ဘာေတြယူဦးမွာလဲ...

ေကာင္းကင္က လွ်ပ္စီးေတြက ကၽြန္ေတာ႔အခန္းရဲ ႔ မွန္တံခါးကုိ လာရုိက္ေနတယ္....မုိးၿခိမ္းသံက လည္းကမၻာႀကီးၿပိဳကြဲေတာ႔မလုိ အားရပါးရထစ္ခ်ဳန္းေနလုိက္တာ ..
စက္တင္ဘာလမွာရြာတဲ႔ မုိးက မုိးရာသီကုန္ေတာ႔မယ္ဆုိတဲ႔ အတုိင္းအၿငဳိးနဲ႔ ကုိရြာခ်ေနလုိက္တာ..ဒီအခ်ိန္ကၽြန္ေတာ႔ေခါင္းထဲမွာ ၀င္လာတဲ႔အေတြးက မနက္ၿဖန္လုပ္ရမဲ႔ အလုပ္ကိစၥ
အတြက္ စဥ္းစားေနရင္း ယခုေခတ္စီးပြားေရး အေႀကာင္းကုိ ေရာက္သြားတယ္..အရင္က ဆုိၿမဳိ႔ေလးရဲ ႔ စီးပြားေရးက တအားကုိေတာက္ေၿပာင္ခဲ႔တယ္ ခုေတာ႔ ကႏၱာရ တစ္ခုလုိေၿခာက္
ကပ္ကပ္ ႏူိင္လြန္းတယ္..ဒီၿမိဳ ႔မွာ က အလုပ္ဆုိလုိ႔ တစ္မ်ဳိးဘဲရွိတယ္ေလ။။
ေက်ာက္ေစ်းေတြက အရမ္းေအးေနေတာ႔ ကုန္သည္ေရာ ပြဲစားပါ ၿငီးေနလုိက္တာ ၿမဳိ ႔ ေလးမွာ ခုိေတြေတာင္မက်န္ေတာ႔ဘူး ...ဟုတ္လဲဟုတ္ပါတယ္ေလ..ဒီၿမိဳ ႔ မွာက
အလုပ္တစ္ခု မၿဖစ္ရင္ က်န္တဲ႔ စီးပြားေရးေတြကပါ လုိက္ၿပီး ေအးသြားတယ္..ဥပမာ....ေစ်းဆုိင္တုိ႔ပါတုိ႔ ဆုိေရာင္းမေကာင္းေတာ႔ဘူးေလ...

ေအာ္...`ေငြ ´ ေငြ ရွာရတာခက္တာ သုံးရတာက်ေတာ႔ အလြယ္ေလး...ဒီေန႔လဲ ေငြေလးနည္းနည္းရတာနဲ႔ ဟုိဟာ၀ယ္ဒီဟာ၀ယ္နဲ႔ လက္ထဲမွာ အရြက္အနည္းငယ္ဘဲ

က်န္ခဲ႔တယ္...ေနာက္လဆုိ ပုိဆုိးၿပီ သီတင္းကၽြတ္ဆုိေတာ႔ လူမႈေရးေတြမ်ားၿပီ ပုိက္ဆံ ကုန္ဖုိ႔မ်ားတဲ႔ရာသီေပါ႔ ၿမဳိ ႔ေလးကလဲ ဆယ္႔ႏွစ္ရာသီရွိလုိ႔တာေတာ္ေတာ႔တယ္ ပြဲလမ္းသဘင္
ကလည္းေတာ္မ်ားတာကုိး.....လူေတြညီးဆုိညီးေလာက္တယ္...ဗ်ာ...
ဟုိတေလာကလဲ ၿမိဳ ႔ထဲမွာ ေငြေတြေတာ္ေတာ္ထြက္သြားႀကတယ္..လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ရႈပ္သြားႀကတယ္ေလ...ဘာေႀကာင္႔ဆုိေတာ႔ ဆုိင္ကယ္လုိင္စင္ေပးတာတဲ႔
ညအိပ္ေစာင္႔တဲ႔လူနဲ႔ ၿပီးေတာ႔ ေနရာဦးၿပီးေတာ႔ ေရာင္းစားတဲ႔သူနဲ႔ ....ပုိင္ရာဆုိင္ရာေတြလူေတြနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ကုိရႈပ္ရွက္ခက္ေနတာဘဲ! ေနရာေရာင္းတဲ႔သူဆုိတာက ေနရာကုိ ဇာတ္ပြဲ
မွာဖ်ာခင္းဖုိ႔ေနရာ ဦးသလုိခဲလုံးေတြ ခ် တစ္ခ်ဳိ ႔ ကလဲ ႀကိဳးတန္းၿပီး ဦးႀကတယ္ ၿပီးရင္ အရင္ရခ်င္တဲ႔ လူေတြကုိ ေနရာေရာင္း...သူ႔ဟာနဲ႔သူေတာ႔ အလုပ္ၿဖစ္ေနႀကတာဘဲ ပြဲေတာ္ႀကီး
ကုိၿဖစ္လုိ႔.....
ဒီၿမိဳ ႔ ေလးရဲ ႔ ထုံးစံက သူ႔ထက္ငါ အရင္ရခ်င္တဲ႔ စိတ္ကအင္မတန္မ်ားတယ္..ဥပမာ..ဆုိင္တစ္ဆုိင္အသစ္ဖြင္႔ တယ္ဆုိရင္ အဲ႔ဒီဆုိင္မွာ ပြဲေတာ္အလားဘဲ...၀ုန္းကနဲ႔ဆုိပြဲကုိ
က်ေနတာဘဲ..ၿပီးရင္ေတာ႔ အဲဒီဆုိင္လူကုိမရွိေတာ႔ဘူး ..အင္း..သူတို႔ေတြအၿပစ္လဲမဟုတ္ဘူးေလ ၿမိဳ ႔ေလးကက်ဥ္းတာကုိး ....ႀကာေတာ႔ ရုိးအီသြားတာေပါ႔။
ဒီၿမဳိ ႔လူထုရဲ ႔ စိတ္ေတြက အရမ္းရုိးႀကတယ္...ဘုရား တရားလဲ ကုိင္းရႈိင္းတယ္ ရုိးလြန္းတဲ႔ ဒီၿမဳိ ႔ ေလးမွာ ခဏခဏ လိမ္လည္မႈေတြကုိ ႀကားေနရတယ္..လိမ္ခံရတဲ႔ လူကလဲ
စိတ္ထဲမွာ အင္း...၀ဋ္ရွိလုိ႔ ခံရတာဘဲဆုိၿပီးေတာ႔ ေၿဖသိမ္႔ႀကတယ္...တခါကလဲ ၿမိဳ ႔ေလးထဲက ေငြေပါင္းသိန္းေထာင္ခ်ီ ကုိ လူတစ္ေယာက္က လိမ္လည္သြားဘူးတယ္..
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ငယ္တုန္းကေပါ႔ Show Money ဆုိၿပီး နာမည္ကုိ ႀကီးသြားတယ္..လိမ္ခံရတဲ႔ သူေတြက ေတာ္ေတာ္ကုိ စီးပြားေရးက်ဆင္းသြားခဲ႔တယ္...ၿပီးေတာ႔ ၿမိဳ ႔ေလးရဲ ႔ စီးပြားေရး
ပါထိခုိက္ခဲ႔တယ္....ဒီခုခ်ိန္ထိ နလန္ကုိမထူႏူိင္ေတာ႔ဘူး။။။။
ခုဆုိ ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိ နည္းေပါင္းစုံနဲ႔ ေငြ ေတြထုတ္ေနႀကတယ္...အက်ဳိးတူတုိ႔ ဘာတုိ႔ ဆုိၿပီး ထုတ္ေနႀကတယ္......
ဒီၿမိဳ ႔ေလးကုိ ေနာက္ထပ္ ဘယ္နည္းေတြနဲ႔ မ်ား ေငြေတြထုတ္ႀကဦးမလဲ မသိဘူးေနာ္.....

ေနာက္ဆုံးေတာ႔ ၿမိဳ ႔လယ္ေခါင္က ေရအင္းနဲ႔ ေရနီေခ်ာင္းေလး ဘဲက်န္ခဲ႔ေတာ႔မယ္...။

read more...

summary only

တကယ္ေၿပာတာပါ

အင္း ..ဒီေန႔လည္းပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အင္တာနက္ဆုိင္ကုိ မနက္ကတည္းက ေရာက္ေနတာ ဘာလုပ္လုိ႔ဘာကုိရမွန္းကုိမသိတာ.....ဟုိတေန႔က ေတာ႔ ထာပြဲသြားေတာ႔ လည္းအစဥ္မေၿပ ဒီလုိနဲ႔ အစဥ္မေၿပတဲ႔ေန႔ ေတြ ကုိေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ။ပုိက္ဆံကလည္း..ရွာေတာ႔တာ ခက္တာ သုံးရတာကေတာ႔အလြယ္ေလး ေခတ္ကုိက မေကာင္းတာ..ဟြန္း..တကဲပဲ ဗ်ာ။


တလရွာလုိ႔မွ ေငြ တစ္သိန္းေတာင္မ၀င္ဘူး....တစ္သိန္းမေၿပာနဲ႔ တစ္ေသာင္းေတာင္အႏူိင္ႏူိင္
တကယ္ဗ်ာ..ေတာ္ေတာ္ကုိ ႀကပ္တယ္..ဟုိတေန႔ ကလဲ မီတာေပါက္ က်တယ္ဆုိၿပီး လွ်ပ္စစ္ရုံးက အေႀကာင္းလာႀကားေတာ႔ ဘယ္ေလာက္ကုန္မွလဲလုိ႔ ေမးႀကည္႔ေတာ႔ (၂သိ္န္းခြဲ)ေလာက္ကုန္မယ္တဲ႔
အင္း ..ေတာ္ေတာ္ၿဖဳံသြားတယ္ ရွိစုမဲ႔စုလည္း ကုန္ေရာဗ်ာ။
အဲ..လွ်ပ္စစ္ရုံးသြားေတာ႔ မီတာေပါက္သြားထုတ္ တာ ကုိ႔ကုိ ေတာင္သူေဌး ႀကေနတာဘဲ
ဟုိနားသြားလဲ တစ္ရြက္ ႏွစ္ရြက္ ဘာလုပ္ပါဦးဆုိလဲ ထုတ္ ညာဆုိလဲထုတ္နဲ႔ ေထာ္လာဂ်ီက်ေနတာဘဲ
တထုတ္ထုတ္နဲ႔ ေပါ႔...ေရးထားတဲ႔ ဆုိင္းဘုတ္က ေတာ႔ (၅ေသာင္း၅ေထာင္တဲ႔) ေတာ္ေသးေပါ႔ ဆုိင္းဘုတ္
ခ်ိတ္ထားတာ..(၇)ေသာင္းခြဲေလာက္က်လုိ႔ မခ်ိတ္တာထားလုိ႔ကေတာ႔ ဆရာေရ ဟင္းဟင္း...
ၿပီးေတာ႔ လုိင္းခ်ိတ္တဲ႔ အလုိင္းမန္းက ဘယ္ေလာက္ေတာင္းတယ္ထင္လဲ( ၂၇၀၀၀)က်ပ္တဲ႔
လြန္တယ္ဗ်ာ တကယ္ကုိလြန္တာဗ်။ဘယ္၀ဋ္္ေကၽြး မ်ား ပါလဲမသိဘူးေနာ္..ေပးဘဲေပးေနရတယ္..
အင္း ဒါလဲမၿမဲပါဘူးဗ်ာ...အနိစၥေပါ႔။
အဲဒါနဲ႔ ရွိစုမဲ႔စု ေငြေလ (သုံးသိန္း)ေလာက္ အိပ္ထဲက ထြက္က်သြားပါေလေရာ ဗ်ာ။အင္း ...ၿပန္ၿပီးႀကက္ေကာက္ေကာက္ရဦးမွာေပါ႔...ဗ်ာ။ ေခတ္ႀကီးကလဲေနာ္ ရွိတဲ႔လူနဲ႔ မရွိတဲ႔ လူက အရမ္း
ကုိကြာေနၿပီေနာ္...ဒါကုိဘယ္လုိေၿဖရွင္းႀကမလဲ။ေက်ာင္းေနတင္႔ တဲ႔ အရြယ္မွာ မသင္ႏူိင္ဘဲ
၀မ္းေရးတုိက္ပြဲကုိ ၀င္ေနရတယ္ ၿမင္လုိ႔မေကာင္းဘူးဗ်ာ...ေတာ္ေတာ္ စိတ္မေကာင္းဘူး။ကၽြန္ေတာ္
ကေတာ႔ မ်က္ၿမင္ကုိယ္ေတြ႔မုိ႔ ပါ....ကၽြန္ေတာ္ ဖက္စပ္တစ္ခုမွာ သြားတုန္းက ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္
ကုိေခၚၿပီး ညီေလး မင္းအသက္ဘယ္ေလာက္လဲ လုိ႔ ေမးေတာ႔ (၁၃) ႏွစ္ဆုိ ေတာ႔ ေတာ္ေတာ္အံ႔ႀသ သြား
တယ္ဗ်ာ...မင္းေက်ာင္းမတက္ဘူးလားေမးေတာ႔ အိမ္ကမထားႏူိင္ေတာ႔လုိ႔ ပါတဲ႔....အင္းေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္စရာဘဲေနာ္.
တစ္ခါကလည္း ကေလးေလးတစ္ေယာက္ကုိ ေမးဘူးတယ္ ..သူတုိ႔ေနတာက ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတာင္ေပၚ ေဒသနဲ႔ ဆိုနည္းနည္း ေ၀းတယ္..သူက ၿမဳိ႔ထဲကုိ မ်စ္လာေရာင္းရတာေလ...
အသက္ကမွ (၁၀)နွစ္ေက်ာ္ေလးဘဲ ရွိေသးတယ္..ဟာ မင္းေက်ာင္းမေနဘူးလားေမးေတာ႔
အစ္ကုိ ရာ ေနခ်င္တာေပါ႔ ဒါေပမဲ႔ အိမ္မွာ က စားဖုိ႔ ကၽြန္ေတာက ရွာရတယ္ မိသားစုက ႀကီးေတာ႔
ဒီလုိဘဲ ေက်ာင္းမေနရဘူး ညီမေလးေတြ ကုိဘဲထားတယ္ အိမ္က တဲ႔.......ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းစရာေလးဘဲ။ဒီလုိ မ်ဳိး ပညာမဲ႔ ကေလးေလး ေတြကုိ ဘယ္လုိကူညီႀကမလဲ ဆုိတာကုိေတာ႔
ေခါင္းထဲမွာ နည္းနည္း ေလး ေတာင္မထည္႔ထားဘူးထင္တယ္ေနာ္။ဒီလုိ ဆက္သြားေနမယ္ဆုိ ရင္ ေတာ္ေတာ္ေလး ကုိ ေအာက္ဆင္းသြားမယ္လုိ႔ အႀကံၿပဳ ခ်င္တယ္ဗ်ာ။
…

read more...

summary only

က်ိန္စာ

ထက္ႏုိင္(တလုပ္ၿမဳိ႕)

ကၽြန္ေတာ္အိမ္ကထြက္လာေတာ႔ မုိးက တဖြဲဖြဲ က်ေနသည္။ ေစာေစာေလးကေတာ႔ ရာသီဥတုက လင္းလင္းခ်င္းခ်င္း သာသာယာယာပဲ ရွိေနခဲ႔ေသးသည္။ အခုမွ ရုတ္တရက္ ၿဗဳန္းစားႀကီးအေၿပာင္းလဲ ႀကီးေၿပာင္းလဲသြား ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ၿပီးခဲ႔သည္႔ တစ္ပတ္ေလာက္က ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ေတာင္ေပၚၿမဳိ႔ကေလးမွာ ကေလးေတြ ပင္လယ္ေရလႈိင္းစီးႀကသည္။ကြၽန္ေတာ္တို႔က ငပလီသြားစရာမလုိေတာ႔ဘူး။ ေခ်ာင္းသာလည္းသြားစရာမလုိေတာ႔ဘူး။ကြၽန္ေတာ္႔ သားအႀကီးေကာင္က သူ႔သူငယ္ခ်င္းအိမ္က ကားကြၽတ္ႀကီးယူၿပီး ရုပ္ရွင္ေတြထဲကလုိ လႈိင္းစီးသည္။ကေလးဆုိတာကေတာ႔ ကေလးလုိေပ်ာ္ဖုိ႔သိတာကုိး။

ေတာင္တန္းေတြေပၚမွာ တိမ္ေတြက ညွိ႔မည္းတက္လာေနသည္။ ဒါဟာ မုိးသည္းသည္းမည္းမည္းရြာမည္႔ အဓိပၸၸၸာယ္ပဲ။ ကြၽန္ေတာ္က စုိးရိမ္ထိတ္လန္႔စြာႏွင္႔ ေရေၿမာင္းေလးဆီ ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္လုိက္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ေရေၿမာင္ေလးဆီေရာက္ေတာ႔ ရပ္ကြက္ထဲကလူေတြ ေတာ္ေတာ္ေလးစုမိေနၿပီ။ ေၿမာင္းေပါက္ကုိဖာေထးသည္႔ သဲအိတ္ေတြကလႈပ္ခ်င္လာၿပီ။ လူေတြ စုိးရိမ္ေနတယ္ဆုိတာ ကြၽန္ေတာ္အေသအခ်ာ သိပါသည္။ လူေတြက စုိးရိမ္ေနတာကလႊဲလုိ႔ ကုိယ္တုိင္ပါ၀င္ဖုိ႔ႀကေတာ႔လည္း ၀န္ေလးေနၿပန္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ ေစာင္းငဲ႔ႀကည္႔ၿပီးအသက္ၿပင္းၿပင္းတစ္ခ်က္ ရႈပစ္လုိက္၏။ ကြၽန္ေတာ္အသက္ရႈၿပီး သက္ၿပင္းခ်လုိက္သည္႔အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္က ကြၽန္ေတာ္႔ ကုိ ဆြဲေခၚသြားသည္။ ဘာကိစၥၥရွိလုိ႔ လဲဒ ဒခင္ဗ်ားဘာလုိ႔အသက္ကုိ ၿပင္းၿပင္းရႈပစ္လုိက္တာလဲ၊ ကြၽန္ေတာ္အံ႔ႀသ တုန္လႈပ္သြားသည္။ ဒကြၽန္ေတာ္ အသက္ရႈခြင္႔ မရိွဘူးလား။ အသက္မရႈရင္ ကြၽန္ေတာ္ ရပ္တန္႔သြားမွာေပါ႔ဒ ဓခင္ဗ်ားႏွာေခါင္းက ေလေတြ စုပ္ယူလုိက္လုိ႔ ေလဟာနယ္ၿဖစ္ၿပီး ေၿမာင္းက်ဳိးသြားရင္ ခင္ဗ်ားမွာ တာ၀န္ရွိတယ္ဆုိတာ ခင္ဗ်ားမ ေမ႔ပါနဲ႔။ဓ ကြၽန္ေတာ႔ကုိအမိန္႔ေပးေနတဲ႔သူက ေဒါသေတြႏွင္႔ ခါရမ္းေနသည္။

ကြၽန္ေတာ္ သည္ေနရာမွာ ဆက္ေနလုိ႔မၿဖစ္ႏုိင္ေတာ႔တာႏွင္႔ၿမဳိ႕ကေလး၏ တစ္ၿခားလမ္းေႀကာင္းတစ္ခုဆီ ေၿခလွမ္းကုိေရႊ႕ လုိက္၏။ မုိးတိမ္မည္းေတြ သည္းသည္းမည္းမည္း ၿပဳိမက်ခင္ လမ္းမေပၚ ကြၽန္ေတာ္ခပ္သြက္သြက္ ေလွ်ာက္သည္။ လူေတြက ဘာမွမရွိသည္႔ လမ္းမေပၚ စိတ္၀င္တစား ေငးေမာေနႀကသည္။သူတုိ႔အႀကည္႔ေတြက လမ္းမေပၚ မွာတစ္စုံတရာကုိ ပုိက္စိပ္တုိက္ရွာေဖြ သလုိမ်ဳိး အေသးစိတ္ဆန္လြန္းလွ၏။ မုိးတိမ္မည္းေတြက ကြၽန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင္႔ ထားသလုိ ၿပဳိက်မလာခဲ႔ပါဘူး။ ရာသီဥတုက ရုတ္တရက္ ေၿပာင္းလဲသြားခဲ႔ၿပီၿဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ႔ခႏၥၥၶာကုိယ္ေပၚ သုိ႔ ေနေရာင္ၿခည္က ထုိးဆုိက္က်လာခဲ႔သည္။ ကြၽန္ေတာ္က ၿမဳိ႕ကေလးကုိ ၿဖတ္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ေနဆဲပါ။ ခရီးတစ္ခုကုိ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိရွိ ကြၽန္ေတာ္ လွမ္းေလွ်ာက္ေနၿခင္းၿဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္ ထာပြဲတစ္ခုကုိ ၿဖတ္သည္။ ေစ်းတစ္ခုကုိ ၿဖတ္သန္းအၿပီးမွာ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ႏွင္႔ စာအုပ္ဆုိင္ တစ္ဆုိင္ကုိေတြ႔သည္။ လူေတြက လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္လုိ ကြၽန္ေတာ္႔ကုိ စုၿပဳံႀကည္႔ေနႀကသည္။တစ္ခ်ဳိ႕အႀကည္႔ေတြက အ႔ံႀသရိပ္ဆင္ေနသလုိ တစ္ခ်ဳိ႕အႀကည္႔ေတြက ေဒါသအရိပ္အေငြ႕ေတြ သန္းေနသည္။ တိတ္ဆိတ္ ၿငိမ္သက္ေနသည္႔ လူအုပ္ကုိ ကြၽန္ေတာ္လက္ေတြ ေ၀ွ႔ရမ္းၿပလုိက္သည္။ ေဟး... ခနဲ ကြၽန္ေတာ္ အသံေပးသည္။ ၿငိမ္သက္ေနသည္ ႔ကန္ေရၿပင္လုိ ဘာတုန္႔ၿပန္သံမွ ၿပန္မလာဘူး။

ကြၽန္ေတာ္သေဘာေပါက္လုိက္ပါၿပီ။ သူတုိ႔က ကြၽန္ေတာ္႔ကို လူထူးဆန္းတစ္ေယာက္အၿဖစ္ ႀကည္႔ရႈေနၿခင္း ၿဖစ္သည္။ တကယ္ေတာ႔ သူတို႔က လူေယာင္ေဆာင္ေနႀကေပမယ္႔လူေတြ မဟုတ္ႀကဘူး လူတစ္ေယာက္၏ အစစ္မွန္ဘ၀ကုိ သူတုိ႔မရႀကဘူး။ မ်က္လုံး ေတြပါေပမယ္႔ မၿမင္ရဘူး။ မ်က္လုံးေယာင္ေဆာင္ေနႀကတာ။ နားေတြပါေပမယ္႔ မႀကားရဘူး။ နားေယာင္ေဆာင္ေနႀကတာ။ ပါးစပ္ေတြပါေပမယ္႔ မေၿပာတတ္ဘူး ပါးစပ္ေယာင္ေဆာင္ေနႀကၿခင္းၿဖစ္သည္။ လမ္းခ်ဳိးအေကြ႕ ေရာက္ေတာ႔ေခ်ာက္ကမ္းပါးႀကီးတစ္ခုက ဆီးႀကဳိေနသည္။ ကြၽန္ေတာ္ေရွ႕ဆက္ေလွ်ာက္ရမွာလား။ လွည္႔ ၿပန္ရမွာလား။
ထက္ႏုိင္(တလုပ္ၿမဳိ႕)

read more...

summary only

စားက်က္ေပ်ာက္သြားတဲ႔ၿမဳိ႕ေလး

ကြၽန္ေတာ႔ကုိေမြးဖြားေပးခဲ႔ေဟာဒီေတာင္ေပၚၿမဳိ႕ေလးဟာေတာ္ေတာ္ေအးခ်မ္းၿပီးေနလုိ႔ေကာင္းတဲ႔ၿမဳိ႕ေလးေပါ႔.....ငယ္စဥ္အခါကဆုိခ်ယ္ရီပန္းေလးေတြေ၀ဆာေနတယ္ေလ
ေဆာင္းတြင္းဆုိရင္ ၿမဴႏွင္းမႈန္ေတြနဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေက်ာင္းသြားရတာအေမာေပါ႔.....ၿမဳိ႕ေလးဟာ ေတာင္ပတ္လည္၀ုိင္းေနၿပီးဒယ္အုိးေလးနဲ႔တူတယ္လုိ႔ တင္စားႀကတယ္ေလ
မုိးရာသီဆုိလဲ ...ထီးေလးနဲ႔ေက်ာင္းသြားၿပီး ေက်ာင္းၿပန္လာရင္ မုိးရြာမႈေႀကာင္႔ လမ္းေပၚမွာေက်ာက္ေလးေတြ သူ႔ဟာနဲ႔သူ ေပၚေနတယ္ေလ...ဒါေလးေတြကုိ
ကေလးေတြက လမ္းပ ေပၚက ေက်ာက္ကုိေကာက္ၿပီး ေက်ာက္ေရာင္းတန္းကစားႀကတာ ခုထိသတိရမိတယ္......
၀ါတြင္းေတြမွာဆုိလည္း ဘုရားေက်ာင္းကန္ေတြမွာ လူေတြသီလယူႀကတာအၿပည္႔ေပါ႔...၀ိပႆနာတရားစခန္းေတြ ဟာတစ္သုတ္ၿပီးတသုတ္ဖြင္႔လွစ္ႀကတယ္...
ဒီလုိေအးခ်မ္းလွပ တဲ႔ေတာင္ေပၚ ၿမဳိ႕ေလးကုိ ဖ်က္ဆီး ဖုိ႔၀င္လာတာ ၁၉၉၀ ေႏွာင္းပုိင္းေလာက္မွာ ဖက္စပ္လုိ႔ ေခၚတဲ႔ အက်ဳိးတူေတြ၀င္လားၿပီးေတာ႔ ....
ၿမဳိ႕ေလးကုိ ဖ်က္ဆီးလုိက္ႀကတယ္ေလ..။။အဲဒီမွာ ...အလင္း၀င္အဖြဲ႕ အစည္းေတြ ဒီအခုမွ တုိင္းရင္းသားထဲေကာက္တြင္းထားတဲ႔ ဗမာ စကားမတတ္တဲ႔
လူေတြ က ၿမဳိ႕ေပၚမွာရွိတဲ႔ ေတာင္ေလးေတြကုိ စတင္ဖ်က္ဆီးေတာ႔တယ္ေလ.....

ေအးခ်မ္းလွပတဲ႔ ကြၽန္ေတာ္ တုိ႔ ၿမဳိ႕ေလးဟာ ခုဆုိရင္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိပ်က္ဆီးေနၿပီေလ... ႀကည္႔ပါ လားသူတုိ႔ေတြက ေတာင္ေတြကုိလည္းပင္းညစ္ၿပီးအတင္းအဓမၼၼၼၼ
ေက်ာက္ေတြကုိေထြးထုတ္ခုိင္းေနတယ္ေလ....အင္ဂ်င္အားႀကီးတဲစက္ေတြ....ေၿမေကာ္စက္ေတြနဲ႔ ေတာင္ေလးေတြကုိၿဖဳိေနႀကတယ္ေလ...ေတာင္တြင္မကေသးဘူး
ေက်ာက္တူး တြင္းသမားေလးေတြကုိ လည္း ဗမာ စကားမတတ္တဲ႔ ေပါလံ ႀကီးေတြက ေခါင္းပုံၿဖတ္တာလြန္ပါေရာဗ်ာ....သူတုိ႔ေတြလုပ္တာကိုထုိင္ႀကည္႔ေနတဲ႕
လူႀကီးေတြကေတာ႔ တုိက္ေတြကားေတြနဲ႔ေပါ႔....ဒီဖက္စပ္ေပါင္းစုံက ႏွိပ္စက္လုိ႔ ၿမဳိ႕ေလးထဲ ကုိၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေန တဲ႔ ေရနီေခ်ာင္းေလး ဟာ မႈံေတြပိတ္ၿပီးေတာ႔
ၿမဳိ႕ေနလူထုရဲ႕ အိမ္ေတြဟာေတာ္ေတာ္ပ်က္ဆီးသြားႀကတယ္ေလ.....
ဒီၿမဳိ႕ကလူေတြက ေတာ႔ ဘာတတ္ႏုိင္မွာလဲ....
စီးပြားေရဆုိလဲ အရင္ကေလာက္မေကာင္းေတာ႔ဘူး ..လုိ႔ ကုန္သည္အခ်ဳိ႕ ပြဲစားအခ်ဳိ႕ က ညည္းၿငဴေနတဲ႔အသံကေတာ႔ ထာပြဲ ထဲမွာ ပုဇင္းယင္ကြဲေအာ္သလုိိပါဘဲ...
ၿမဳိ႕ထဲကလူေတြဟာ ဘာလုပ္ရ ကုိင္ရမွန္းမသိဘဲ တနယ္ၿခား တႏုိင္ငံၿခားမွာ အလုပ္ေတြလုပ္ႀကရတယ္ေလ...ကုိယ္႔ၿမဳိ႕မွာမွ ဘာအလုပ္မရွိတာလုိ႔ ေၿပာတုိင္း
ေတာ္ေတာ္စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရတယ္ဗ်ာ....အရင္က ကမာၻ ကသိတဲ႔ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ၿမဳိ႕ေလးဟာ ခုဆုိရင္ေပါလံႀကီးေတြ ေခါင္းပုံၿဖတ္ခံေနရတဲ႔ၿမဳိ႕ေလးေပါ႔......

တကယ္ဆုိကုိယ္႔အေရွ႕မွာၿမင္ေနပါရပ္နဲ႔ မစားရတာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္လြန္မယ္လုိ႔ထင္တယ္ဗ်ာ.....ေႀသာ္...စားက်က္ေပ်ာက္တဲ႔ၿမဳိ႕ေလး

read more...

summary only