန္ေၿပာရသည္။လူတစ္ေယာက္ကလူတစ္ေယာက္ကုိနာက်င္ေအာင္ၿပဴမူတာမေကာင္းေႀကာင္း။ဆရာႀကီးဦးေဖေမာင္တင္ဆုိရင္အသက္(၂၄)ႏွစ္မွာရန္ကုန္ေကာလိပ္..ပါဌိဘာသာဌာနမွာပါေမာကၡတာ၀န္္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ေႀကာင္း...ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းဆုိရင္အသက္(၃၀)၀န္းက်င္မွာအမ်ားကေလးစားရတဲ႔ႏုိင္င႔ံေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္ေနေႀကာင္း॥သူတုိ႔သင္ခန္းစာေတြနဲ႔ ႏွီးႏြယ္ေနတဲ႔ ဥပမာေတြႏွင္႔ခုိင္းႏႈိင္းေၿပာၿပရသည္။ဆယ္တန္းေက်ာင္းသားေတြဟာ ဆယ္တန္းေၿဖၿပီးလုိ႔ေအာင္စာရင္းထြက္တာႏွင္႔လူႀကီးၿဖစ္ၿပီ။ဘယ္တကၠသိုလ္ေလွ်ာက္မည္।ဘယ္ေမဂ်ာယူမည္ စသည္ၿဖင္႔ကုိယ္တုိင္ ဆုံးၿဖတ္ရေတာ႔မည္॥လူႀကီးၿဖစ္ေတာ႔မည္႔သူေတြကုိဆရာရုိက္နက္မဆုံးမခ်င္ေႀကာင္းၿပန္ေၿပာရသည္॥တစ္ေန႔ကေသာက္ေရအုိးစင္မွ ေရခပ္ေသာက္ၿပီးနံရံကုိတၿဗန္းၿဗန္းပက္သည္႔ေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ကုိေခၚၿပီး "ကုိယ္ေသာက္မယ္႔ေရေလးမွခ်င္႔ခ်ိန္မခပ္ႏုိင္ရင္အနာဂတ္မွာရင္ဆုိင္ႀကဳံေတြ႔ရမည္႔အခက္အခဲၿပသာနာေတြကုိဘယ္လုိရင္ဆုိင္ေၿဖရွင္းႏုိင္မလဲ'ဟုေမးေတာ႔ထုိေက်ာင္းသားေလးေရာ၊က်န္အတန္းသားေတြပါၿငိမ္သက္သြားႀကသည္...</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကၽြန္ေတာ႔ဆီကုိ မိတ္ေဆြမ်ား မႀကာခဏလာေရာက္လည္ပတ္တတ္သည္။မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ကေရာက္လာတုိင္းဘယ္ေကာင္က ဘယ္လုိေက်းဇူးကန္းတာ။ဘယ္လုိမသိတတ္ဘူး။သူ႔တုန္းကဘယ္လုိကူညီထားတာ။ကုိယ္အကူအညီေတာင္း႔ေတာ႔ၿပန္လွည္႔မႀကည္႔ဘူး စသည္ၿဖင္႔ၿမည္တြန္ေသာက္တီးေနတတ္သည္။ဒါနဲ႔ကၽြန္ေတာ္က "ေနပါဦး၊ ခင္ဗ်ားလူတစ္ေယက္ကုိကူညီတယ္ဆုိတာ အခက္အခဲေတြ ေၿပလည္ပါေစေတာ႔ဆုိၿပိးေစတနာသန္႔သန္႔နဲ႔ကူညီခဲ႔တာမဟုတ္ဘူးလား"ကၽြန္ေတာ္က အဲသလုိေမးေတာ႔ထုိမိတ္ေဆြက ေငါက္ခနဲထၿပန္သြားသည္၊ကၽြန္ေတာ္႔ဆုိင္ေရွ႔မွာ ေႏြစံအိမ္လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ရွိသည္။တစ္ၿမဳိ႔လုံးဧ။္ ထင္ရွားေသာဆုိင္လက္တစ္ဖက္စာတြင္ ပါသည္ဟုေၿပာလွ်င္ ရႏုိင္ေကာင္းသည္॥ဆုိင္ရွင္ကုိထြန္းက ဆုိင္သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ပါေစေတာ႔ဆုိၿပီးခုံေအာက္မွာၿခင္းထားၿပီး ပလပ္စတစ္အိတ္စြပ္ေပးထားသည္॥ေရေႏြးက်န္သြန္လု႔ိရသည္..လက္သုတ္..ပါးစပ္သုတ္ၿပီးစကၠဴစေတြကုိအသာေလးေကာက္ထည္႔လုိက္ရုံ.....ဒါေပမဲ႔အခ်ိန္တန္လုိ႔ ႀကည္႔လုိက္လွ်င္ခုံေအာက္မွာစကၠဴစေဖြးေဖြးေတြကၿပန္႔ႀကဲေနသသည္။အမႈိက္စြန္႔ပစ္သည္႔ကိစေလးမွာပင္ကုိယ္႔ကုိယ္ကုိတာ၀န္ယူဖုိ႔လုိသည္။လူႀကီးလူေကာင္းစိတ္ဓါတ္ ရွိဖုိ႔လုိသည္။ေခတ္ေတြ၊စနစ္ေတြႏွင္႔မဆုိင္ဟုထင္သည္။မႀကာေသးခင္က ကၽြန္ေတာ႔မိတ္ေဆြရင္းတစ္ေယာက္သူ႔ဆိုင္တြင္းမွာ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ရင္းေက်ာက္ႏွစ္ပြင္႔ေကာက္ေတြ႔သည္။တစ္ပြင္႔က ေၿခာက္ကရက္စီေလာက္ရွိမည္။ေဂၚႀကဳိးအသန္႔ေတြ ႏွစ္ပြင္႔ကုိသိန္းတစ္ရာ႔ငါးဆယ္ ေစ်းေပးၿပီးသားအသာေလးတိတ္တဆိတ္ ယူထားလွ်င္လည္းဘယ္သူမွသိမည္မဟုတ္။ဒါေပမဲ႔ ထုိမိတ္ေဆြက ဆုိင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔ေက်ာက္ရွင္ကုိလွည္႔ပတ္ရွာသည္ ေက်ာက္ေကာက္ေတြ႔ထားသည္ ဟုနီးစပ္ရာေတြေၿပာခုိင္းသည္။ဘာလုိ႔ သည္ေလာက္ေလာေနတာလဲ အခ်ိန္တန္ သတင္းႀကားရင္လာယူမွာေပါ႔ ဟုေၿပာေတာ႔သည္ေလာက္တန္ဖုိးႀကီးတဲ႔ေက်ာက္ေတြလက္ထဲႀကာႀကာမထားခ်င္ဘူးၿပီးေတာ႔က်ခဲ႔သူခမ်ာဘယ္ေလာက္မ်ား ေသာကၿဖစ္ေနမလဲဟု သူကစာနာစိတ္ၿဖင္႔ၿပန္ေၿပာၿပသည္။ကၽြန္ေတာ္ဆုိရင္ ဒီေလာက္တန္ေႀကးမ်ားတဲ႔ပစည္္းႀကီးၿပန္ေပးဖုိ႔ဆုိ ေတာ္ေတာ္ဆုံးၿဖတ္ရခက္လိမ္႔မယ္ဟု ထုိမိတ္ေဆြကုိေၿပာၿပေတာ႔ "ေလာကမွာ ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ခြင္႔မရသင္႔တဲ႔ ပစည္းဥစာဆုိတာရွိတယ္။ကုိယ္ပုိင္ဆုိင္ခြင္႔မရွိတာကုိ ပုိင္ဆုိင္ခြင္႔ရခ်င္ေနရင္စမွားေတာ႔တာပဲ။ကုိယ္႔အတြက္လည္းမေကာင္းဘူး ဟုထုိမိတ္ေဆြက တုိးတုိးသက္သာၿပန္ေၿပာသည္။ကၽြန္ေတာ္က ထုိမိတ္ေဆြကုိ စိတ္ထဲမွ အႀကိမ္ႀကိမ္ဦးညြတ္ေနမိေတာ႔သည္။</span><br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-5859315681120927871?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-48848832951615657882007-12-23T10:52:00.000+05:302007-12-23T11:12:17.403+05:30<a href="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R230ynZ5NAI/AAAAAAAAAFY/jZBEEAY6-_o/s1600-h/mogok+view+2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5147039099562570754" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R230ynZ5NAI/AAAAAAAAAFY/jZBEEAY6-_o/s320/mogok+view+2.jpg" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4884883295161565788?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-14083289042951699652007-12-22T14:29:00.000+05:302008-01-06T16:43:06.616+05:30<a href="http://bp1.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zW_nZ5M-I/AAAAAAAAAEk/gSDz-Zb4Pvs/s1600-h/mogok+hills.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146724862575326178" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zW_nZ5M-I/AAAAAAAAAEk/gSDz-Zb4Pvs/s320/mogok+hills.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zWZXZ5M9I/AAAAAAAAAEc/6uYwILNe4-k/s1600-h/mogok(king+village)+view.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146724205445329874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zWZXZ5M9I/AAAAAAAAAEc/6uYwILNe4-k/s320/mogok(king+village)+view.jpg" border="0" /></a><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zTSHZ5M8I/AAAAAAAAAEU/tyS7UMtET-g/s1600-h/king+hill+in+mogok.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146720782356394946" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zTSHZ5M8I/AAAAAAAAAEU/tyS7UMtET-g/s320/king+hill+in+mogok.jpg" border="0" /></a><br />ကၽြန္ေတာ္ ေတာင္တန္းေတြကုိဓါတ္ပုံရုိက္တန္းကေပါ႔...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-1408328904295169965?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-49811751261504200052007-12-22T13:49:00.000+05:302007-12-22T14:08:22.207+05:30<a href="http://bp3.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zM0HZ5M7I/AAAAAAAAAEM/6F5M2frmVSo/s1600-h/pint+gu+mountain+in+kyat+pyin.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp3.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zM0HZ5M7I/AAAAAAAAAEM/6F5M2frmVSo/s320/pint+gu+mountain+in+kyat+pyin.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146713669890552754" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-4981175126150420005?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-73595250657315957502007-12-22T13:09:00.000+05:302007-12-22T13:44:53.401+05:30<a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zFpXZ5M6I/AAAAAAAAAEE/tvsF96Kfi-A/s1600-h/kyat+pyin+hill+view.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zFpXZ5M6I/AAAAAAAAAEE/tvsF96Kfi-A/s320/kyat+pyin+hill+view.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146705788625564578" /></a><br /><a href="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zBSXZ5M5I/AAAAAAAAAD8/DMILNtoVC7Q/s1600-h/chan+thar+gyi+pagoda.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://bp0.blogger.com/_Fnm1QmB0Dos/R2zBSXZ5M5I/AAAAAAAAAD8/DMILNtoVC7Q/s320/chan+thar+gyi+pagoda.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146700995442062226" /></a><br />ok မုိးကုတ္ၿမဳိ႔ ရဲ႔ ရႈခင္းေလးေတြနဲ႔ ေတာေတာင္ေလးေတြခံစားႏုိင္ပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-7359525065731595750?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-36495372109105425842007-12-20T10:51:00.000+05:302007-12-20T11:28:21.798+05:30ယေန႔ေလာကႀကီးမွာလူေတြက အရင္ကဘာအၿပစ္ဘဲလုပ္လုပ္မေကာင္းတာနဲ႔စီးပြားရွာတာဘဲလုပ္လုပ္လက္ရွိအခ်ိန္မွာပုိက္ဆံသာရွိလုိ႔ကေတာ႔<br /> သူသာလၽွ်င္ဘုရင္ၿဖစ္သည္လုိ႔ အက်င္႔ေတြကေတာ္ေတာ္ေၿပာင္းသြားႀကတယ္..တကယ္ဆုိလဲ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာက ေငြကအဓိကအက်ဆုံးၿဖစ္<br />ေနတာကုိး..အၿပစ္လည္းမေၿပာရက္ပါဘူးေလ..ဒါေပမဲ႔ ဥာဏ္ရွိတဲ႔လူတစ္ေယာက္ဆုိရင္ေတာ႔ဒီအရာကုိေတာ္ေတာ္စက္ဆုပ္ရြံမုန္းမိမွာပါဘဲ<br />ဒီအခုလဲ ႀကည္႔ေလ ကၽႊန္ေတာ္တုိ႔ဆီမွာကဘာေတြၿဖစ္ေနလဲလုိ႔...ဒါကုိမသိသလုိလုပ္ေနႀကတာကုိကေတာ္ေတာ္ဆုိးတယ္...<br /> ေငြ ေႀကာင္႔မုိ႔လူေတြအက်င္႔ေတြေတာ္ေတာ္ၿခစားေနတာ လည္းခင္ဗ်ားတုိ႔ကၽြန္ေတာ္တုိ႔အၿမင္ဘဲေလ...လူမႈေရး စီးပြားေရး က်န္းမာေရး ..<br />အက်င္႔စရုိက္ေတြ...အားလုံးလုိလုိ ဘာေႀကာင္႔ပ်က္စီးသြားလဲဆုိ ဒါဟာေငြေႀကာင္႔မုိလုိ႔ထင္ပါတယ္..<br /> ေခတ္ႀကီးကုိက ေငြ ရွိရင္ရွိမရွိရင္ အာဏာရွိ ဒါမွမဟုတ္ ပညာရွိမွတဲ႔ ...ပညာရွိေတြေကာရွိေသးရဲ႔လားလုိ႔ခင္ဗ်ားတုိ႔သိခ်င္မွာဘဲ...အဲေရာကုန္ၿပီ..ယေန႔ေခတ္က လည္းစီးပြားေရးက ေတာ္ေတာ္ႀကပ္တာကုိး...အားလုံးေသာသူေတြဟာ ေငြကုိေတာ္ေတာ္လုိက္ေနႀကရတာကုိး<br />ဒါလဲ အၿပစ္မွမဟုတ္တာ...လုိဘဲေၿပာရမွာဘဲ...<br /> ဟုိတေလာကဆုိ ၿမန္မာမိန္းကေလးေတြ တစ္ဖက္ႏုိင္ငံမွာ ေရာင္းစားခံရတယ္ဆုိတဲ႔ သတင္းေတြေတာ္ေတာ္ႀကားရတယ္ဒါဘာေႀကာင္႔လဲလုိ႔ၿပန္စဥ္းစားလုိက္ေတာ႔ ေငြေႀကာင္႔ဘဲေပါ႔ ဒါလဲဒီမိန္းကေလးေတြရဲ့အၿပစ္မဟုတ္ဘူး<br />သူတုိ႔ကေတာ္ေတာ္ႀကပ္တည္းေနတာကုိး....ဘာေႀကာင္႔ႀကပ္တည္းလညး္လုိ႔လဲမေၿပာခ်င္ေတာ႔ပါဘူးေနာ္............<br /> တခ်ုိဳ႔မိန္းကေလးေတြဆုိအရမ္းသနားစရာေကာင္းတယ္...သူတုိ႔ဟာ မိသားစုအတြက္ရုန္းရင္း ေငြရွာရင္းအေပ်ာ္ဘ၀ကုိေရာက္သြားရတဲ႔သူ<br />ေတြ...တခ်ဳိ႔က်ေတာ႔လဲ အ၀တ္အစားေနာက္လုိက္ရင္း အေပ်ာ္ဘ၀ကုိေရာက္သြားရတဲ႔လူေတြ ဒါေတြအားလုံးဟာ ...ဘာေနာက္ကုိလုိက္လုိ႔လဲဆုိ<br />ရင္ ေငြေနာက္ကုိေလ...ခင္ဗ်ားတုိ႔ေကာ ကၽြန္ေတာ္ေကာ သူ႔ေနာက္ကုိလုိက္ရအုံးမွာဘဲ...ဒါက ရင္ဘတ္ထဲက ၿပသာနာမဟုတ္ဘူးေနာ္....ဒီအထဲ<br />ကၿပသာနာေတြေလ....<br /> ( ဒီလုိမ်ဳိးေၿပာလုိ႔တစ္မ်ဳိးၿမင္ေနဦးမယ္....)<br /> ယေန႔လူငယ္လူႀကီးေတြက ေငြ ဟာရွာရခက္တယ္ သုံးေတာ႔လြယ္တယ္ ဒါကုိသိသိ ႀကီးနဲ႔ မုိက္ေနတဲ႔အေႀကာင္းတစ္ခုရွိေသးတယ္<br />အဲဒါက ေတာ ႔ ၁ လုံး ၂ လုံး ၃ လုံးေတြေပါ႔ အိမ္မွာေတာ႔စားဖုိ႔အႏုိင္ႏုိင္ ဒါထုိးဖုိ႔ႀကေတာ႔ပုိက္ဆံရွိတယ္တဲ႔ ေတာ္ေတာ္အံ႔ႀသဖုိ႔ေကာင္းတယ္ေနာ္...<br />ဒီလုိ လြယ္လြယ္ရွာလုိ႔ဘယ္နားကရမွာလဲ.....<br /> သူမ်ားေငြ ရခ်င္ရင္ ကုိယ္႔ေငြအရင္ပါမွာကုိမၿမင္ႀကဘူး...<br /> <br />ဒီလုိေၿပာလုိ႔ အလုပ္ကေပါတာကုိးလုိ႔ ေစာဒကတက္မေနနဲ႔ အလုပ္ဆုိတာ လုပ္ခ်င္ရင္ရွိပါတယ္...<br /> ဒီအတုိင္းေနမယ္ဆုိ ခင္ဗ်ားတုိ႔ ကၽႊန္ေတာ္တုိ႔ ကုိ လူမ်ဳိ်းႀကားေတြက ေဆာ္သြားမယ္....<br />ဟုိဗမာစကားမတတ္တတတ္နဲ႔ ေကာင္ေတြက ေတာ႔ အရင္ကမူးယစ္ေဆးေတြဘာေတြေရာင္းၿပီးအခုဆုိမန္းေလး ၿမဳိ႔တစ္၀က္ေလာက္ကသူတုိ႔ဟာေတြႀကီးဘဲ...သူတုိ႔က ေငြေပါတာကုိး.....<br /> ေလာေလာဆယ္ေတာ႔ ဒီေလာကမွာ ဘယ္သူမွေငြ မႀကဳိက္သူမရွိပါဘူးဗ်ာ....<br /> အင္း....ေငြ အရမ္းႀကဳိက္ရင္ေတာ႔ ပ်က္စီးၿခင္းကိန္းဆုိက္တာေပါ႔...<br /> ဒါေပမဲ႔လည္း ယခုအခ်ိန္မွာေတာ႔ သူသာလွ်င္ ဘုရင္ ပါဘဲဗ်ာ....<br /> သင္တုိ႔လည္း ဘုရင္ ၿဖစ္ခ်င္ရင္ ရွိသံုးရွိမွရမွာေနာ္......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-3649537210910542584?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-29917312465023495832007-11-16T12:22:00.000+05:302007-11-16T13:53:43.355+05:30<span style="color: rgb(51, 102, 255);">ထက္ႏုိင္(တလုပ္ၿမဳိ႕)</span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္အိမ္ကထြက္လာေတာ႔ မုိးက တဖြဲဖြဲ က်ေနသည္။ ေစာေစာေလးကေတာ႔ ရာသီဥတုက လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း သာသာယာယာပဲ ရွိေနခဲ႔ေသးသည္။ အခုမွ ရုတ္တရက္ ၿဗဳန္းစားႀကီးအေၿပာင္းလဲ ႀကီးေၿပာင္းလဲသြား ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ႔သည္႔ တစ္ပတ္ေလာက္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေတာင္ေပၚၿမဳိ႔ကေလးမွာ ကေလးေတြ ပင္လယ္ေရလႈိင္းစီးႀကသည္။ကြၽန္ေတာ္တို႔က ငပလီသြားစရာမလုိေတာ႔ဘူး။ ေခ်ာင္းသာလည္းသြားစရာမလုိေတာ႔ဘူး။ကြၽန္ေတာ္႔ သားအႀကီးေကာင္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ကားကြၽတ္ႀကီးယူၿပီး ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိ လႈိင္းစီးသည္။ကေလးဆုိတာကေတာ႔ ကေလးလုိေပ်ာ္ဖုိ႔သိတာကုိး။<br /><br />ေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ တိမ္ေတြက ညွိ႔မည္းတက္လာေနသည္။ ဒါဟာ မုိးသည္းသည္းမည္းမည္းရြာမည္႔ အဓိပၸၸၸာယ္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က စုိးရိမ္ထိတ္လန္႔စြာႏွင္႔ ေရေၿမာင္းေလးဆီ ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္လုိက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ေရေၿမာင္ေလးဆီေရာက္ေတာ႔ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးစုမိေနၿပီ။ ေၿမာင္းေပါက္ကုိဖာေထးသည္႔ သဲအိတ္ေတြကလႈပ္ခ်င္လာၿပီ။ လူေတြ စုိးရိမ္ေနတယ္ဆုိတာ ကြၽန္ေတာ္အေသအခ်ာ သိပါသည္။ လူေတြက စုိးရိမ္ေနတာကလႊဲလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ဖုိ႔ႀကေတာ႔လည္း ၀န္ေလးေနၿပန္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ေစာင္းငဲ႔ႀကည္႔ၿပီးအသက္ၿပင္းၿပင္းတစ္ခ်က္ ရႈပစ္လုိက္၏။ ကြၽန္ေတာ္အသက္ရႈၿပီး သက္ၿပင္းခ်လုိက္သည္႔အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ္႔ ကုိ ဆြဲေခၚသြားသည္။ ဘာကိစၥၥရွိလုိ႔ လဲဒ ဒခင္ဗ်ားဘာလုိ႔အသက္ကုိ ၿပင္းၿပင္းရႈပစ္လုိက္တာလဲ၊ ကြၽန္ေတာ္အံ႔ႀသ တုန္လႈပ္သြားသည္။ ဒကြၽန္ေတာ္ အသက္ရႈခြင္႔ မရိွဘူးလား။ အသက္မရႈရင္ ကြၽန္ေတာ္ ရပ္တန္႔သြားမွာေပါ႔ဒ ဓခင္ဗ်ားႏွာေခါင္းက ေလေတြ စုပ္ယူလုိက္လုိ႔ ေလဟာနယ္ၿဖစ္ၿပီး ေၿမာင္းက်ဳိးသြားရင္ ခင္ဗ်ားမွာ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားမ ေမ႔ပါနဲ႔။ဓ ကြၽန္ေတာ႔ကုိအမိန္႔ေပးေနတဲ႔သူက ေဒါသေတြႏွင္႔ ခါရမ္းေနသည္။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္ သည္ေနရာမွာ ဆက္ေနလုိ႔မၿဖစ္ႏုိင္ေတာ႔တာႏွင္႔ၿမဳိ႕ကေလး၏ တစ္ၿခားလမ္းေႀကာင္းတစ္ခုဆီ ေၿခလွမ္းကုိေရႊ႕ လုိက္၏။ မုိးတိမ္မည္းေတြ သည္းသည္းမည္းမည္း ၿပဳိမက်ခင္ လမ္းမေပၚ ကြၽန္ေတာ္ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္သည္။ လူေတြက ဘာမွမရွိသည္႔ လမ္းမေပၚ စိတ္၀င္တစား ေငးေမာေနႀကသည္။သူတုိ႔အႀကည္႔ေတြက လမ္းမေပၚ မွာတစ္စုံတရာကုိ ပုိက္စိပ္တုိက္ရွာေဖြ သလုိမ်ဳိး အေသးစိတ္ဆန္လြန္းလွ၏။ မုိးတိမ္မည္းေတြက ကြၽန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင္႔ ထားသလုိ ၿပဳိက်မလာခဲ႔ပါဘူး။ ရာသီဥတုက ရုတ္တရက္ ေၿပာင္းလဲသြားခဲ႔ၿပီၿဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ႔ခႏၥၥၶာကုိယ္ေပၚ သုိ႔ ေနေရာင္ၿခည္က ထုိးဆုိက္က်လာခဲ႔သည္။ ကြၽန္ေတာ္က ၿမဳိ႕ကေလးကုိ ၿဖတ္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲပါ။ ခရီးတစ္ခုကုိ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ကြၽန္ေတာ္ လွမ္းေလွ်ာက္ေနၿခင္းၿဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ ထာပြဲတစ္ခုကုိ ၿဖတ္သည္။ ေစ်းတစ္ခုကုိ ၿဖတ္သန္းအၿပီးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ႏွင္႔ စာအုပ္ဆုိင္ တစ္ဆုိင္ကုိေတြ႔သည္။ လူေတြက လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္လုိ ကြၽန္ေတာ္႔ကုိ စုၿပဳံႀကည္႔ေနႀကသည္။တစ္ခ်ဳိ႕အႀကည္႔ေတြက အ႔ံႀသရိပ္ဆင္ေနသလုိ တစ္ခ်ဳိ႕အႀကည္႔ေတြက ေဒါသအရိပ္အေငြ႕ေတြ သန္းေနသည္။ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ေနသည္႔ လူအုပ္ကုိ ကြၽန္ေတာ္လက္ေတြ ေ၀ွ႔ရမ္းၿပလုိက္သည္။ ေဟး... ခနဲ ကြၽန္ေတာ္ အသံေပးသည္။ ၿငိမ္သက္ေနသည္ ႔ကန္ေရၿပင္လုိ ဘာတုန္႔ၿပန္သံမွ ၿပန္မလာဘူး။<br /><br />ကြၽန္ေတာ္သေဘာေပါက္လုိက္ပါၿပီ။ သူတုိ႔က ကြၽန္ေတာ္႔ကို လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ႀကည္႔ရႈေနၿခင္း ၿဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ႔ သူတို႔က လူေယာင္ေဆာင္ေနႀကေပမယ္႔လူေတြ မဟုတ္ႀကဘူး လူတစ္ေယာက္၏ အစစ္မွန္ဘ၀ကုိ သူတုိ႔မရႀကဘူး။ မ်က္လုံး ေတြပါေပမယ္႔ မၿမင္ရဘူး။ မ်က္လုံးေယာင္ေဆာင္ေနႀကတာ။ နားေတြပါေပမယ္႔ မႀကားရဘူး။ နားေယာင္ေဆာင္ေနႀကတာ။ ပါးစပ္ေတြပါေပမယ္႔ မေၿပာတတ္ဘူး ပါးစပ္ေယာင္ေဆာင္ေနႀကၿခင္းၿဖစ္သည္။ လမ္းခ်ဳိးအေကြ႕ ေရာက္ေတာ႔ေခ်ာက္ကမ္းပါးႀကီးတစ္ခုက ဆီးႀကဳိေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမွာလား။ လွည္႔ ၿပန္ရမွာလား။<br />ထက္ႏုိင္(တလုပ္ၿမဳိ႕)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-2991731246502349583?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4262492957527390965.post-81030776920006293332007-09-19T21:34:00.000+05:302007-11-29T11:50:33.882+05:30<span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /> ကြၽန္ေတာ႔ကုိေမြးဖြားေပးခဲ႔ေဟာဒီေတာင္ေပၚၿမဳိ႕ေလးဟာေတာ္ေတာ္ေအးခ်မ္းၿပီးေနလုိ႔ေကာင္းတဲ႔ၿမဳိ႕ေလးေပါ႔.....ငယ္စဥ္အခါကဆုိခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြေ၀ဆာေနတယ္ေလ<br /> ေဆာင္းတြင္းဆုိရင္ ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေက်ာင္းသြားရတာအေမာေပါ႔.....ၿမဳိ႕ေလးဟာ ေတာင္ပတ္လည္၀ုိင္းေနၿပီးဒယ္အုိးေလးနဲ႔တူတယ္လုိ႔ တင္စားႀကတယ္ေလ<br /> မုိးရာသီဆုိလဲ ...ထီးေလးနဲ႔ေက်ာင္းသြားၿပီး ေက်ာင္းၿပန္လာရင္ မုိးရြာမႈေႀကာင္႔ လမ္းေပၚမွာေက်ာက္ေလးေတြ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ေပၚေနတယ္ေလ...ဒါေလးေတြကုိ<br /> ကေလးေတြက လမ္းပ ေပၚက ေက်ာက္ကုိေကာက္ၿပီး ေက်ာက္ေရာင္းတန္းကစားႀကတာ ခုထိသတိရမိတယ္......<br /> ၀ါတြင္းေတြမွာဆုိလည္း ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာ လူေတြသီလယူႀကတာအၿပည္႔ေပါ႔...၀ိပႆနာတရားစခန္းေတြ ဟာတစ္သုတ္ၿပီးတသုတ္ဖြင္႔လွစ္ႀကတယ္...<br /> ဒီလုိေအးခ်မ္းလွပ တဲ႔ေတာင္ေပၚ ၿမဳိ႕ေလးကုိ ဖ်က္ဆီး ဖုိ႔၀င္လာတာ ၁၉၉၀ ေႏွာင္းပုိင္းေလာက္မွာ ဖက္စပ္လုိ႔ ေခၚတဲ႔ အက်ဳိးတူေတြ၀င္လားၿပီးေတာ႔ ....<br /> ၿမဳိ႕ေလးကုိ ဖ်က္ဆီးလုိက္ႀကတယ္ေလ..။။အဲဒီမွာ ...အလင္း၀င္အဖြဲ႕ အစည္းေတြ ဒီအခုမွ တုိင္းရင္းသားထဲေကာက္တြင္းထားတဲ႔ ဗမာ စကားမတတ္တဲ႔<br /> လူေတြ က ၿမဳိ႕ေပၚမွာရွိတဲ႔ ေတာင္ေလးေတြကုိ စတင္ဖ်က္ဆီးေတာ႔တယ္ေလ.....<br /> <br /> ေအးခ်မ္းလွပတဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ ၿမဳိ႕ေလးဟာ ခုဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိပ်က္ဆီးေနၿပီေလ... ႀကည္႔ပါ လားသူတုိ႔ေတြက ေတာင္ေတြကုိလည္းပင္းညစ္ၿပီးအတင္းအဓမၼၼၼၼ<br /> ေက်ာက္ေတြကုိေထြးထုတ္ခုိင္းေနတယ္ေလ....အင္ဂ်င္အားႀကီးတဲစက္ေတြ....ေၿမေကာ္စက္ေတြနဲ႔ ေတာင္ေလးေတြကုိၿဖဳိေနႀကတယ္ေလ...ေတာင္တြင္မကေသးဘူး<br /> ေက်ာက္တူး တြင္းသမားေလးေတြကုိ လည္း ဗမာ စကားမတတ္တဲ႔ ေပါလံ ႀကီးေတြက ေခါင္းပုံၿဖတ္တာလြန္ပါေရာဗ်ာ....သူတုိ႔ေတြလုပ္တာကိုထုိင္ႀကည္႔ေနတဲ႕<br /> လူႀကီးေတြကေတာ႔ တုိက္ေတြကားေတြနဲ႔ေပါ႔....ဒီဖက္စပ္ေပါင္းစုံက ႏွိပ္စက္လုိ႔ ၿမဳိ႕ေလးထဲ ကုိၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေန တဲ႔ ေရနီေခ်ာင္းေလး ဟာ မႈံေတြပိတ္ၿပီးေတာ႔<br /> ၿမဳိ႕ေနလူထုရဲ႕ အိမ္ေတြဟာေတာ္ေတာ္ပ်က္ဆီးသြားႀကတယ္ေလ.....<br /> ဒီၿမဳိ႕ကလူေတြက ေတာ႔ ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ....<br /> စီးပြားေရဆုိလဲ အရင္ကေလာက္မေကာင္းေတာ႔ဘူး ..လုိ႔ ကုန္သည္အခ်ဳိ႕ ပြဲစားအခ်ဳိ႕ က ညည္းၿငဴေနတဲ႔အသံကေတာ႔ ထာပြဲ ထဲမွာ ပုဇင္းယင္ကြဲေအာ္သလုိိပါဘဲ...<br /> ၿမဳိ႕ထဲကလူေတြဟာ ဘာလုပ္ရ ကုိင္ရမွန္းမသိဘဲ တနယ္ၿခား တႏုိင္ငံၿခားမွာ အလုပ္ေတြလုပ္ႀကရတယ္ေလ...ကုိယ္႔ၿမဳိ႕မွာမွ ဘာအလုပ္မရွိတာလုိ႔ ေၿပာတုိင္း<br /> ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရတယ္ဗ်ာ....အရင္က ကမာၻ ကသိတဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ၿမဳိ႕ေလးဟာ ခုဆုိရင္ေပါလံႀကီးေတြ ေခါင္းပုံၿဖတ္ခံေနရတဲ႔ၿမဳိ႕ေလးေပါ႔......<br /> <br /> တကယ္ဆုိကုိယ္႔အေရွ႕မွာၿမင္ေနပါရပ္နဲ႔ မစားရတာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္လြန္မယ္လုိ႔ထင္တယ္ဗ်ာ.....ေႀသာ္...စားက်က္ေပ်ာက္တဲ႔ၿမဳိ႕ေလး<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4262492957527390965-8103077692000629333?l=aungchanthar.blogspot.com' alt='' /></div>ေအာင္ခ်မ္းသာhttp://www.blogger.com/profile/09741515254146167557noreply@blogger.com2